Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 26/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint criminal verdict due to judge's failure to sign the ruling, violating mandatory procedural rules.

Numero d'incarto III KK 26/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed a joint criminal verdict issued by a single-judge panel because the presiding judge failed to sign the document before its public announcement. The prosecution argued this omission violated mandatory signing requirements under the Code of Criminal Procedure, constituting an absolute ground for revocation. The court agreed, ruling that such a procedural defect cannot be cured and necessitates the case's remittal for a new trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 113 k.p.k.; Art. 418 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.: A criminal verdict rendered by a single-judge panel must be signed by all members before public announcement; failure to do so constitutes an absolute ground for revocation that cannot be cured.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint criminal verdict single judge panel mandatory signing requirement procedural defect absolute ground for revocation reformationis in peius remittal for retrial mobilità dei lavoratori

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 113 k.p.k.
Zaskarżył go w całości i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 113 k.p.k. i art.
art. 418 § 1 k.p.k.
i art. 418 § 1 k.p.k., polegające na niepodpisaniu wydanego przez sąd orzekający w składzie jednoosobowym i ogłoszonego następnie publicznie wyroku łącznego przez sędziego biorącego udział w jego wydaniu, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia przewidzianą w art.
art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
Został on następnie ogłoszony publicznie przez orzekającego w tej sprawie sędziego.Zaniechanie podpisania wyroku przez sędziego orzekającego w sprawie w składzie jednoosobowym, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k.
w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 14 września 2021 r., sygn.
art. 577 k.p.k.
1 i 2 części wstępnej wyroku i orzekł karę łączną 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie (pkt I), na poczet której na podstawie art. 577 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k
w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 14 września 2021 r., sygn.
art. 209 § 1 k.k
akt II K 920/18 za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k.
art. 222 § 1 k.k
akt II K 276/18 za przestępstwo z art. 222 § 1 k.k.
art. 4 § 1 k.p.k
209 § 1a k.k., na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie,na podstawie art. 4 § 1 k.p.k.
art. 85 § 1 k.k
i art. 85 § 1 k.k., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 36/13
Supreme Court dismisses conviction due to judge's failure to sign verdict and lack of defendant notification.
IV KK 18/12
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 lutego 2013 r., IV KK 36/13; z dnia 2 lutego 2012 r., IV KK 18/12, LEX nr 1119558; z dnia 4 listopada 2010 r., III KK 145/10, LEX nr 653504; z dnia 9 grudnia 2010 r., III KK 285/10, LEX nr 686811).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy na podstawie art.
III KK 145/10
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 lutego 2013 r., IV KK 36/13; z dnia 2 lutego 2012 r., IV KK 18/12, LEX nr 1119558; z dnia 4 listopada 2010 r., III KK 145/10, LEX nr 653504; z dnia 9 grudnia 2010 r., III KK 285/10, LEX nr 686811).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy na podstawie art.
III KK 285/10
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 lutego 2013 r., IV KK 36/13; z dnia 2 lutego 2012 r., IV KK 18/12, LEX nr 1119558; z dnia 4 listopada 2010 r., III KK 145/10, LEX nr 653504; z dnia 9 grudnia 2010 r., III KK 285/10, LEX nr 686811).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy na podstawie art.
Generato dall'IA
VI K 1188/18
Court combined three prison sentences using the asperation rule instead of full absorption due to close ties between crimes.
IV KK 463/22
Supreme Court voids joint verdict for double jeopardy violation and dismisses appeal due to res judicata. The court ruled that issuing a new joint verdict for the same crimes violated the principle of legal certainty. Since the earlier final judgment already covered these offenses, the new proceedings were legally impossible and must be terminated. The appeal was dismissed because the defendant's request for a new joint verdict was inadmissible under the principle of res judicata. The court ordered the termination of the proceedings and assigned costs to the state. This decision reinforces the absolute prohibition of trying a person twice for the same criminal acts. The legal rule established is that a final judgment precludes any subsequent joint verdict for identical offenses. The court cited the relevant articles of the Code of Criminal Procedure and the Criminal Code. The cited cases include previous Supreme Court decisions on res judicata in joint verdicts. The keywords are res judicata, joint verdict, double jeopardy, legal certainty, criminal proceedings, final judgment, termination of proceedings.
II K 392/22
Court applies more lenient prior law on combined punishment to defendant sentenced after June 2020.
III KK 411/22
Supreme Court quashes joint fine due to procedural error and transfer of effect from prior judgment.
IV Ka 127/14
Court partially allowed appeal, quashing combined sentence due to improper statutory limits on combined punishment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 26/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)‎SSN Marek Motuk w sprawie T. Z., skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II K 346/21 uchyla zaskarżony wyrok łączny i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Słubicach do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II K 346/21, Sąd Rejonowy w Słubicach w sprawie T. Z. skazanego prawomocnymi wyrokami:1.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt II K 373/19, na karę łączną 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie, która objęła kary jednostkowe wymierzone przez Sąd Rejonowy w Słubicach wyrokiem z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn. akt II K 920/18 za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. – 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie oraz przez Sąd Rejonowy w Krośnie Odrzańskim wyrokiem z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. akt II K 276/18 za przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. i in.

– 1 rok i 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie;2.Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt II K 741/20, za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k., na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie,na podstawie art. 4 § 1 k.p.k. i art. 85 § 1 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. połączył kary ograniczenia wolności opisane w pkt. 1 i 2 części wstępnej wyroku i orzekł karę łączną 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze po 30 godzin miesięcznie (pkt I), na poczet której na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył okres dotychczas wykonanej kary jednostkowej w sprawie o sygn. akt II K 741/20 (pkt III).

Ponadto uznał, że pozostałe rozstrzygnięcia wynikające z połączonych wyroków pozostawia do odrębnego wykonania (pkt II) oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt IV).Wyrok łączny nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 22 września 2021 r.Od powyższego wyroku łącznego kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył go w całości i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 113 k.p.k. i art. 418 § 1 k.p.k., polegające na niepodpisaniu wydanego przez sąd orzekający w składzie jednoosobowym i ogłoszonego następnie publicznie wyroku łącznego przez sędziego biorącego udział w jego wydaniu, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia przewidzianą w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Słubicach do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd uzasadnione było jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie przewidzianym w przepisie art. 535 § 5 k.p.k.Należy zgodzić się ze skarżący, że zaskarżony wyrok łączny zapadł z rażącym naruszeniem wskazanych w zarzucie petitum kasacji przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na treść wyroku.Stosownie do treści art. 113 k.p.k., orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba że orzeczenie zamieszczono w protokole.

Zgodnie zaś z art. 418 § 1 k.p.k. ogłoszenie wyroku następuje po jego podpisaniu.Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że wydany w dniu 14 września 2021 r., w składzie jednoosobowym, wyrok łączny nie został podpisany przez sędziego przewodniczącego, pomimo zapisu w protokole rozprawy głównej z dnia 14 września 2021 r. wskazującego, że do takiej czynności doszło (zob. protokół k. 28v.). Został on następnie ogłoszony publicznie przez orzekającego w tej sprawie sędziego.Zaniechanie podpisania wyroku przez sędziego orzekającego w sprawie w składzie jednoosobowym, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.

Uchybienie to w aktualnym stanie prawnym, nie może być w żaden sposób konwalidowane – skutkuje obowiązkiem uchylenia dotkniętego nim orzeczenia (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 lutego 2013 r., IV KK 36/13; z dnia 2 lutego 2012 r., IV KK 18/12, LEX nr 1119558; z dnia 4 listopada 2010 r., III KK 145/10, LEX nr 653504; z dnia 9 grudnia 2010 r., III KK 285/10, LEX nr 686811).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok łączny i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Słubicach do ponownego rozpoznania.

W postępowaniu ponownym rzeczą tego Sądu będzie procedowanie z poszanowaniem przepisów postępowania karnego i uniknięcie stwierdzonych powyżej uchybień. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd ten zobowiązany będzie uwzględnić działanie zakazu reformationis in peius.Z tych względów orzeczono jak w wyroku.