Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 263/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal judge removal request based on appointment procedure as inadmissible under new law.

Numero d'incarto III KK 263/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The defense lawyer requested the removal of Supreme Court Judge Anna Dziergawka due to concerns about her appointment procedure and potential bias. The court ruled the request inadmissible because the specific issues raised concern the appointment process, which is now exclusively handled under a separate statutory procedure. Consequently, the court dismissed the request without further examination, noting that such structural issues do not constitute grounds for removal under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym: Requests for a judge's removal based solely on the circumstances of their appointment are inadmissible under Art. 41 § 1 of the Code of Criminal Procedure, as such matters fall exclusively under the specific procedure outlined in Art. 29 § 5 of the Supreme Court Act.

Parole chiave

Generato dall'IA
removal of judge appointment procedure inadmissible request Supreme Court Act procedural code bias and impartiality lex posterior derogat priori indipendenza dei giudici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: wniosek pozostawić bez rozpoznania.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 k.p.k. Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie w treści obowiązującego od dnia 15 lipca 2022 r.
Art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyłączenie SSN Anny Dziergawki od rozpoznania sprawy kasacyjnej o sygn.
Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym
unormowania przewidzianego w art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
Art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym
w sytuacji, gdy z treści tego wniosku wynika, ‎że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, która to regulacja wyłącza odrębne procedowanie w tym zakresie.
art. 224 § 2 k.k
(W.), skazanego z art. 224 § 2 k.k.
art. 41 § 1 k.p.k
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
akt III KK 263/25, na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 263/25 POSTANOWIENIE Dnia 1 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie P. W. (W.), skazanego z art. 224 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Anny Dziergawki od rozpoznania sprawy kasacyjnej o sygn. akt III KK 263/25, na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: wniosek pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z 30 maja 2025 r. obrońca skazanego – P. W. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyłączenie SSN Anny Dziergawki od rozpoznania sprawy kasacyjnej o sygn. akt III KK 263/25.Z treści złożonego pisma procesowego wynika, iż wnioskodawca, żądanie swoje opiera na argumentacji odwołującej się do poglądów wyrażonych ‎w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE), a także Sądu Najwyższego, dotyczące polskiego ustawodawstwa.W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż SSN Anna Dziergawka nie posiada przymiotu niezawisłego i bezstronnego sądu, który to standard określony został ‎w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

W ocenie wnioskującego, rozpoznanie kasacji przez SSN Annę Dziergawkę skutkować będzie naruszeniem standardu wynikającego z art. 6 ust. ‎1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Nadto obrońca wskazał, iż z uwagi na to, iż SSN Anny Dziergawki dotyczą te same okoliczności, co jednego z sędziów rozpoznających sprawę w sądzie powszechnym, a wobec udziału tego sędziego ‎w składzie sądu formułowane są zarzuty, to będzie ona de facto orzekała we własnej sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek w aktualnym stanie procesowym należy uznać za niedopuszczalny ‎z mocy ustawy, co skutkować musi pozostawieniem go bez rozpoznania.Z przedstawionej w nim argumentacji wynika, że jego autor domaga się wyłączenia wskazanego we wniosku sędziego SN od rozpoznania sprawy sygn.

‎III KK 263/25 ze względu na wadliwą procedurę powołania go na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, mianowicie z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy ‎o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Z treści art. 41 ‎§ 1 k.p.k., na który powołuje się obrońca, wynika jednak, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie.

Judykatura ukształtowała na gruncie art. 41 § 1 k.p.k. określony katalog przesłanek wyłączenia sędziego, które wywodzą się z relacji sędziego i strony postępowania, oceny zachowania sędziego w toku rozpoznania sprawy, czy też jego zachowania i wypowiedzi poza rozprawą dotyczących przedmiotu procesu. Włączenie do takiego katalogu okoliczności wadliwości powołania na urząd sędziego, budziło w judykaturze uzasadnione wątpliwości, które wyraźnie i jednoznacznie rozstrzygnął wyrok Trybunału Konstytucyjny z 4 marca 2020 r. (P 22/19).

Wykluczył on bowiem dopuszczalność objęcia ich zakresem art. 41 § 1 w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie w treści obowiązującego od dnia 15 lipca 2022 r. unormowania przewidzianego w art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 1904 ze zm.), dodanym przez art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. (Dz.U.2022.1259) zmieniającej ustawę o Sądzie Najwyższym, który bezwzględnie i jednoznacznie wskazuje, że okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności, a ich badanie może nastąpić wyłącznie w trybie przewidzianym w art. 29 § 5 przywołanej ustawy o Sądzie Najwyższym.

Od tego momentu, w myśl zasady lex posteriori derogat priori, obowiązuje skutek derogujący art. 41 § 1 k.p.k. w tej jego części, w której przedmiot obu regulacji mógłby się pokrywać. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż niedopuszczalne jest rozpoznawanie wniosku o wyłączenie sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści tego wniosku wynika, ‎że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, która to regulacja wyłącza odrębne procedowanie w tym zakresie.

‎Tak właśnie jest w niniejszej sprawie, gdyż podstawę wniosku stanowiły okoliczności dotyczące trybu powołania SSN Anny Dziergawki. Kategorycznie stwierdzić należy również, iż nie dojdzie w realiach sprawy do przez naruszenia sędziego zakazu nemo iudex in causa sua. Nie dojdzie bowiem do jej złamania także przez sędziego Sądu Najwyższego powołanego przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., gdyż sędzia powołany na urząd sędziego w takich okolicznościach nigdy nie orzeka "we własnej sprawie", gdyż okoliczności "jego sprawy" nie stanowią przedmiotu postępowania, a wydane przez niego orzeczenie w żaden sposób nie będzie miało wpływu na sferę jego własnych uprawnień, bądź obowiązków prawnych (zob. postanowienia SN: z 2 października 2024 r. sygn. akt V KK 282/24; z 14 lutego 2025 r. sygn. akt IV KK 445/24).

Bez zindywidualizowania podnoszonych okoliczności w aspekcie konkretnych faktów poddających się ocenie sądu, pozostają one w warstwie wyłącznie teoretycznej, niepowiązanej odpowiednio ani z konkretną sprawą, od udziału w której wniosek o wyłączenie zostaje złożony, ani z określonym sędzią, którego wniosek ten dotyczy. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie w pełni podziela pogląd, iż wniosków o wyłączenie usadowionych tylko na podnoszeniu okoliczności o charakterze ustrojowym nie wolno uwzględniać automatycznie z tego tylko powodu, iż przedmiot sprawy znajduje zastosowanie także do osób ją rozstrzygających (zob. postanowienie SN z 16 stycznia 2024 r. sygn. akt III KK 293/23; postanowienie SN z 11 lipca 2024 r. sygn. akt IV KK 142/24).Z powyższych względów, wobec niedopuszczalności wniosku obrońcy, ‎Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia go bez rozpoznania. [J.J.][a.ł] ‎