Criminal appeal dismissed; Supreme Court rejects appeal regarding intent and defense of elderly defendant's mental state.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, rejecting the prosecutor's representative's challenge to the lower court's verdict. The appellant argued that the first-instance court improperly excused the defendant's fabrication of a false opinion by citing her advanced age, impaired perception, and free thought processes. The court ruled that factual determinations regarding intent fall under the first-instance court's exclusive authority and cannot be challenged on appeal, while also noting that the defense of the defendant's mental state was legally sound.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 233 § 4 k.k.; Art. 4 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: Determinations of criminal intent and subjective circumstances are matters of fact for the first-instance court and cannot be the subject of a cassation appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 305/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 grudnia 2013 r. sprawy S. K., skazanej z art. 233 § 4 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 kwietnia 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w A. z dnia 18 grudnia 2012 r., p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego oskarżyciela posiłkowego T.
Z. UZASADNIENIEKasacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.W kasacji zarzucono rażące naruszenie:1. prawa materialnego, a mianowicie art. 233 § 4 k.k., poprzez jego bezzasadne niezastosowanie, w sytuacji, gdy materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że oskarżona popełniła zarzucany jej czyn, w szczególności sporządziła fałszywą opinię godząc się na to, tj. z zamiarem ewentualnym;2. prawa procesowego, polegające na obrazie przepisu art. 4 w zw. z art. 7 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez uprzywilejowane traktowanie przez Sąd I instancji oskarżonej, które przejawiało się bezzasadnym usprawiedliwianiem sporządzenia fałszywej opinii takimi czynnikami jak zaawansowany wiek, osłabiona percepcja, wolne procesy myślowe.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temuż Sądowi. Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Ze stanowiskiem prokuratora polemizuje pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego w złożonej w sprawie replice.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zarzuty kasacji okazały się być bezzasadne w stopniu oczywistym. Pierwszy z zarzutów kasacji tylko pozornie dotyczy naruszenia prawa materialnego. Skarżący nie ukrywa, że w istocie zarzuca błędnie, jego zdaniem, przyjęcie, że oskarżonej nie można przypisać zamiaru wydania fałszywej opinii, co wykluczało zastosowanie art. 233 § 4 k.k., statuującego występek umyślny.
Sąd Najwyższy pragnie zwrócić uwagę skarżącego, że ustalenia dotyczące strony podmiotowej czynu zabronionego, w tym przyjęcie zamiaru czy też jego postaci, należą do sfery ustaleń faktycznych, które z mocy art. 523 § 1 k.p.k. nie mogą być przedmiotem zarzutu kasacyjnego. Zarzut obrazy prawa materialnego mógłby być zaś rozważany jedynie wówczas, gdyby dotyczył wykładni bądź zastosowania tego prawa w niekwestionowanym stanie faktycznym.Co do drugiego zarzutu trzeba zauważyć, że nie jest on sformułowany w sposób jasny.
Zarzut niezasadnego usprawiedliwiania zachowania oskarżonej takimi czynnikami jak zaawansowany wiek, osłabiona percepcja, wolne procesy myślowe, dotyczy postępowania Sądu I instancji i był podniesiony w apelacji. Wskazanie w treści omawianego zarzutu normy art. 457 § 3 k.p.k., sugeruje, że skarżący zarzuca nienależyte rozpoznanie tego zarzutu przez Sąd odwoławczy. Tak rozumiany zarzut z pkt 2 kasacji jawi się jednak jako bezzasadny. Sąd odwoławczy poświęcił tej kwestii dość obszerne i wnikliwe rozważania (s. 3 uzasadnienia wyroku SO), a jego stanowisko w przedmiocie omawianego zarzutu jest zdaniem Sądu Najwyższego poprawne.
Argument użyty przez Sąd Rejonowy był niefortunny w tym znaczeniu, że mógł być opacznie rozumiany, niemniej nie można mieć wątpliwości, że w pełni zasadne jest branie pod uwagę przy ustalaniu zamiaru popełnienia przestępstwa, tego rodzaju okoliczności podmiotowych, jak wiek oskarżonej, czy jej sprawność intelektualna. Z tych powodów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.