Supreme Court quashes joint fine sentence due to prior final joint ruling on same fines. Dismissed appeal by Prosecutor General.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's joint fine sentence because the fines had already been legally finalized in a prior final joint ruling. The Prosecutor General argued this violated procedural rules regarding the combination of fines already subject to a final judgment. The court agreed, noting that since the previous ruling was final, the new attempt to combine those specific fines was procedurally invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.: A joint sentence combining fines already subject to a final joint ruling is void due to the lack of a negative procedural prerequisite.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 241/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) w sprawie M.B. w przedmiocie wydania wyroku łącznego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lipca 2017 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego, od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej zawartego w pkt VIII orzeczenia o karze łącznej grzywny i w tym zakresie umarza postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
UZASADNIENIESąd Okręgowy w S. wydał w dniu 29 lutego 2016 r, w sprawie o sygn. II K 2/16, wyrok łączny i przyjmując, że M.B. był skazany między innymi prawomocnymi wyrokami:Sądu Rejonowego w M. z dnia 28 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt II K 596/06, za czyn z art. 270 § 1 k.k. popełniony w bliżej nieustalonym czasie przed dniem 4 czerwca 2005 r., na karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po przyjęciu, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 10 zł (pkt 4 części wstępnej wyroku);Sądu Rejonowego w Z. z dnia 27 lutego 2008 r., w sprawie o sygn. akt II K 288/07 za czyny:a)z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od sierpnia 2005 r. do września 2005 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 100 stawek dziennych po przyjęciu, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 40 zł.,b)z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od sierpnia 2005 r. do września 2005 r. na krę 2 lat pozbawienia wolności;c)jako karę łączną orzeczono karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 5 części wstępnej wyroku),na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, połączył jednostkowe kary grzywny orzeczone w wyżej opisanych sprawach o sygn. akt II K 596/06 Sądu Rejonowego w M. oraz o sygn. akt II K II K 288/07 Sądu Rejonowego w Z. i orzekł w stosunku do M.B. jedną karę łączną grzywny w rozmiarze 250 stawek dziennych po przyjęciu, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 20 zł. (pkt VIII wyroku).Wyrok łączny nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 18 marca 2016 r.Kasację od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 lutego 2016 r., sygn.
II K 2/16, wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny w trybie art. 521 k.p.k. Zaskarżając wyrok w części dotyczącej zawartego w punkcie VIII orzeczenia o karze łącznej, na korzyść skazanego M.B., zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na połączeniu w pkt VIII wyroku kar jednostkowych grzywny orzeczonych wobec M.B. wyrokami Sądu Rejonowego w M. o sygnaturze akt II K 596/06 i Sądu Rejonowego w Z. o sygnaturze II K 288/07, podczas gdy kary te objęte zostały wcześniej wyrokiem łącznym z dnia 29 listopada 2010 r.
Sądu Okręgowego w Z. o sygn. akt II K 145/10, który uprawomocnił się w dniu 3 lutego 2011 r., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.”. Skarżący w konkluzji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i o umorzenie postępowania w tym zakresie na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, dlatego podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.)Słusznie podnosi skarżący, że w sprawie wystąpiła ujemna przesłanka procesowa stanowiąca bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.Sąd Okręgowy w S., zaskarżonym wyrokiem łącznym połączył bowiem kary grzywny orzeczone wobec M.B. wyrokami Sądu Rejonowego w M. o sygn. akt II K 596/06 i Sądu Rejonowego w Z. o sygn.
II K 288/07, pomimo że kary te objęte zostały wcześniej prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 listopada 2010 r. o sygn. akt II K 145/10 i wymierzona została skazanemu łączną kara grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 40 zł.Z uwagi więc na to, że postępowanie o wydanie wyroku łącznego, co do tych samych kar jednostkowych tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone, zaszła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej zawartego w pkt VIII orzeczenia o karze łącznej grzywny i umorzenia postępowania w tym zakresie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.as