Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 321/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes combined sentence due to internal contradiction between written and numerical terms preventing execution.

Numero d'incarto III KK 321/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially quashed the appellate judgment regarding the combined sentence for defendant E.D. because the written and numerical terms of the sentence were mutually contradictory, creating an internal inconsistency that prevented execution. The defense argued for acquittal or retrial, but the prosecution deemed the appeal obviously groundless. The court ruled that this specific defect constituted an absolute ground for appeal under the Code of Criminal Procedure, necessitating a retrial on the combined sentence portion.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 536 k.p.k.: A judgment containing an internal contradiction between the written and numerical expression of a penalty constitutes an absolute ground for appeal, requiring the quashing of that specific part and remittal for retrial to ensure the sentence can be executed.

Parole chiave

Generato dall'IA
internal contradiction combined sentence absolute ground for appeal execution of sentence quashing of judgment Code of Criminal Procedure mutually inconsistent terms modifica della sentenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
na podstawie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok co do E.
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
na podstawie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
oraz art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
art. 536 k.p.k.
Wynikało to ze stwierdzenia przez Sąd Najwyższy z urzędu (art. 536 k.p.k.) uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art.
art. 535 § 3 k.p.k.
art. 85 § 1 i 2 k.k.
1 do 3 (trzech) lat,2.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art.
art. 86 § 1 k.k.
85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r.
art. 4 § 1 k.k.
z art. 4 § 1 k.k., połączył orzeczone wobec oskarżonej E.
art. 286 § 1 k.k
skazanych z art. 286 § 1 k.k.
art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k
na podstawie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 321/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Waldemar Płóciennik‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Kinga Sternik przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego,‎w sprawie C. T. i E. D. skazanych z art. 286 § 1 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 15 lutego 2024 r.,‎kasacji wniesionych przez obrońców skazanych‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie‎z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 264/22‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie‎z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 10/19, I. na podstawie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok co do E. D. w części dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania; II. oddala obie kasacje jako oczywiście bezzasadne, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanych w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu apelacji prokuratora i obrońców oskarżonych C. T. i E. D. od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 25 kwietnia 2022 r, sygn. akt II K 10/19, wyrokiem z dnia 21 grudnia 2022 r, sygn. akt II AKa 264/22, zmienił zaskarżony wyrok, w ten sposób, że:1) orzeczoną wobec oskarżonego C. T. karę łączną pozbawienia wolości obniżył do 4 (czterech) lat,2)a. uchylił orzeczenie o karze łącznej wymierzonej E. D.,1.obniżył karę pozbawienia wolności orzeczoną wobec E. D. w punkcie VI. 1 do 3 (trzech) lat,2.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętych skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.

U z 2020 r., poz. 1086) w zw. z art. 4 § 1 k.k., połączył orzeczone wobec oskarżonej E. D. kary pozbawienia wolności i wymierzył jej „karę łączną 3 (czterech) lat pozbawienia wolnościW pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy oraz rozstrzygnął o kosztach.Kasacje od tego wyroku wnieśli obrońcy obojga skazanych. Skarżąc wyrok w całości sformułowali w kasacjach zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Obrońca E. D. w swojej kasacji podniosła również uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze określone w art. 439 § 1 pkt 8 k.pk. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonego wyroku i uniewinnia skazanych od popełnienia zarzucanych im przestępstw, ewentualnie umorzenia postępowania albo przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej w Koszalinie w pisemnej odpowiedzi na kasację oraz prokurator Prokuratury Krajowej występujący na rozprawie kasacyjnej wnieśli o oddalenie obu kasacji jako oczywiście bezzasadnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona przez obrońcę E. D. kasacja musiała prowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymierzonej tej oskarżonej kary łącznej pozbawienia wolności i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Wynikało to ze stwierdzenia przez Sąd Najwyższy z urzędu (art. 536 k.p.k.) uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., w postaci wewnętrznej sprzeczności wyroku uniemożliwiającej jego wykonanie.Sąd Apelacyjny w Szczecinie, zmieniając zaskarżony wyrok Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze E. D., w punkcie I. 2c. wyroku wymierzył tej oskarżonej, na podstawie stosownych przepisów, „karę łączną 3 (czterech) lat pozbawienia wolności ”.Rozbieżne określenie w części dyspozytywnej wyroku kary, poprzez wzajemnie sprzeczne wskazanie w zapisie słownym i cyfrowym wymiaru kary, powoduje wewnętrzną sprzeczność tej części wyroku, uniemożliwiającą jego wykonanie, a więc stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. (tak też Sąd Najwyższy m.in. w wyrokach z 3 czerwca 2020 r., IV KK 159/20 oraz 27 kwietnia 2022 r., III KK 130/22).Stwierdzenie zaistnienia tego uchybienia powoduje, zgodnie z art. 439 § 1 in principia k.p.k., konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku co do oskarżonej E. D. w części dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.W postępowaniu ponownym Sąd ten orzekając na nowo karę łączną pozbawienia wolności wobec oskarżonej E. D. uniknie stwierdzonego uchybienia.Wobec oddalenia na rozprawie kasacji obrońców skazanych jako oczywiście bezzasadnych, Sąd Najwyższy zwolniony był z obowiązku sporządzenia pisemnego uzasadnienia tej części orzeczenia (art. 535 § 3 k.p.k.).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.[J.J.][ał]