Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because defendant was sentenced with suspended sentence, not imprisonment. The defense failed to cite procedural errors under the Code of Criminal Procedure. The court ruled the appeal was procedurally barred and ordered the defendant to bear costs.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without substantive review, ruling it inadmissible due to the defendant's conviction with a suspended sentence. The defense argued procedural violations and material errors, but the prosecution deemed the appeal obviously unfounded. The court held that cassation for benefit of the accused is only permitted when the sentence is imprisonment without suspension, making the appeal procedurally barred under the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 in fine k.p.k.: Cassation for the benefit of the accused is inadmissible if the defendant was sentenced to imprisonment with a conditional suspension of execution.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 313/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M.M. skazanego z art. 300 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 lipca 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ka …/16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K …/15, p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego M. M. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ka …/16, po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K …/15, którym to wyrokiem M. M. uznany został za winnego popełnienia występków określonych w art. 190a § 1 k.k. (pkt I wyroku), w art. 222 § 1 k.k. ( pkt III wyroku), w art. 209 § 1 k.k. (pkt IV wyroku) i w art. 300 § 2 k.k. (pkt V wyroku), za które wymierzono mu kary jednostkowe odpowiednio 4, 3, 5 i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczono karę łączną roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby 3 lat.Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego wniosła obrońca skazanego zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa: procesowego – tj. art. 433 § 2 k.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. (tiret 1), art. 7 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. (tiret 2) i art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. (tiret 3) oraz materialnego – tj. art. 300 § 2 k.p.k. (tiret 4).
Podnosząc te zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu Rejonowego w G. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w G. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Błędny jest wniosek oskarżyciela publicznego zawarty w pisemnej odpowiedzi na kasację. Przedmiotowa skarga nie może zostać uznana za oczywiście bezzasadną, gdyż jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a tym samym nie jest możliwe jej merytoryczne rozpoznanie również w oparciu o przepis art. 535 § 3 k.p.k.
Nieprawidłowe były także podejmowane w toku postępowania okołokasacyjnego decyzje procesowe Sądu Okręgowego w G. Rzucająca się w oczy niedopuszczalność kasacji czyniła zbędnym wzywanie obrońcy skazanego do uiszczenia opłaty od kasacji, a nadto obligowała prezesa sądu odwoławczego (przewodniczącego wydziału lub upoważnionego sędziego – art. 93 § 2 k.p.k.) do wydania zarządzenia o odmowie jej przyjęcia stosownie do dyspozycji art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Skoro zarządzenie takie wydane nie zostało, a wręcz przeciwnie, kasacja została przyjęta i przedstawiona sądowi kasacyjnemu, konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.
Przypomnieć należy, co umknęło uwadze zarówno autorki kasacji, Sądu odwoławczego oraz Prokuratora Rejonowego w G., że zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 524 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, w którym oskarżonemu M.
M. za przypisane mu czyny wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, natomiast w kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Powód taki nie wynika również z pisemnych motywów nadzwyczajnego środka zaskarżenia.Mając na uwadze powyższe, a więc niedopuszczalność kasacji w tej postaci (art. 429 § 1 in fine k.p.k.), należało orzec, jak w pkt. 1 niniejszego postanowienia. Powyższe implikowało również rozstrzygnięciem zawartym w pkt. 2., tj. obciążeniem skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
– kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. Wprawdzie wchodząca w skład tych kosztów opłata została uiszczona w następstwie niezasadnego wezwania przez Sąd drugiej instancji, nie ulega jednak wątpliwości, że jej zwrot mógłby nastąpić jedynie w wypadku uwzględnienia kasacji chociażby w części, albo jej cofnięcia (art. 527 § 4 k.p.k.). W niniejszym postępowaniu żaden ze wskazanych warunków nie wystąpił (zob. w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2011 r., III KK 196/11, LEX nr 955022). Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.). k kc