Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 318/05 Generato dall'IA

Supreme Court allows European arrest warrant execution despite Constitutional Court ruling on Article 607t § 1 KPPK invalidity.

Numero d'incarto III KK 318/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the Lower Court's refusal to execute a European Arrest Warrant against a Polish citizen. The Lower Court had declined based on Article 607t § 1 of the Criminal Procedure Code, citing the Constitutional Court's finding that this provision violated the constitutional ban on extradition. However, the Supreme Court ruled that the Constitutional Court's decision only suspended the provision's effectiveness for 18 months without abolishing it, meaning the law remained valid for judicial application during this interim period. Consequently, the court ordered the case to be remanded for a new decision allowing the warrant's execution.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 607t § 1 k.p.k.; Art. 55 ust. 1 Konstytucji; Art. 190 ust. 3 Konstytucji; Art. 71 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: The suspension of the loss of effect of a provision declared unconstitutional by the Constitutional Court does not permit authorities to refuse the execution of a European Arrest Warrant based on the constitutional ban on extradition during the interim period.

Parole chiave

Generato dall'IA
European Arrest Warrant Constitutional Court Ruling Suspension of Effect Extradition Ban Criminal Procedure Code Remand for Reconsideration Polish Jurisprudence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 607t § 1 k.p.k.
Odroczenie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego utraty mocy obowiązującej art. 607t § 1 k.p.k. (przepis art.
Art. 55 ust. 1 Konstytucji
o Trybunale Konstytucyjnym) oznacza, że w tym czasie nie można na podstawie art. 55 ust. 1 Konstytucji odmówić wykonywania europejskiego nakazu aresztowania, wydanego przez
Art. 190 ust. 3 Konstytucji
(przepis art. 190 ust. 3 Konstytucji i art.
Art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Odroczenie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego utraty mocy obowiązującej art. 607t § 1 k.p.k. (przepis art. 190 ust. 3 Konstytucji i art. 71
art. 190 ust. 3 Konstytucji
(przepis art. 190 ust. 3 Konstytucji i art.
art. 55 ust. 1 Konstytucji
o Trybunale Konstytucyjnym) oznacza, że w tym czasie nie można na podstawie art. 55 ust. 1 Konstytucji odmówić wykonywania europejskiego nakazu aresztowania, wydanego przez
art. 8 Konstytucji
jednak wątpliwości, że w aktualnym stanie prawnym, zawarty w art. 8 Konstytucji prymat bezpośredniego stosowania ustawy zasadniczej przed prawem krajowym nie może być skutecznie kwestionowany, nawet jeżeli wynikający z niekonstytucyjności przepisów Kodeksu postępowania karnego
art. 521 k.p.k
Od powyższego postanowienia Prokurator Generalny wniósł – na postawie art. 521 k.p.k.
art. 55 Konstytucji
Europejskiej, z art. 55 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, orzekł jednocześnie, że przepis ten traci moc z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

POSTANOWIENIE Z DNIA 13 GRUDNIA 2005 R.

III KK 318/05

Odroczenie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego utraty mocy obowiązującej art. 607t § 1 k.p.k. (przepis art. 190 ust. 3 Konstytucji i art. 71

ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym) oznacza, że w tym czasie nie można na podstawie art. 55 ust. 1 Konstytucji odmówić wykonywania europejskiego nakazu aresztowania, wydanego przez

inne państwo wobec obywatela polskiego.

Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna.

Sędziowie SN: J. Dołhy (sprawozdawca), J. Steckiewicz.

Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Pogorzelski.

Sąd Najwyższy w sprawie Roberta G.,w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2005 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora

Generalnego na niekorzyść Roberta G. od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 maja 2005 r.,

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie i sprawę p r z e k a z a ł do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w L.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 maja 2995 r. Sąd Okręgowy w L. nie wyraził zgody na przekazanie do Republiki Federalnej Niemiec, ściganego na

podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego w dniu 16 marca

2005 r. przez Prokuratora przy Sądzie Krajowym we Frankfurcie nad Menem, obywatela Rzeczypospolitej Polskiej Roberta G.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy stwierdził, że przepis art.

607t § 1 k.p.k. jest niezgodny z art. 55 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej, który ustanawia zakaz ekstradycji obywatela polskiego, zaś przekazanie osób w oparciu o procedurę odnoszącą się do wykonania ENA

stanowi szczególną uproszczoną formę ekstradycji. Niekonstytucyjność

przyjętych w art. 607t § 1 k.p.k. uregulowań stwierdził w orzeczeniu wydanym w dniu 27 kwietnia 2005 r. (P 1/05) Trybunał Konstytucyjny, który nie

uchylił jednocześnie mocy obowiązywania tego przepisu, pozostawiając

ustawodawcy 18-miesięczny okres na doprowadzenie zgodności prawa

krajowego z wymogami unijnymi. Zdaniem Sądu Okręgowego nie ulega

jednak wątpliwości, że w aktualnym stanie prawnym, zawarty w art. 8 Konstytucji prymat bezpośredniego stosowania ustawy zasadniczej przed prawem krajowym nie może być skutecznie kwestionowany, nawet jeżeli wynikający z niekonstytucyjności przepisów Kodeksu postępowania karnego

skutek, w postaci braku zgody na przekazanie osoby ściganej, odbiega od

celu zamierzonego w decyzji ramowej Rady Europejskiej z dnia 13 czerwca

2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Od powyższego postanowienia Prokurator Generalny wniósł – na postawie art. 521 k.p.k. – kasację na niekorzyść Roberta G., zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa karnego

procesowego – art. 607t § 1 k.p.k., polegające na niewyrażeniu zgody na

przekazanie do Republiki Federalnej Niemiec, ściganego na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, wydanego w dniu 16 marca 2005 r.

przez Prokuratora przy Sądzie Krajowym we Frankfurcie nad Menem, obywatela Rzeczypospolitej Polskiej Roberta G., mimo że w czasie wydawania

orzeczenia przepisy prawa karnego procesowego stanowiły podstawę wyrażenia zgody w przedmiocie przekazania. W konkluzji skarżący wniósł o

uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna.

Trybunał Konstytucyjny, stwierdzając w wyroku z dnia 27 kwietnia

2005 r., P 1/05, niezgodność art. 607t § 1 k.p.k., w zakresie w jakim zezwala on na przekazanie obywatela polskiego do państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, z art. 55 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, orzekł jednocześnie, że przepis ten traci moc z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia. W uzasadnieniu tego wyroku zawarto jednoznaczne stwierdzenie, że

odroczenie terminu utraty mocy obowiązującej art. 607t § 1 k.p.k. ma ten

skutek, że w okresie 18 miesięcy od ogłoszenia wyroku TK przepis ten (o

ile wcześniej nie zostanie uchylony bądź zmieniony przez ustawodawcę),

mimo, że obalone w stosunku do niego zostało domniemanie konstytucyjności, powinien być stosowany przez wymiar sprawiedliwości.

Pogląd o zachowaniu mocy obowiązującej przepisów, określanych

jako względnie niekonstytucyjne, przez czas wskazany w orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, zaakceptowany został w judykaturze Sądu Najwyższego (por. uchwała z dnia 3 lipca 2003 r., III CZP 45/03, OSNC 2004,

z. 9, poz. 136; wyrok z dnia 29 marca 2000 r., III RN 96/98, OSNP 2000, z.

13, poz. 500; postanowienie z dnia 12 marca 2003 r., I PZ 157/02, OSNP

2004, z. 14, poz. 244).

Odroczenie utraty mocy obowiązującej art. 607t § 1 k.p.k. na okres

18 miesięcy oznacza, że nie można skutecznie powoływać się na art. 55

ust. 1 Konstytucji i odmawiać wykonywania europejskich nakazów aresztowania, wydanych przez inne państwa wobec obywateli polskich, gdyż w

istocie stanowiłoby to zaprzeczenie instytucji odroczenia utraty mocy obowiązującej przepisu uznanego przez Trybunał za niezgodny z Konstytucją.

Z powyższych względów, podzielając stanowisko autora kasacji, Sąd

Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w L.