Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 221/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court's fine for assault and threats due to violation of mandatory minimum fine provisions.

Numero d'incarto III KK 221/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's sentencing decision regarding the imposition of fines for assault and threats. The defendant was convicted of violating the inviolability of public officials and making threats, but the regional court imposed fines that were legally insufficient under the new Criminal Code. The court ruled that the lower court failed to apply the mandatory minimum fine threshold of 150 daily units for these offenses, resulting in a sentence that was too lenient. Consequently, the judgment was overturned in the sentencing portion, and the case was remanded for a new trial to ensure the correct statutory penalties are applied.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 190 § 1 k.k.; Art. 33 § 1a pkt 3 k.k.: When a criminal offense is punishable by imprisonment exceeding two years and alternatively by a fine, the fine must be imposed at a level not lower than 150 daily units; failure to apply this mandatory minimum renders the sentence void.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory minimum fine assault public officials threats to life Criminal Code amendment remand for retrial prosecutor general appeal proportionality sentencing colpa grave

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 190 § 1 k.k.
‎skazanego z art. 190 § 1 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 4 listopada 2025 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim‎z dnia 28 maja 2024 r., sygn.
Art. 222 § 1 k.k.
o czyn z art. 222 § 1 k.k. w zb.
Art. 226 § 1 k.k.
z art. 226 § 1 k.k. w zw.
Art. 11 § 3 k.k.
z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 130 stawek dziennych w kwocie 10 zł każda;II.
Art. 33 § 1a pkt 3 k.k.
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 33 § 1a pkt 3 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu L.
Art. 85 § 1 k.k.
na podstawie art. 85 §1 k.k.
Art. 86 § 1 k.k.
art. 190 § 1 k.k
‎skazanego z art. 190 § 1 k.k.
art. 222 § 1 k.k
o czyn z art. 222 § 1 k.k.
art. 226 § 1 k.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 221/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Andrzej Tomczyk‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Anna Kowal przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego,‎w sprawie L. T. ‎skazanego z art. 190 § 1 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 4 listopada 2025 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim‎z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II K 1836/23, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania. [J.J.] Andrzej Tomczyk Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz

UZASADNIENIE

L. T. został oskarżony o to, że „I. W dniu 04 listopada 2023 r. w G.. przy ul. D. w karetce, naruszył nietykalność funkcjonariuszy publicznych M. R. oraz J. T. tj. ratowników medycznych z Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego, podczas i w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych ratownika medycznego w taki sposób, że zaciśniętą pięścią uderzył w prawą rękę na wysokości przedramienia czym spowodował obrzęk oraz zaczerwienienie przedramienia prawego n/s J. T. , oraz w taki sposób, że zaciśniętą pięścią uderzył w twarz w okolice lewego oka czym spowodował zaczerwienienie i obrzęk lewej strony twarzy n/s M.

R. , a także w tym samym miejscu i czasie znieważył słowami powszechnie uznanymi za obelżywe Ratowników Medycznych M. R. oraz J. T. , tj. o czyn z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k.,II. W dniu 04 listopada 2023 r. w G. przy ul. D. w karetce, groził pozbawieniem życia i zdrowia Ratownikowi Medycznemu J. T. wzbudzając u pokrzywdzonego obawę, iż groźba zostanie spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k.”Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim, wyrokiem z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II K 1836/23:I. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że doszło do niego przy ulicy D. oraz w karetce, kwalifikując ten czyn jako występek z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., i za to na podstawie art 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 130 stawek dziennych w kwocie 10 zł każda;II. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych w kwocie 10 zł każda;III. na podstawie art. 85 §1 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. w miejsce orzeczonych kar jednostkowych orzekł karę łączną grzywny w wysokości 150 stawek dziennych w kwocie 10 zł każda.

Wyrok ten, niezaskarżony przez żadną ze stron, uprawomocnił się z dniem 5 czerwca 2024 r. W dniu 9 kwietnia 2025 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., wniósł kasację od powyższego wyroku. Zaskarżył go w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść skazanego i zarzucił:„I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 33 § 1a pkt 3 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu L. T. za czyn z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., kary grzywny w wysokości 130 stawek dziennych po 10 zł, mimo że w sankcji art. 222 § 1 k.k. stanowiącym stosownie do treści art. 11 § 3 k.k. podstawę wymiaru kary, przewidziane jest zagrożenie karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3, w związku z czym kara grzywny nie mogła zostać wymierzona w wysokości niższej od 150 stawek;II. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 190 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu L.

T. za popełnienie czynu zakwalifikowanego na podstawie wskazanego przepisu kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł, mimo że w sankcji art. 190 § 1 k.k. przewidziane jest zagrożenie wyłącznie karą pozbawienia wolności. Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim, wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu czyny, dopuścił się wskazanych w zarzutach kasacji naruszeń przepisów prawa materialnego w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2023r.

Jeżeli chodzi o pierwszy z przypisanych oskarżonemu czynów, wypełniający znamiona przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. to, zgodnie z art. 11 § 3 k.k., podstawę wymiaru kary stanowił art. 222 § 1 k.k. jako przewidujący karę surowszą. Za naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych sprawcy tego przestępstwa grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. Przepis art. 33 § 1a pkt 3 k.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 r., wprowadził zasadę, że, o ile ustawa nie stanowi inaczej, w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności przekraczającą 2 lata i alternatywnie karą grzywny, grzywnę wymierza się w wysokości nie niższej od 150 stawek.

Przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie i powinien być wzięty pod uwagę przez Sąd przy orzekaniu kary grzywny za pierwszy z przypisanych oskarżonemu czynów, co nie miało miejsca. W efekcie doszło do naruszenia art. 33 § 1a pkt 3 k.k. poprzez wydanie orzeczenia sprzecznego z jego treścią i wymierzenia L. T. kary grzywny w wymiarze 130 stawek dziennych po 10 zł, podczas gdy minimalna liczba stawek dziennych za czyn z art. 222 § 1 k.k. wynosi obecnie 150. Uchybienie to miało charakter rażący i wywarło istotny wpływ na treść wyroku.

Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia przepisu prawa materialnego także przy orzekaniu kary za drugi z przypisanych oskarżonemu czynów. Przestępstwo groźby karalnej z art. 190 § 1 k.k od momentu wejścia w życie nowelizacji Kodeksu karnego, dokonanej ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. (Dz. U. poz. 2600 ze zm.), tj. od dnia 1 października 2023 r., zagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3, a nie, jak wcześniej, grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Z tego względu wymierzenie przez Sąd oskarżonemu kary grzywny za ten czyn stanowiło naruszenie art. 190 § 1 k.k. w jego aktualnym brzmieniu.

Mając na uwadze rażący charakter wskazanych w kasacji uchybień, jak również ich istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, należało orzeczenie to uchylić w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, w tym zakresie przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [J.J.][a.ł] Andrzej Tomczyk Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz