Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 299/25 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed; judge's appointment via KRS did not violate impartiality standards absent evidence of bias.

Numero d'incarto III KK 299/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a conviction for drug trafficking, ruling the appointment of a judge via the KRS did not violate impartiality standards. The defense argued the judge's appointment process was flawed and claimed bias due to a familial connection to a lawyer representing a victim in a separate case. The court found no evidence of a close link between the judge and executive authorities or any actual conflict of interest, noting the lower court properly rejected the withdrawal request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; A judge appointed via the KRS violates impartiality only if specific circumstances demonstrate a close link to executive authorities undermining the standard of independence and impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial appointment KRS impartiality standards conflict of interest criminal appeal dismissal independence of judiciary riattivazione del procedimento estensione della procedura procedura di rivendicazione nel pignoramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., mający polegać na tym, że w wydaniu zaskarżonego wyroku uczestniczył sędzia powołany na urząd z udziałem tzw.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Y., co podważa legalność składu orzekającego, a tym samym prowadzi do naruszenia prawa oskarżonego do rozpoznania sprawy przez sąd ustanowiony ustawą, bezstronny i niezawisły, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i standardami międzynarodowymi.2.Zarzut naruszenia naruszenie prawa procesowego, a to art.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.
Art. 535 § 3 k.p.k.
III KK 299/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 czerwca 2025 r.
Art. 636 § 1 k.p.k.
535 § 3 k.p.k., zdecydował o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego, jako oczywiście bezzasadnej.Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w treści ogólnej reguły z art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.
z art. 637a k.p.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
art. 535 § 3 k.p.k
III KK 299/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., mający polegać na tym, że w wydaniu zaskarżonego wyroku uczestniczył sędzia powołany na urząd z udziałem tzw.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Y., co podważa legalność składu orzekającego, a tym samym prowadzi do naruszenia prawa oskarżonego do rozpoznania sprawy przez sąd ustanowiony ustawą, bezstronny i niezawisły, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i standardami międzynarodowymi.2.Zarzut naruszenia naruszenie prawa procesowego, a to art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
BSA I-4110-1/2020
Y., okazał się jednak oczywiście bezzsadny.Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania tego zarzutu ma uchwała 3 połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020.
III KS 16/25
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 299/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 czerwca 2025 r. sprawy M. K.skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 14 lutego 2025 r., sygn. akt II Ka 382/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II K 278/23, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć M. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [PŁ]

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II K 278/23, uznano M. K. za winnego czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za co skazano go na karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych w wysokości po 20 zł, zaliczono na poczet grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie oraz orzeczono świadczenie pieniężne w kwocie 1.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 14 lutego 2025 r., sygn. akt II Ka 382/24, utrzymano w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego, zaskarżając go w całości na korzyść skazanego i zarzucając:” 1.Zarzut naruszenia prawa procesowego o charakterze bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.), polegającego na tym, że w wydaniu zaskarżonego wyroku uczestniczył sędzia powołany na urząd sędziego z udziałem tzw.

„neoKRS” - SSO X. Y., co podważa legalność składu orzekającego, a tym samym prowadzi do naruszenia prawa oskarżonego do rozpoznania sprawy przez sąd ustanowiony ustawą, bezstronny i niezawisły, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i standardami międzynarodowymi.2.Zarzut naruszenia naruszenie prawa procesowego, a to art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 i art. 410 k.p.k., jak również art. 170 § 1 pkt 2 i 4 w zw. z art. 458 k.p.k., poprzez nierzetelne i niepełne rozpoznanie zarzutu obrazy art. 170 § 1 pkt 2 i 4 w zw. z art. 167 k.p.k., wyrażające się w ogólnikowym i w żaden sposób nieuzasadnionym stwierdzeniu, że:

W zakresie natomiast eksperymentu procesowego oraz odtworzenia nagrania z pokoju zatrzymanych, gdzie przebywał oskarżony stwierdzić należy, że w wyniku przeszukania oskarżonego w KPP w S. dokonanego przez dwóch funkcjonariuszy policji nie ujawniono żadnego młynka, a co za tym idzie weryfikacja jego pojemności nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Protokół z przeszukania oskarżonego jest natomiast sporządzony w sposób prawidłowy przez uprawnione do tego osoby, które w protokole tym odzwierciedliły podejmowane czynności i ujawnione w jego trakcie zawiniątko foliowe zawierające susz koloru zielonego.

Poddawanie więc weryfikacji tej czynności wykonanej przez osoby do tego powołane w postaci odtworzenia nagrania „z pokoju zatrzymanych gdzie przebywał oskarżony” aby ustalić czy faktycznie posiadał on 2,5 grama marihuany nie ma więc znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy”.W oparciu o powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy właściwie obsadzonemu Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację Zastępca Prokuratora Rejonowego w Stalowej Woli wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna.

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to w przypadku kasacji składanej przez stronę nie dotyczy jedynie uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Wobec prawomocnego skazania M. K. na karę nieizolacyjną, dopuszczalne było sformułowanie w kasacji jedynie zarzutów o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, dlatego rozważeniu podlegał wyłącznie pierwszy zarzut wniesionego środka zaskarżenia.

Zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., mający polegać na tym, że w wydaniu zaskarżonego wyroku uczestniczył sędzia powołany na urząd z udziałem tzw. „neoKRS” - SSO X. Y., okazał się jednak oczywiście bezzsadny.Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania tego zarzutu ma uchwała 3 połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020. Jak wskazano w niej: „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.

Oznacza to konieczność wykazania istnienia „okoliczności” wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z organami władzy wykonawczej w okresie podejmowania przez te organy zamachu na dobro wymiaru sprawiedliwości, które w związku z faktem powołania na stanowisko sędziowskie z udziałem wadliwie ukształtowanej KRS prowadzą do wniosku, że nie zapewnia on w ocenie bezstronnego obserwatora wymaganych standardów bezstronności i niezależności. Istotnie sędzia X. Y. został powołany na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego na podstawie uchwały nr [...] z dnia […] 2022 r.

Poza tym skarżący nie wykazał istnienia żadnych innych okoliczności rzutujących na negatywną ocenę ścieżki zawodowej wskazanego sędziego i takich też przesłanek nie dostrzegł Sąd Najwyższy z urzędu (nie dostrzeżono ich również m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. akt III KS 16/25). Dodać należy, że za chybioną w tym kontekście uznać należało także argumentację obrońcy dotyczącą uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, mającej wynikać z tego, że w innym postępowaniu sądowym obrońca ten reprezentuje pokrzywdzonego, który był badany przez lekarza P. O. - będącego bratem sędziego X.

Y.. Okoliczności te zostały zgłoszone we wniosku o wyłączenie SSO X. Y. od rozstrzygania tej sprawy, który został rozpoznany przez Sąd odwoławczy. Sędzia X. Y. złożył przedtem oświadczenie (k. 217), że postępowania te nie są ze sobą powiązane, a on nie ma żadnej wiedzy o postępowaniu, w które zaangażowany jest jego brat. Sąd Okręgowy oddalił ten wniosek, nie dostrzegając związku między podnoszoną wątpliwością a jej uzasadnieniem (k. 220). Takie postąpienie Sądu nie budzi w tej sytuacji żadnych zastrzeżeń.Z powyższych względów, nie dopatrując się w przedmiotowej sprawie podniesionej ani żadnej innej bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w treści art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., zdecydował o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego, jako oczywiście bezzasadnej.Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w treści ogólnej reguły z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [J.J.][r.g.] ‎