Supreme Court dismisses request to suspend execution of final criminal judgment due to lack of obvious error in cassation appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment pending cassation review. The defendant was sentenced to two years in prison, and the defense argued that a procedural error regarding a minor witness would likely lead to the Supreme Court overturning the verdict. The court held that such a suspension requires a prima facie showing of an obvious error, which was absent here as the cassation arguments were not sufficiently clear to warrant halting the sentence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 9 § 1, 2 k.k.w.; Art. 532 § 1 k.p.k.: Suspension of execution of a final judgment upon filing a cassation appeal is exceptional and requires a prima facie finding of an obvious error in the lower court's decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 254/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie W. W. M. skazanego z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 lipca 2021 r. na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) wniosku obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. II K (…), p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji złożonej od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. V Ka (…) przez obrońców skazanego W. M., jej autorzy sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia. Wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. II K (…), utrzymanym w mocy na mocy wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. V Ka (…), W. M. został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek obrońców nie zasługiwał na uwzględnienie.Suspensywność zaskarżonego orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym ma charakter wyjątkowy, jedynie w zupełnie szczególnych przypadkach dopuszczalne jest wstrzymanie zaskarżonego kasacją rozstrzygnięcia.
Wyrok posiadający atrybut prawomocności podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.). Regulacja ta bazuje na przyjęciu, że rozstrzygnięcie to korzysta z domniemania prawidłowości (res iudicata pro veritate habetur). Z kolei implikacją tego założenia dla postępowania zainicjowanego wniesieniem nadzwyczajnego środka zaskarżenia którego przedmiot stanowi weryfikacja prawomocnego orzeczenia sądu odwoławczego kończącego postępowanie, którym poddano kontroli wyrok sądu I-szej instancji jest to, że wniesienie kasacji nie wstrzymuje w sposób automatyczny wykonania prawomocnego rozstrzygnięcia.
Przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie określa przesłanek skutkujących wstrzymaniem wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia (lub innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji). W judykaturze przyjmuje się jednak, że wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwe jest w razie kumulatywnego zmaterializowania się dwóch kryteriów. Po pierwsze chodzi o to, że ocena zarzutów wyartykułowanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia (dokonana, co wypada podkreślić, wyłącznie na potrzeby rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i wydania rozstrzygnięcia o charakterze incydentalnym) pozwala już prima facie na stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa ich zasadności oraz postawienia — w miarę kategorycznej — prognozy co do możliwości uwzględnienia zarzutów kasacyjnych przez Sąd Najwyższy.
Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie w kasacji) dają asumpt do przyjęcia poglądu o ewidentnej, niejako „rzucającej się w oczy” wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego. Po wtóre zaś, konieczne jest wykazanie przez autora wniosku, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla skazanego. Przy analizie potrzeby wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji posiłkowo należy posługiwać się także rezultatem oceny, czy ewentualne wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia zarzutu bądź zarzutów sformułowanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia doprowadziłoby do wydania przez najwyższą instancję sądową orzeczenia skutkującego potrzebą odstąpienia od dalszego wykonywania wobec skazanego orzeczonej w stosunku do niego kary (czy środka karnego).
Nie w każdym bowiem przypadku stwierdzenia istnienia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia zarzutów kasacyjnych nieodzowne stanie się wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia — także z uwagi na uwarunkowania wynikające z innych zaszłości współkształtujących aktualny status prawny skazanego w płaszczyźnie wykonywania orzeczonych wobec niego (innych) kar.Nie przesądzając obecnie treści rozstrzygnięcia, które po merytorycznym rozpoznaniu kasacji zapadnie w niniejszej sprawie (i finalnej oceny zaprezentowanych w niej zarzutów) należało skonstatować, że zupełnie wstępna analiza zarzutów postawionych w kasacji obrońców skazanego W.
M. dokonana przez Sąd Najwyższy jedynie w ograniczonym zakresie, bo tylko w płaszczyźnie niezbędnej dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i wyłącznie na użytek rozpoznania tego wniosku nie upoważnia do wyrażenia poglądu, iżby którykolwiek z tych zarzutów był zasadny w stopniu oczywistym („rzucającym się w oczy”) czy formułowania stanowczej prognozy o istnieniu wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia zarzutów w wyniku rozpoznania kasacji wniesionych przez obrońców skazanych. Tymczasem jak już powiedziano wyżej to wyłącznie stwierdzenie zaistnienia tych okoliczności otwiera drogę do rozważenia potrzeby wstrzymania wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją.
Formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia autorzy kasacji podnieśli, że wniosek motywowany jest „wysokim prawdopodobieństwem uwzględnienia kasacji, w wyniku podniesienia doniosłych zarzutów wobec Sądu Okręgowego w L. wydającego zaskarżony wyrok.”. Obrońcy skazanego w dalszej części uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia koncentrują się jednak na przedstawieniu dodatkowej argumentacji, mającej przemawiać – w ich ocenie – za zasadnością zarzutu z pkt II. ust. 1 petitum kasacji, w którym wysuwa się tezę rażącego naruszenia prawa procesowego — art. 185a § 4 k.p.k. i 185d k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. poprzez rażąco niewłaściwe zastosowanie i dokonanie przesłuchania małoletniego świadka M.
W., mającej status pokrzywdzonej, bez zachowania minimalnych standardów w tym zakresie, o których mowa w dalszej części zarzutu. Poza wyrażeniem subiektywnego zapatrywania co do charakteru (rangi) zarzutu kasacyjnego w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie wskazali jednak dokładniej obrońcy, na czym opierają oni tezę o „prawdopodobieństwie uwzględnienia” w postępowaniu kasacyjnym zarzutu z pkt II. ust. 1 petitum kasacji. Konkludując należy zatem stwierdzić, że brak było podstaw do uwzględnienia sformułowanego w kasacji r. pr.
T. T. i r. pr. dra J. M. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przezeń wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 listopada 2020 r.