Criminal appeal dismissed because defendant was sentenced to suspended prison time, making merit-based appeal inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the defense attorney on behalf of the convicted defendant. The defendant had been sentenced to imprisonment with a suspended sentence, while the prosecutor argued the appeal was groundless. The court ruled that such appeals are inadmissible unless based on specific procedural errors, which this one was not.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 523 § 2 k.p.k.; art. 523 § 4 k.p.k.: A criminal appeal on behalf of a defendant is inadmissible if the judgment imposes a suspended sentence and the appeal is not based on errors listed in art. 439 k.p.k.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 289/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 lipca 2023 r., sprawy M. W. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 53/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 199/19, na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. i w z art. 429 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 199/19, Sąd Okręgowy w Szczecinie uznał m.in. M. W. za winnego popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 2 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł (pkt I wyroku).
Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k., art. 72 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby, zobowiązując oskarżonego do informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące (pkt II wyroku). Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynów z art. 299 § 1 i 6 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z pkt V i VI (pkt VII wyroku). Apelację w sprawie wniósł prokurator, zaskarżając wyrok na niekorzyść oskarżonego - co do rozstrzygnięcia uniewinniającego oraz obrońca, w części uznającej oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 12 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 53/22, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca, zarzucając, mającą wpływ na treść orzeczenia, rażącą obrazę przepisów postępowania, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. „poprzez nierozpoznanie istoty zarzutu zawartego w apelacji obrońcy M. W. w punkcie 1., a więc zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na błędnej ocenie wyjaśnień M. W. i przyjęciu przez Sąd I instancji, iż w treści swoich wyjaśnień M.
W. sam przyznał, iż był świadomy, iż jego działanie prowadzi do wyłudzenia dotacji, podczas gdy takich wypowiedzi w jego wyjaśnieniach nie było, czym Sąd Apelacyjny powielił błąd Sądu I instancji i nie odniósł się do konkretnych wywodów apelacji w zakresie tego zarzutu” i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji celem ponownego rozpoznania apelacji.Odpowiadając pisemnie na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wolą ustawodawcy kasację na korzyść strona można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania (art. 523 § 2 k.p.k.).
Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. i w wypadku określonym w art. 521 k.p.k., tj. w sytuacji wniesienia kasacji przez wymienione w tym przepisie podmioty szczególne (art. 523 § 4 k.p.k.).Skazanemu M. W. wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oznacza to, że kasacja wywiedziona na jego korzyść mogła być oparta wyłącznie na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k. Przyjęty nadzwyczajny środek zaskarżenia nie spełnia tego warunku i jest niedopuszczalny z mocy prawa.
Po pierwsze dlatego, że został wniesiony od wyroku orzekającego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, po wtóre – nie oparto go na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k. W tym układzie procesowym prezes sądu, do którego wniesiono kasację winien odmówić jej przyjęcia na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. Środek ten został jednak przyjęty, zatem – stosownie do art. 531 § 1 k.p.k. – Sąd Najwyższy był zobowiązany do pozostawienia go bez rozpoznania.Na koniec zauważyć należy, że wskazanej kwestii nie dostrzegł również prokurator, który nie sformułował zastrzeżeń związanych z dopuszczalnością kasacji i wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej (co musiałoby wiązać się z jej rozpoznaniem).Kierując się powyższym, orzeczono jak na wstępie. (K.G.)[ł.n]