Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 281/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to suspend sentence execution due to lack of obvious appeal error.

Numero d'incarto III KK 281/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the defense's request to suspend the execution of a prison sentence pending a cassation appeal. The defense argued that the lower court failed to apply preventive detention as ordered by a prior Supreme Court decision, making the current sentence execution unjustified. The Court rejected this, noting that suspension is an exceptional measure requiring an obvious flaw in the contested judgment, which was not demonstrated here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 9 § 1, 2 k.k.w.; Art. 532 k.p.k.: Suspension of sentence execution is an exceptional measure requiring an obvious flaw in the contested judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of sentence execution cassation appeal preventive detention obvious flaw requirement immediate enforceability sospensione di pena mantenimento della carcerazione preventiva permesso di promuovere un procedimento penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 9 § 1, 2 k.k.w.
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w.
Art. 532 k.p.k.
Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k.
art. 228 § 3 k.k
skazanego z art. 228 § 3 k.k.
art. 9 § 2 k.k
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w.
art. 532 k.p.k
Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 281/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie R. N. skazanego z art. 228 § 3 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z 16 grudnia 2021 r., sygn. II Ka 214/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Przemyślu z 2 października 2019 r., sygn. akt II K 746/17, postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego R. N. obrońca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, podnosząc, że wobec sformułowanych zarzutów zarządzanie wykonania skazanemu kary pozbawienia wolności jest nieuzasadnione. Podkreśliła także, iż Sąd Najwyższy, uchylając wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu, nie widział potrzeby stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec R. N.. Z tego powodu 22 czerwca 2022 r. R. N. po ok. 7 miesiącach odbywania kary pozbawienia wolności wyszedł na wolność.

Z uwagi na niewykonanie przez Sąd Okręgowy w Przemyślu zaleceń Sądu Najwyższego sformułowanych w uzasadnieniu wyroku z 22 czerwca 2021 r. sytuacja procesowa R. N. jest tożsama jak w dacie wydania wyroku przez Sąd Najwyższy. W tej sytuacji – zdaniem obrońcy - brak jest podstaw do wykonywania kary pozbawienia wolności wobec R. N. z uwagi na znaczne prawdopodobieństwo ponownego uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność.Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak ‎w dyspozytywnej części postanowienia. [J.J.](r.g.) ‎