Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 267/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for probation violation as it was a fine only, not imprisonment.

Numero d'incarto III KK 267/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal regarding a probation violation conviction. The lower court sentenced the defendant to a daily fine for failing to supervise a birth, which did not involve imprisonment. The Court ruled the appeal inadmissible because Article 523 § 2 of the Criminal Procedure Code permits appeals for probation violations only when the sentence is imprisonment without suspension.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 4 k.p.k.: An appeal for probation violation is inadmissible if the sentence imposed is a fine or imprisonment with suspension, as such appeals require a sentence of imprisonment without suspension.

Parole chiave

Generato dall'IA
probation violation appeal inadmissible cassation sentence of fine imprisonment without suspension Criminal Procedure Code art. 523 k.p.k. probation supervision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
z art. 523 § 2 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego M.
Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
(art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) lub przez jeden z podmiotów wskazanych w art.
Art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.
(art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.).Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, którym oskarżonemu M.
Art. 531 § 1 k.p.k.
oraz wobec jej niezasadnego przyjęcia przez sąd odwoławczy, konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepisy art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. i art.
Art. 429 § 1 in fine k.p.k.
i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
– art. 518 k.p.k. w zw.
Art. 637 § 1 k.p.k.
z art. 637 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 636 § 1 k.p.k.
z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
art. 160 § 3 k.k
skazanego z art. 160 § 3 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 267/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M. S. skazanego z art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 160 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 września 2015 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 13 marca 2015 r., sygn. akt IV Ka 72/15, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt XI K 94/12, p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazanego M.S. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 13 marca 2015 r., sygn. akt IV Ka 72/15, po rozpoznaniu apelacji prokuratora oraz obrońcy oskarżonego i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt XI K 94/12, którym to wyrokiem M. S. skazany został za występek z art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 160 § 2 k.k. na karę 300 stawek dziennych grzywny przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł.Kasację od powyższego wyroku wniósł obrońca skazanego zarzucając w niej:1.„rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na jego treść, a mianowicie art. 457 § 3 k.p.k., art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., art. 410 k.p.k. polegające na tym, że Sąd Okręgowy utrzymując w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2014 r. nie podał przekonujących przesłanek orzeczenia, bowiem nie odniósł się do wszystkich istotnych faktów i dowodów zgromadzonych w sprawie, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, ograniczając uzasadnienie wyroku do odwołania się do ustalonego stanu faktycznego i wybranych opinii biegłych z Katedry i Zakładu Medycyny w Ł. jak i informacji uzyskanych z konfrontacji pomiędzy trzema zespołami biegłych w oderwaniu od pozostałego materiału dowodowego”,2.„rażącą obrazę przepisów postępowania tj. art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 3 k.p.k., poprzez nierozpoznanie sprawy w granicach zarzutów apelacji dotyczących błędu Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść, polegającego na przyjęciu, iż oskarżony niedostateczne nadzorował przebieg porodu, czym naraził P. G. na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu”.W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o „uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania”.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Trafnie jest stanowisko oskarżyciela publicznego, który w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania, bowiem jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) lub przez jeden z podmiotów wskazanych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.).Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, którym oskarżonemu M. S., za czyn z art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 160 § 2 k.k., wymierzono wyłącznie karę grzywny. W związku z tym, że w kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę skazanego nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. oraz wobec jej niezasadnego przyjęcia przez sąd odwoławczy, konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepisy art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego M.

S. – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. l.n