Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 260/14 Generato dall'IA

Supreme Court allows defense lawyer to claim costs for post-appointment work via amendment order.

Numero d'incarto III KK 260/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court amended its previous dismissal of the defense lawyer's appeal to allow a claim for legal costs. Although the initial appeal was rejected as groundless, the lawyer submitted a document labeled an appeal that actually requested reimbursement for services rendered after his appointment. The court recognized this document as a request to amend the decision under specific procedural rules, thereby ordering the state to pay the costs to the newly appointed lawyer.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 626 § 2 k.p.k.; Art. 518 k.p.k.; The court may amend a decision when a party submits a document mislabeled as an appeal but containing a substantive request for amendment based on the actual content and procedural context.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural amendment legal costs defense lawyer state compensation misnamed appeal court order procedural fairness

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 626 § 2 k.p.k.
‎wniosku obrońcy skazanego o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., oddalającego kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł uzupełnić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., w sprawie III KK 260/14, w ten sposób, że po pkt 2 w sentencji orzeczenia dodaje pkt 2a w brzmieniu - „zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M.
Art. 118 § 1 k.p.k.
Art. 118 § 2 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
B.skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 197 § 1 k.k
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną.
art. 626 § 2 k.p.k
‎wniosku obrońcy skazanego o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., oddalającego kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.
art. 518 k.p.k
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 260/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 kwietnia 2015 r., w sprawie B. B.skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ‎wniosku obrońcy skazanego o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., oddalającego kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł uzupełnić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., w sprawie III KK 260/14, w ten sposób, że po pkt 2 w sentencji orzeczenia dodaje pkt 2a w brzmieniu - „zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M.

K., Kancelaria Adwokacka w T., kwotę 442 zł 80 gr (słownie czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% podatku VAT, za pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu”. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 19 grudnia 2013 r., w sprawie IX Ka […], Sąd Okręgowy w T. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt VIII K […], w części dotyczącej uznania oskarżonego B. B. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną.

W dniu 26 marca 2014 r., na skutek wniosku złożonego przez oskarżonego, upoważniony sędzia IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w T., wyznaczył B. B. obrońcę z urzędu w osobie adw. G. N., w celu ewentualnego sporządzenia i wniesienia kasacji lub też poinformowania sądu o braku podstaw do jej wniesienia (k. 1256, t. VII). Działając za pośrednictwem Sądu Okręgowego w T., obrońca skazanego złożył w dniu 28 kwietnia 2014 r. kasację od w/w wyroku (k. 1261-1269, tom VII). Następnie w dniu 18 lipca 2014 r. zwrócił się o wyznaczenie nowego obrońcy z uwagi na fakt, iż od dnia 1 sierpnia 2014 r. przestaje być czynnym zawodowo adwokatem.

Jednocześnie obrońca złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 1289, t. VII). W związku z powyższym, Okręgowa Rada Adwokacka w T., w dniu 23 lipca 2014 r., wyznaczyła adwokata M. K., jako obrońcę z urzędu dla skazanego B. B. (k. 1297, t. VII). W dniu 11 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. rozpoznał kasację obrońcy skazanego adw. G. N., uznając ją za oczywiście bezzasadną. Sąd rozstrzygnął także o kosztach postępowania kasacyjnego, w tym – stosownie do złożonego przez obrońcę wniosku – zasądził na jego rzecz od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej (k. 1305, t.

VII). W dniu 3 marca 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie obrońcy skazanego adw. M.K. na w/w postanowienie. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez przyjęcie, iż w sprawie występował tylko jeden obrońca z urzędu - adw. G. N., podczas gdy w sprawie wyznaczony został na wniosek Sądu Okręgowego w T. kolejny obrońca z urzędu w osobie adw. M. K.. Powyższy błąd skutkował niezasądzeniem na rzecz adw. M. K. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, w sytuacji, gdy koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.

W związku z tym adwokat M. K. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, również na swoją rzecz, przy czym wskazał, jakie czynności podejmował w sprawie skazanego B., po wyznaczeniu go na obrońcę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przy rozpoznaniu pisma obrońcy, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że przepisy art. 118 § 1 i 2 k.p.k. nakładają na organ procesowy powinność dokonania oceny znaczenia czynności procesowej strony, niezależnie od tego, jak ona sama tę czynność oznaczyła.Analiza treści pisma procesowego obrońcy skazanego z dnia 3 marca 2015 r. nazwanego „zażaleniem” – tak w zakresie samego podniesionego w nim zarzutu, jak i przytoczonych na jego uzasadnienie argumentów – pozwala stwierdzić, iż mimo określenia go mianem „zażalenia” i odniesienia wprost do wskazanego powyżej postanowienia, jest ono w istocie wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r.

Poprawność takiej oceny rzeczywistej zawartości treściowej pisma potwierdza fakt, że obrońca skazanego nie kwestionuje merytorycznej trafności postanowienia, a jednocześnie zawiera jednoznaczny wniosek o zasądzenie na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu. Należy zwrócić uwagę, że pomimo faktu, iż adwokat M. K. nie sporządzał w przedmiotowej sprawie kasacji na rzecz skazanego B., to we wniosku wykazał czynności podjęte po wyznaczeniu go na obrońcę tego skazanego w toku dalszego postępowania kasacyjnego.

W tej sytuacji, przy takim odczytaniu rzeczywistej treści owego „zażalenia” i uznaniu go za wniosek o uzupełnienie orzeczenia w trybie art. 626 § 2 k.p.k., w konsekwencji należało uzupełnić orzeczenie jak w sentencji postanowienia. l.n