Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to mixed grounds including material law claims not covered by procedural grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examination because it was filed on mixed grounds, including material law violations not permitted under the specific procedural rules for defense appeals. The defendant argued that the lower court incorrectly interpreted the drug quantity threshold and failed to inform him of the right to change the legal qualification of the charge. The court ruled that since the defendant was sentenced with a suspended sentence, his defense could only raise procedural defects listed in the relevant article, excluding material law errors.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 531 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal filed by a defense lawyer against a suspended sentence is inadmissible if it relies on grounds other than those specified in Art. 439 k.p.k., such as material law violations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 261/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon na posiedzeniu w trybie art. 531 § 1 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2019 r., sprawy Ł. M.skazanego z art. 62 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt V Ka […],zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II K […]na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. postanowił:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II K […], Sąd Rejonowy w S. skazał Ł. M. za przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzył mu za ten czyn karę roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. i art. 72 § 1 pkt 6 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres trzech lat tytułem próby i zobowiązał go do poddania się terapii uzależnień od środków odurzających i substancji psychotropowych.
Ponadto, na podstawie art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł. Sąd orzekł również w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz kosztów postępowania.Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego (który podniósł zarzuty obrazy prawa materialnego, to jest art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego błędną wykładnię) oraz oskarżyciela publicznego (który podniósł zarzut obrazy prawa materialnego, to jest art. 44 § 1 i 6 k.k. polegającej na nie orzeczeniu przepadku przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa) Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 19 grudnia 2018 r., w sprawie V Ka […], zmienił zaskarżony wyrok w pkt VI w ten sposób, że na podstawie art. 44 § 6 k.k. orzekł przepadek dowodów rzeczowych.
W pozostałej części Sąd II instancji utrzymał wyrok Sądu I instancji w mocy.Wyrok Sądu Okręgowego w G. został zaskarżony w całości kasacją wniesioną przez obrońcę oskarżonego na jego korzyść. Obrońca podniósł w kasacji zarzuty rażącego naruszenia prawa mogące mieć wpływ na treść wyroku w postaci naruszenia przepisów:- prawa materialnego, to jest przepisu art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że odpowiednio 133,54 gram netto suszu konopi innych niż włókniste, to jest 134 pojedynczych porcji środka odurzającego oraz 180,26 gram, to jest 180 pojedynczych porcji środka odurzającego – stanowi znaczną ilość substancji odurzającej;- prawa procesowego, to jest przepisu art. 339 § 1 k.p.k. poprzez odstąpienie od pouczenia oskarżonego o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej zarzucanego mu czynu.Na tej podstawie obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w G. i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania jako niedopuszczalnej z mocy ustawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest niedopuszczalna.Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, między innymi wówczas, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. Ten to przepis z kolei stanowi, iż prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia m.in. wtedy, gdy kasację oparto na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k., który to wymienia uchybienia, z powodu których może zostać wniesiona kasacja. Należą do nich uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. oraz inne rażące naruszenie prawa, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na treść orzeczenia.Kolejne jednostki redakcyjne art. 523 k.p.k. doprecyzowują, które z tych uchybień mogą być podniesione w określonych sytuacjach procesowych.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenia przewidziane w tym przepisie nie dotyczą jednak kasacji wniesionej przez podmioty wymienione w art. 521 k.p.k. oraz kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.). W badanej sprawie Ł. M. został skazany na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. i art. 72 § 1 pkt 6 k.k. warunkowo zawieszono na trzy lata.
Zważywszy, że wniesiona w jego sprawie kasacja pochodzi od jego obrońcy, a nie podmiotu wymienionego w art. 521 k.p.k., to jej rozpoznanie byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby obrońca podniósł w niej zarzut naruszenia art. 439 k.p.k. i to tylko w tym zakresie. Tymczasem we wniesionej w sprawie kasacji podniesione zostały zarzuty naruszenia prawa materialnego oraz naruszenia art. 399 § 1 k.p.k.Odnośnie tego ostatniego zarzutu, Sąd Najwyższy dokonał jego analizy z perspektywy art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Jednak treść tego zarzutu nie pozwala na przyjęcie, że skarżący kwestionuje brak skargi uprawnionego oskarżyciela poprzez wykroczenia poza granice aktu oskarżenia.
W badanej sprawie Sąd I instancji nie dokonał zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego Ł. M., ale w miejsce trzech zarzucanych mu czynów przyjął jeden. Pomijając brak gravamen w formułowaniu zarzutu naruszenia art. 399 § 1 k.p.k. przez obrońcę, zarzut ten nie może być potraktowany jako mogący dawać podstawy do kwestionowania braku skargi usprawnionego oskarżyciela.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.