Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 247/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal suspension request as the legal issue is not obvious enough to warrant immediate stay.

Numero d'incarto III KK 247/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's request to suspend the execution of the criminal judgment pending appeal. The defense argued that a prior judgment on a similar act created a legal bar requiring the dismissal of the current proceedings, citing a specific procedural ground for suspension. The court declined to grant the stay because the identity of the criminal acts was not sufficiently clear at this stage, noting that the current charge involved multiple victims and a continuous series of frauds distinct from the earlier single-victim offense.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 301 § 1 k.k.; Art. 91 § 2 k.k.; The court will not grant a stay of execution prima facie if the alleged procedural bar is not so obvious that it precludes the continuation of the appeal proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of execution appeal proceedings identity of criminal act procedural bar continuous offense legal certainty stay of proceedings permesso di promuovere un procedimento penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 532 § 1 k.p.k.
W kasacji tej zawarty był również wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k., który został rozpoznany odmownie postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r.
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
zatytułowanym „Uzupełnienie kasacji” wniósł ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, sygnalizując jako podstawę swojego wniosku nową okoliczność, zakwalifikowaną jako bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Miałaby ona wynikać z rażącego naruszenia przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającego na wszczęciu postepowania karnego, przeprowadzeniu przewodu sądowego przed Sądem I i II instancji, a następnie wydaniem prawomocnego wyroku skazującego M.
Art. 301 § 1 k.k.
za czyn z art. 301 § 1 k.k. i wymierzenie mu za ten czyn kary jednego roku pozbawienia wolności, a polegający na przeniesieniu w dniu 8 lipca 2015 r.
Art. 91 § 2 k.k.
Skazanemu przypisano bowiem w ramach czynu ciągłego cały szereg oszustw popełnionych na szkodę różnych podmiotów gospodarczych, za które orzeczona została kara 2 lat pozbawienia wolności, połączona na podstawie art. 91 § 2 k.k. z karą roku pozbawienia wolności orzeczoną za czyn z art.
art. 286 § 1 k.k
K., skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 12 k.k
art. 532 § 1 k.p.k
W kasacji tej zawarty był również wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k., który został rozpoznany odmownie postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r.
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k
zatytułowanym „Uzupełnienie kasacji” wniósł ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, sygnalizując jako podstawę swojego wniosku nową okoliczność, zakwalifikowaną jako bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
Miałaby ona wynikać z rażącego naruszenia przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającego na wszczęciu postepowania karnego, przeprowadzeniu przewodu sądowego przed Sądem I i II instancji, a następnie wydaniem prawomocnego wyroku skazującego M.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 247/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie M. K., skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in. po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego, o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 19 marca 2020 r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G., z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. przedstawił w dniu 7 sierpnia 2020 r. Sądowi Najwyższemu kasację obrońcy skazanego M. K. (k. 1 akt SN). W kasacji tej zawarty był również wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k., który został rozpoznany odmownie postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r. (k. 34). Następnie kasacja została skierowana do rozpoznania na rozprawie, której termin został wyznaczony na dzień 1 września 2021 r. (k. 61). W dniu 31 sierpnia 2021 r. skazany złożył pismo, w którym poinformował o wypowiedzeniu upoważnienia do obrony dotychczasowemu obrońcy oraz wniósł o ustanowienie obrońcy z urzędu (k. 76-80).

W związku z powyższym rozprawa kasacyjna została odroczona, a skazany zobowiązany do udokumentowania swojej sytuacji majątkowej (k. 87-87v). Po spełnieniu tego warunku, został wyznaczony obrońca z urzędu (k. 105), który złożył pismo zatytułowane „uzupełnie niekasacji”, a w nim zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia (k. 215-230). I ten wniosek został rozpoznany odmownie - postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2021 r. (k. 237). Nowy termin rozprawy kasacyjnej wyznaczony został na dzień 5 maja 2022 r.

Obrońca skazanego kolejnym pismem z dnia 17 lutego 2022 r. zatytułowanym „Uzupełnienie kasacji” wniósł ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, sygnalizując jako podstawę swojego wniosku nową okoliczność, zakwalifikowaną jako bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Miałaby ona wynikać z rażącego naruszenia przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającego na wszczęciu postepowania karnego, przeprowadzeniu przewodu sądowego przed Sądem I i II instancji, a następnie wydaniem prawomocnego wyroku skazującego M.

K. za czyn z art. 301 § 1 k.k. i wymierzenie mu za ten czyn kary jednego roku pozbawienia wolności, a polegający na przeniesieniu w dniu 8 lipca 2015 r. na nową jednostkę gospodarczą o nazwie E. […] Sp. z o.o. wszystkich składników swojego majątku w postaci przedsiębiorstwa prowadzonego pod firmą C. M.K., a następnie sprzedaży tego przedsiębiorstwa w dniu 7 sierpnia 2015 r., pomimo że postępowanie karne co do tego samego czynu przeciwko M. K. było już przedmiotem osądu Sądu Rejonowego w G., który kilka lat wcześniej, tj. w sprawie prowadzonej pod sygn.

II K […] w dniu 21 września 2017 r. wydał wyrok skazujący dokonując prawnokarnej oceny opisanego powyżej zdarzenia historycznego, tj. czynności sprawczej M. K. polegającej właśnie na przeniesieniu w dniu 8 lipca 2015 r. na jednostkę gospodarczą o nazwie E. […] Sp. z o.o. wszystkich składników swojego majątku w postaci przedsiębiorstwa w dniu 7 sierpnia 2015 r., co stanowiło negatywną przesłankę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej, która obligowała najpierw organ ścigania, a następnie Sądy obu instancji do umorzenia postępowania karnego dotyczącego przedmiotowego czynu, czego jednak nie uczyniono, a co w konsekwencji skutkuje zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wprawdzie zasygnalizowana przez obrońcę skazanego okoliczność będzie przedmiotem oceny Sądu Najwyższego w toku rozprawy kasacyjnej, niemniej jednak już prima facie widoczny jest brak potrzeby zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. wobec M. K. Obrońca skazanego, odnosząc swoje rozważania do jednego z przypisanych skazanemu czynów (art. 301 § 1 k.k.) i konfrontując go z czynem przypisanym skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 21 września 2017 r., pomija istotne dla zdekodowania tożsamości przedmiotu obu postępowań różnice, a mianowicie to, że przypisane powyższym wyrokiem działanie miało miejsce na szkodę jedynie jednego podmiotu – P. […] Sp. z o.o. i miało na celu udaremnienie wykonania orzeczenia, które zrealizowało się przez przeniesienie składników majątku na inną jednostkę gospodarczą, a następnie jej sprzedaż i opiewało na kwotę 48.724,37 zł.

Postępowaniem w niniejszej sprawie objęto zaś udaremnienie zaspokojenia należności przysługujących wielu podmiotom gospodarczym, które podjęły w przeszłości współpracę z firmą M. K. Mając na uwadze, że szczegółowa merytoryczna analiza pojedynczych elementów składających się na tożsamość czynu będzie przedmiotem postępowania kasacyjnego, stwierdzić na obecnym etapie jednak trzeba, że zagadnienie to – wbrew stanowisku autora wniosku – nie stanowi tak oczywistej i wręcz implikującej konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia podstawy.

Formułując ten wniosek należy mieć również na względzie fakt, że czyn z art. 301 § 1 k.k. nie stanowił wszakże wyłącznej materii postępowania karnego prowadzonego w niniejszej sprawie wobec M.K. Skazanemu przypisano bowiem w ramach czynu ciągłego cały szereg oszustw popełnionych na szkodę różnych podmiotów gospodarczych, za które orzeczona została kara 2 lat pozbawienia wolności, połączona na podstawie art. 91 § 2 k.k. z karą roku pozbawienia wolności orzeczoną za czyn z art. 301 § 1 k.k. stanowiąc finalnie element kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której odbywania skazany jeszcze nie rozpoczął.

W powyższych realiach podtrzymać należało zatem stanowisko, wyrażone co prawda na gruncie innego rodzaju argumentacji w uprzednio wydanych postanowieniach z dnia 9 września 2020 r. oraz 13 grudnia 2021 r., lecz nadal co do swej istoty aktualne - w zakresie braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego M. K. wyjątkowego trybu określonego w art. 532 § 1 k.p.k.