Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 249/13 Generato dall'IA

Private prosecutor's cassation dismissed for obvious lack of merit due to lack of new evidence.

Numero d'incarto III KK 249/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the private prosecutor's cassation against a second-instance acquittal as obviously unfounded. The prosecutor argued that the lower court failed to consider all appeal arguments and made an arbitrary assessment of evidence regarding the victim's injuries. The court rejected these claims, noting that the appeal arguments were already thoroughly examined by the second-instance court and that the cassation merely repeated the prosecutor's previous position without new evidence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.: A cassation complaint is obviously unfounded when it merely repeats arguments from the appeal stage without presenting new evidence or substantiating a claim of arbitrary evidence assessment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure private prosecutor arbitrary evidence assessment acquittal obviously unfounded

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
polegającą na nie rozważeniu przez Sąd Okręgowy wszystkich zarzutów apelacji jak też art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu wyroku, dlaczego Sąd Okręgowy nie uznał za zasadny zarzut apelacji o braku podstaw do uznania, że oskarżony nie spowodował u pokrzywdzonej Z.W.
Art. 7 k.p.k.
uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu.W apelacji od tego wyroku pełnomocnik oskarżycielki prywatnej podniósł zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, kwestionując ustalenia co do alibi oskarżonego oraz obrazy przepisów postępowania – art. 7 k.p.k. i art.
art. 157 § 2 k.k
popełnienie przestępstwa z art. 157 § 2 k.k.Sąd Rejonowy w K.
art. 7 k.p.k
uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu.W apelacji od tego wyroku pełnomocnik oskarżycielki prywatnej podniósł zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, kwestionując ustalenia co do alibi oskarżonego oraz obrazy przepisów postępowania – art. 7 k.p.k.
art. 424 § 1 k.p.k
art. 433 § 2 k.p.k
art. 457 § 3 k.p.k
polegającą na nie rozważeniu przez Sąd Okręgowy wszystkich zarzutów apelacji jak też art. 457 § 3 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 249/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r.,‎sprawy K. S.‎oskarżonego z art. 157 § 2 kk‎z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej Z.W.‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 11 grudnia 2012 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 27 czerwca 2012 r.; p o s t a n o w i ł 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża oskarżycielkę prywatną. UZASADNIENIEOskarżycielka prywatna Z. W. zarzuciła oskarżonemu K. S. popełnienie przestępstwa z art. 157 § 2 k.k.Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 27 czerwca 2012 r. oskarżonego K. S. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu.W apelacji od tego wyroku pełnomocnik oskarżycielki prywatnej podniósł zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, kwestionując ustalenia co do alibi oskarżonego oraz obrazy przepisów postępowania – art. 7 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k.Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia11 grudnia 2012 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.W kasacji od powyższego wyroku pełnomocnik oskarżycielki prywatnej zarzucił rażącą obrazę przepisów postępowania mogącą mieć istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia a mianowicie:1)art. 433 § 2 k.p.k. polegającą na nie rozważeniu przez Sąd Okręgowy wszystkich zarzutów apelacji jak też art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu wyroku, dlaczego Sąd Okręgowy nie uznał za zasadny zarzut apelacji o braku podstaw do uznania, że oskarżony nie spowodował u pokrzywdzonej Z.W. obrażeń ciała podczas rannego spotkania (około godziny 7.00), kiedy to plastikową listwą odganiał psa pokrzywdzonej;2)art. 7 k.p.k. polegające na dokonaniu przez Sąd dowolnej oceny dowodów, która doprowadziła do ustalenia, że oskarżony nie był sprawcą zarzucanego mu czynu, mimo, iż prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na takie ustalenia, a wręcz prowadzi do wręcz niewiarygodnych ustaleń Sądu, że pokrzywdzoną pobiła inna, nieustalona osoba.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Treść uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego nie pozostawia wątpliwości, że podniesione w apelacji zarzuty zostały przez ten Sąd należycie rozpoznane, a następnie wszechstronnie rozważone, do wszystkich istotnych okoliczności i twierdzeń Sąd II instancji ustosunkował się.

Poza formalnym powołaniem się na rażące naruszenie prawa procesowego, kasacja w istocie ogranicza się do powtórzenia stanowiska prezentowanego w postępowaniu odwoławczym, nie zawiera natomiast merytorycznych argumentów, które pozwalałyby na zakwestionowanie stanowiska sądu drugiej instancji. Wbrew sugestiom autora skargi nie można utożsamiać faktu niepodzielenia zasadności podniesionych w apelacji zarzutów z rażącym naruszeniem wskazanych w kasacji przepisów prawa procesowego.Motywy kasacji wprost wskazują, że jej autor prezentuje własną ocenę dowodów, opartą na ich jednostronnej analizie, polemizuje z ustaleniami faktycznymi i ocenami wiarygodności dowodów.

Kwestionowanie przez skarżącego zgodności oceny dowodów z regułami określonymi w art. 7 k.p.k., nie może skutkować obejściem ustawowej regulacji podstaw kasacji i nałożenia na instancję kasacyjną obowiązku badania, pod pozorem rozpoznania zarzutu „rażącego naruszenia prawa”, zasadności ustaleń faktycznych i oceny dowodów.W tym stanie rzeczy kasację należało oddalić jako oczywiście bezzasadną.