Supreme Court rejects stay of execution for 2.5-year prison sentence due to multiple serious crimes and unclear appeal prospects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused the defendant's request to stay the execution of a 2-year-6-month prison sentence. The defendant was convicted of twenty-eight crimes, including a serious offense, resulting in a combined penalty that the lower courts upheld. The court determined that the cassation appeal did not present obvious grounds for overturning the verdict, making a stay of execution unjustified under the law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 2 k.p.k.; Art. 433 § 1, 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 53 § 2b k.k.: A stay of execution is denied when the cassation appeal lacks obvious grounds for overturning the verdict regarding the penalty's significance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 223/24 POSTANOWIENIE Dnia 1 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie G. J. , skazanego z art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 1 sierpnia 2024 r.,wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia, p o s t a n o w i ł odmówić wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI K 104/13, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 22 września 2023 r., sygn. akt II AKa 80/23.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI K 104/13, oskarżony G. J. został uznany winnym popełnienia występku z art. 258 § 1 k.k., za co wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt II dyspozytywnej części wyroku), a także popełnienia ciągu osiemnastu przestępstw, za który na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz, na mocy art. 32 § 2 k.k., grzywnę w ilości 300 stawek dziennych po 50 zł każda (pkt XXI dyspozytywnej części wyroku), a ponadto winnym występku z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., za co wymierzono mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt XXII).
Kary jednostkowe zostały następnie połączone, zaś w ich miejsce Sąd wymierzył jedną karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z pominięciem jednak kary wymierzonej za czyn stanowiący przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. Sąd orzekł ponadto o obowiązku naprawienia szkody. Powyższy wyrok, w zakresie dotyczącym oskarżonego G. J., został zaskarżony w całości, apelacją jego obrońcy, a także apelacją oskarżyciela posiłkowego, co do środka kompensacyjnego, na niekorzyść tego oskarżonego. Sąd Apelacyjny, rozpoznając powyższe środki zaskarżenia, wyrokiem z dnia 22 września 2023 r., sygn. akt II AKa 80/23, sprostował oczywiste omyłki pisarskie, jakie wystąpiły w wyroku Sądu pierwszej instancji, a ponadto skorygował rozstrzygnięcie o karze łącznej, które pierwotnie pominęło karę wymierzoną w pkt II części dyspozytywnej wyroku oraz rozstrzygnięcie dotyczące obowiązku naprawienia szkody, zawarte w pkt XXXI dyspozytywnej części wyroku.
W pozostałym zakresie, dotyczącym oskarżonego G. J., Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy oskarżonego G. J. , który zaskarżył wyrok w całości i zarzucił naruszenie prawa procesowego, a to art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 1 k.p.k. oraz art. 433 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., a także prawa materialnego, a to art. 53 § 2b k.k. Mając na względzie powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu.
Odpowiedź na kasacje złożył prokurator, wnosząc o jej uwzględnienie jedynie w zakresie podniesionego zarzutu przedawnienia karalności.Kasacja zawierała także wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu pierwszej instancji, utrzymanego wyrokiem Sądu odwoławczego. W ocenie Sądu Najwyższego nie zasługiwał on na uwzględnienie.Polski ustawodawca przesądził, że wykonanie orzeczenia winno nastąpić niezwłocznie po jego uprawomocnieniu się. W postępowaniu kasacyjnym, w sytuacjach wyjątkowych Sąd Najwyższy może wstrzymać jego wykonanie do czasu rozpoznania kasacji, co zostało uregulowane w art. 532 § 2 k.p.k.
Jakkolwiek Kodeks postępowania karnego nie wskazuje przesłanek, które winny determinować decyzje Sądu Najwyższego w tym zakresie, to pewne warunki brzegowe określono jednak w jego judykaturze. Najistotniejszym elementem wypracowanego w ten sposób standardu jest ustalenie, czy w samej kasacji podniesiono zarzuty, których zasadność już przy pierwszym oglądzie wydaje się oczywista i których uwzględnienie z dużą dozą prawdopodobieństwa doprowadzi do uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie istotnym z perspektywy kary, podlegającej wykonaniu.
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy Sąd Najwyższy wskazuje, że oskarżony G. J. został skazany za popełnienie dwudziestu przestępstw. Zarzuty podniesione w kasacji nie pozwalają uznać już na obecnym etapie postępowania kasacyjnego za wysoce prawdopodobne, że zostanie on uchylony w zakresie pozwalającym na tak istotne zredukowanie wysokości ostatecznie wymierzonej kary łącznej, by wstrzymanie wykonania orzeczenia było uzasadnione. Nie przesądza to oczywiście o ostatecznym kształcie rozstrzygnięcia. Sprawa należy do niezwykle obszernych, zaś moment popełnienia niektórych czynów przypada na początek pierwszej dekady XXI wieku.
Z tego względu wymaga ona pogłębionej, całościowej analizy, także z perspektywy przesłanek z art. 439 k.p.k.Na koniec, ze względu na charakter okoliczności podnoszonych w uzasadnieniu wniosku obrońcy skazanego, zauważyć trzeba, że jeżeli niezwłoczne wykonanie kary pozbawienia wolności pociągałoby za sobą zbyt ciężkie skutki dla rodziny skazanego, właściwe w tym zakresie są instytucje prawa karnego wykonawczego. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej.[J.J.][ms]