Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 286/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded regarding judicial impartiality without concrete evidence of bias.

Numero d'incarto III KK 286/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that judges in the second instance were improperly appointed and lacked impartiality, but failed to provide specific circumstances proving a reduction in judicial neutrality standards. The court ruled that without concrete evidence of bias, the statutory requirement for 'improper court composition' was not met, leading to the dismissal of the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation based on improper court composition is inadmissible unless the appellant demonstrates concrete circumstances indicating a significant reduction in the standard of judicial impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
improper court composition judicial impartiality cassation dismissal concrete evidence burden Criminal Procedure Code false dichiarazioni senza giuramento ritiro della querela penale procedura di rivendicazione nel pignoramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
III KK 286/25 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 lipca 2025 r.
Art. 523 § 1 k.p.k.
ze względu na jej oczywistą bezzasadność.Zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art.
Art. 439 k.p.k.
kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Art. 523 § 2 k.p.k.
Ponadto, kasację na korzyść, jak wskazano wprost w art. 523 § 2 k.p.k., wnieść można jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Art. 636 § 1 k.p.k.
III KK 308/24.O obciążeniu kosztami postępowania skazanej orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.
art. 535 § 3 k.p.k
III KK 286/25 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 233 § 1 k.k
sprawy E.K., skazanej za popełnienie przestępstw z art. 233 § 1 k.k.
art. 91 § 1 k.k
w warunkach art. 91 § 1 k.k., wymierzył jej karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art.
art. 238 k.k
za winną, szczegółowo opisanych w wyroku, dwóch przestępstw z art. 238 k.k.
art. 11 § 2 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 286/25 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy E.K., skazanej za popełnienie przestępstw z art. 233 § 1 k.k. i innych w zw. z art. 91 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej, od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt IV Ka 826/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Stargardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Pyrzycach, z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt VII K 68/23, postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazaną E.K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Stargardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Pyrzycach wyrokiem z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt VII K 68/23, uznał oskarżoną E. K. za winną, szczegółowo opisanych w wyroku, dwóch przestępstw z art. 238 k.k. w zb. z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i przyjmując, że dopuściła się tych czynów w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. w warunkach art. 91 § 1 k.k., wymierzył jej karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k., warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby.Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonej, Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt IV Ka 826/24, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanej zaskarżając go w całości, zarzucając:„a) zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej wyrażonej w art. 439 §1 pkt.

2. k.p.k. poprzez wydanie wyroku przez sąd wadliwie obsadzony, przy czym nieprawidłowość ta wynika z wadliwości procedury nominacyjnej sędziów, rozpoznających sprawę, gdyż w składzie sądu II instancji brały udział osoby powołane na urząd sędziego Sądu Okręgowego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, tj. Pan X. Y. oraz Pani X.1 Y.1, w stosunku do których zachodziły i zachodzą istotne wątpliwości w zakresie realizacji standardów instytucjonalnej bezstronności, co powoduje obciążanie postępowania wadą traktowaną, jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 §1 pkt.

2. k.p.k.,b) rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. poprzez nienależyte rozpoznanie wszystkich zarzutów wyartykułowanych we wniesionej apelacji”.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku sądu II instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w Pyrzycach wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja podlegała oddaleniu na posiedzeniu w trybie opisanym w art. 535 § 3 k.p.k. ze względu na jej oczywistą bezzasadność.Zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Ponadto, kasację na korzyść, jak wskazano wprost w art. 523 § 2 k.p.k., wnieść można jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Powyższe ograniczenie nie dotyczy wyłącznie uchybienia z art. 439 k.p.k. Oznacza to, że skoro w przedmiotowej sprawie skazanej E.K. wymierzono karę pozbawienia wolności warunkowo zawieszoną, jedynym dopuszczalnym zarzutem kasacji mógł być zarzut zaistnienia w sprawie nienależytej obsady sądu, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Sąd Najwyższy ograniczył zatem merytoryczne rozpoznanie kasacji do zarzutu pierwszego kasacji, uznając zarzut drugi za niedopuszczalny.W kasacji skarżący podniósł, że nienależyta obsada Sądu II instancji wynikała z zasiadania w jego składzie sędziów X. Y. i X.1 Y.1Należy wskazać, że w niniejszej sprawie obrońca nie wskazał – poza samym faktem nominacji przy udziale niekonstytucyjnie ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa – żadnych okoliczności dotyczących tych sędziów, które miałyby wskazywać na brak gwarancji ich bezstronności w sprawie.

Tymczasem w świetle uchwały składu połączonych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 oraz uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. I KZP 2/22, do której zresztą odwołuje się skarżący, należało wykazać okoliczności, które pozwoliłyby na ustalenie, że rzeczywiście standard bezstronności sądu z udziałem sędziów X. Y. i X.1 Y.1 został istotnie obniżony. Skoro zaś obrońca tego obowiązku nie dochował to należało uznać, że przesłanka „nienależytej obsady sądu” nie została w sprawie wykazana.

Zauważyć również należy, że autor kasacji adw. J.L. był obecny na rozprawie odwoławczej w dniu 28 października 2024 r. i 11 grudnia 2024 r. i nie podnosił okoliczności wskazanych obecnie w kasacji ani też nie składał wniosków o wyłączenie tych sędziów, co może wskazywać na instrumentalne podchodzenie do tej sprawy.Jedynie na marginesie Sąd Najwyższy zauważa, że działając z urzędu zapoznał się z treścią uchwał KRS nr 633/2018 z 13 grudnia 2018 r. oraz nr 380/2020 z 11 marca 2020 r. dotyczących wskazanych sędziów i nie znalazł takich danych ani informacji, które wskazywałyby in concreto na brak bezstronności sędziów zasiadającej w składzie Sądu Okręgowego w Szczecinie.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Najwyższy w pełni również podziela rozważania dotyczące statusu sędziego X. Y. zawarte w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. III KK 308/24.O obciążeniu kosztami postępowania skazanej orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎