Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 261/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes conviction for driving without license due to expired administrative ban and statute of limitations issues.

Numero d'incarto III KK 261/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's conviction for driving without a license because the administrative ban had expired before the offense occurred. The defendant argued the ban only lasted until May 2020, while the prosecutor contended the ban was valid at the time of the June 2020 incident. The court ruled that since the ban was no longer in effect, the act constituted a minor offense subject to a statute of limitations that had already expired.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 343 § 6, 7 k.p.k.; Art. 335 § 2 k.p.k.; Art. 180a k.k.; Art. 94 § 1 k.w.; Art. 521 § 1 k.p.k.: A criminal conviction based on a driving ban that had expired prior to the offense is invalid, and the case must be re-evaluated under the correct classification of minor offense subject to applicable limitation periods.

Parole chiave

Generato dall'IA
expired administrative ban statute of limitations driving without license minor offense classification criminal procedure appeal prosecutor's error quashing of verdict abbandono del procedimento per infrazione stradale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 343 § 6 k.p.k.
521 § 1 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 343 § 6 i § 7 k.p.k.
Art. 343 § 7 k.p.k.
521 § 1 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 343 § 6 i § 7 k.p.k.
Art. 335 § 2 k.p.k.
z art. 335 § 2 k.p.k. przez niezasadne uwzględnienie wadliwego wniosku prokuratora i skazanie oskarżonego z art.
Art. 180a k.k.
B.skazanego z art. 180a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art.
Art. 94 § 1 k.w.
180a k.k., podczas gdy decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi obowiązywała tylko do 30 maja 2020 r., co winno skutkować uznaniem czynu oskarżonego za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), w dniu 13 lipca 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w K.z dnia 5 października 2020 r., sygn.
Art. 537 § 2 k.p.k.
Dlatego Sąd Najwyższy wydał rozstrzygnięcie kasatoryjne (art. 537 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 112 k.p.w.
Dlatego Sąd Najwyższy wydał rozstrzygnięcie kasatoryjne (art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.) [as]
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), w dniu 13 lipca 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w K.z dnia 5 października 2020 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 261/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie K. B.skazanego z art. 180a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), w dniu 13 lipca 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w K.z dnia 5 października 2020 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z 5 października 2020 r., uznał K. B. za winnego prowadzenia w dniu 17 czerwca 2020 r. na drodze publicznej samochodu osobowego, nie stosując się do decyzji Starosty K. z 4 grudnia 2017 r. o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, to jest występku z art. 180a k.k., i skazał go za to na karę grzywny; orzeczenie nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się oraz stało się wykonalne 13 października 2020 r.Kasację od powyższego wyroku na korzyść oskarżonego wniósł, na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k. przez niezasadne uwzględnienie wadliwego wniosku prokuratora i skazanie oskarżonego z art. 180a k.k., podczas gdy decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi obowiązywała tylko do 30 maja 2020 r., co winno skutkować uznaniem czynu oskarżonego za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.

W konsekwencji skarżący wniósł o wydanie rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja z racji swej oczywistej zasadności zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).Treść decyzji Starosty K. z 4 grudnia 2017 r., w powiązaniu z wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z 11 października 2017 r. (wyrokiem tym orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów), nie pozostawiała wątpliwości, że cofnięcie K. B. uprawnień do prowadzenia pojazdów nastąpiło na okres 3 lat od dnia 30 maja 2017 r.

Oznaczało to, że w chwili popełnienia czynu, w dniu 17 czerwca 2020 r., owa decyzja już nie obowiązywała i wchodziła w grę ocena zachowania sprawcy jedynie w perspektywie wykroczenia określonego w art. 94 § 1 k.w. Jednocześnie stwierdzić należało, że wobec wszczęcia postępowania przed upływem roku od daty popełnienia czynu, dwuletni termin przedawnienia karalności rozpoczął swój bieg dopiero z chwilą zakończenia tego podstawowego rocznego terminu. Oznacza to, że karalność wykroczenia w niniejszej sprawie ustanie dopiero z upływem 3 lat od jego popełnienia (zob. wyr. z 22 kwietnia 2020 r., IV KK 507/19).

Dlatego Sąd Najwyższy wydał rozstrzygnięcie kasatoryjne (art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.) [as]