Supreme Court dismisses appeal due to late filing; defense counsel missed deadline for appeal submission.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal without examination because the defense counsel filed it two days after the statutory deadline. Although the client was sentenced to prison, the court held that the appeal was invalid as it was not submitted by the required time. The court noted that Saturday was not a recognized holiday for extending the deadline, making the late submission legally ineffective.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 524 § 1 zd. 1 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: An appeal filed after the expiration of the time limit prescribed by law is inadmissible and must be left without examination by the appellate court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 311/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M.D. skazanego z art. 279 § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 lipca 2015 r. kasacji wniesionej obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt X K (…), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., p o s t a n a w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. zwolnić skazanego M.D. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne;
3. nie uwzględnić wniosku adw. F.P.L. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez obrońcę z urzędu. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ka (…), Sąd Okręgowy w G. utrzymał w mocy, zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonego, wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt X K (…), którym to orzeczeniem oskarżony M.D. skazany został za szereg przestępstw w tym za występki z art. 279 § 1 k.k. oraz z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na łączną karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 140 stawek dziennych po 10 zł każda.
Zarządzeniem z dnia 2 marca 2017 r. (k. 450) na wniosek skazanego wyznaczono mu obrońcę z urzędu w osobie adw. F.P.L. w celu sporządzenia i podpisania kasacji lub poinformowania sądu o braku podstaw do jej wniesienia.Zawiadomienie o wyznaczeniu obrońcy wraz z odpisem wyroku wpłynęło do Kancelarii Adwokackiej w dniu 9 marca 2017 r. (k. 466 oraz k. 2 akt WKK (…)) i tego samego dnia stosowne zawiadomienia otrzymali M.D. (k. 465) oraz (…) Izba Adwokacka w (…) (k. 467).Obrońca skazanego adw. F.P.L. sporządził i podpisał kasację od wyroku Sądu Okręgowego w G. w sprawie M.D. i nadał zawierającą ją przesyłkę w urzędzie pocztowym w G. w dniu 10 kwietnia 2017 r. (k. 7 akt WKK).Przedmiotowa kasacja została przyjęta zarządzeniem upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 kwietnia 2017 r. (k. 9 akt WKK), a następnie, po sporządzeniu pisemnej odpowiedzi przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w G., przedstawiona do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy M.D. nie może zostać rozpoznana, bowiem została ona złożona z przekroczeniem terminu zawitego określonego w art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. i tym samym nie powinna zostać przez Sąd Okręgowy w G. (upoważnionego sędziego) w ogóle przyjęta.
Ponieważ tak się nie stało, Sąd Najwyższy, stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k., zobligowany był pozostawić ją bez rozpoznania.Termin 30 dni do wniesienia kasacji strony liczony jest od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie był to dzień 9 marca 2017 r. Skoro zaś tak, to ostatni dzień terminu na wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia mijał w dniu 8 kwietnia 2017 r. Przesyłka zawierająca kasację nadana została w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji w dniu 10 kwietnia 2017 r., a więc 2 dni po upływie terminu zawitego.Wydaje się, że obrońca wnosząc kasację w sposób wyżej opisany uznał, że w tym wypadku ma zastosowanie przepis art. 123 § 3 k.p.k., zgodnie z którym, jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.
Gdyby ostatni dzień terminu do wniesienia kasacji w przedmiotowej sprawie wypadł w dniu 9 kwietnia 2017 r. (niedziela), dokonana przez obrońcę czynność byłaby skuteczna. Rzecz w tym, że dzień 8 kwietnia 2017 r. – sobota, nie był dniem uznanym przez ustawę za dzień wolny od pracy (zob. w tym przedmiocie jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego, postanowienia: z dnia 23 lutego 2012 r., III KK 289/11, OSNKW 2012, z. 6, poz. 63; z dnia 27 sierpnia 2014 r., IV KK 166/14, OSNKW 2015, z. 1, poz. 7). Skuteczne wniesienie kasacji musiało nastąpić do godz. 24.00 dnia 8 kwietnia 2017 r.
Stosownie do treści art. 429 § 1 k.p.k., prezes sądu (w tym wypadku upoważniony sędzia) powinien odmówić przyjęcia kasacji wniesionej po terminie w oparciu o przepis art. 530 § 2 k.p.k. Skoro tego rodzaju decyzja nie zapadła, sąd kasacyjny na podstawie powołanego wyżej art. 531 § 1 k.p.k. postanowił jak w części dyspozytywnej.Zwalniając skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego – art. 624 § 1 k.p.k. – uwzględniono okoliczność, że jest on pozbawiony wolności i tym samym nie ma realnej możliwości osiągania dochodów, a przyczyna wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia o wskazanej wyżej treści nie była przez niego samego zawiniona.Pomimo sporządzenia przez obrońcę z urzędu kasacji na rzecz skazanego, uwzględnienie zaistniałych w tej sprawie uwarunkowań, a więc leżącą wyłącznie po stronie adwokata odpowiedzialność za jej nieterminowe wniesienie, implikowało rozstrzygnięciem jak w pkt. 3 części dyspozytywnej postanowienia. as