Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 208/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes summary conviction for neglecting child support due to lack of evidence on defendant's financial capacity.

Numero d'incarto III KK 208/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the Regional Court's summary conviction of Ł. N. for neglecting child support obligations. The Court found that the summary procedure under Art. 343 § 7 of the Code of Criminal Procedure was inappropriate because the prosecution failed to prove the defendant had the financial means to pay alimony. Consequently, the case was remanded for a full trial to determine if the defendant's failure to pay was willful and based on actual financial capability.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 209 § 1 k.k.; Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.: Summary conviction for willful neglect of child support requires clear evidence that the defendant had the financial capacity to pay; absence of such proof necessitates a full trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary criminal procedure child support obligation financial capacity evidence willful neglect remand for retrial procedural violation alimony enforcement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 209 § 1 k.k.
N.skazanego z art. 209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 335 § 1 k.p.k.
Konkludując, w niniejszej sprawie nie było podstaw do przyjęcia, że uporczywość nieuiszczania przez skazanego świadczeń alimentacyjnych nie budziła wątpliwości, co w konsekwencji stało na przeszkodzie rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu przy zastosowaniu art. 335 k.p.k.
Art. 343 § 7 k.p.k.
N., w dniu 9 grudnia 2010 r.Od tego prawomocnego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw.
Art. 69 § 1 k.k.
209 § 1 k.k., skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k.
Art. 69 § 2 k.k.
209 § 1 k.k., skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 lata; na podstawie art.
Art. 72 § 1 pkt 3 k.k.
wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 lata; na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał oskarżonego do bieżącego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie jego małoletniego syna D.
art. 209 § 1 k.k
N.skazanego z art. 209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
art. 535 § 5 k.p.k
209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 335 § 1 k.p.k
Konkludując, w niniejszej sprawie nie było podstaw do przyjęcia, że uporczywość nieuiszczania przez skazanego świadczeń alimentacyjnych nie budziła wątpliwości, co w konsekwencji stało na przeszkodzie rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu przy zastosowaniu art. 335 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 208/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)‎SSN Roman Sądej przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej ‎w sprawie Ł. N.skazanego z art. 209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. ‎w dniu 29 czerwca 2017 r.,‎kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 1 grudnia 2010 roku, sygnatura akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEŁ. N. został oskarżony o to, że w okresie od czerwca 2009 r. do lipca 2010 r. w L. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku opieki poprzez niełożenie na utrzymanie małoletniego syna D. N., zasądzonych przez Sąd Rejonowy w L. V Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie sygn. akt V RC (…) alimentów, czym naraził syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, to jest o czyn z art. 209 § 1 k.k. Wraz z aktem oskarżenia prokurator skierował do Sądu Rejonowego, w trybie art. 335 § 1 k.p.k., uzgodniony z oskarżonym wniosek o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata oraz zobowiązanie do bieżącego łożenia alimentów.Sąd Rejonowy w L. uwzględnił wniosek prokuratora i wyrokiem z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt III K (…), uznał oskarżonego Ł.

N. za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję z art. 209 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 209 § 1 k.k., skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 lata; na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał oskarżonego do bieżącego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie jego małoletniego syna D. N. Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się, wobec oskarżonego Ł.

N., w dniu 9 grudnia 2010 r.Od tego prawomocnego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. (w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania), polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego, pomimo braku ku temu podstaw, gdyż okoliczności popełnienia przestępstwa budziły istotne wątpliwości, albowiem w toku postępowania przygotowawczego nie wyjaśniono, czy oskarżony Ł.

N. uchylał się od obowiązku łożenia na utrzymanie syna w sposób uporczywy, czy dysponował on możliwościami finansowymi, które pozwoliłyby mu na łożenie alimentów i czy w wyniku niealimentacji pokrzywdzony rzeczywiście został narażony na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie.Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym.Zgodzić należy się z twierdzeniem autora kasacji, że brak było wystarczających podstaw do wydania względem Ł.

N. wyroku skazującego na posiedzeniu bez przeprowadzania rozprawy w trybie art. 343 k.p.k. Jedną z przesłanek uwzględnienia wniosku prokuratora o skazanie na posiedzeniu jest oczywisty stan sprawy, tj. sytuacja, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa i wina sprawy nie budzą wątpliwości. Chociaż w toku postępowania przygotowawczego ustalono, że Ł. N. nie uiszczał w okresie objętym aktem oskarżenia należnych synowi D. świadczeń alimentacyjnych, ustalono też, że naraziło to pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (zob. zeznanie świadków M.

Ł. na k. 7-9 i K. Ł. na k. (…)). Nie ustalono jednak w tym postępowaniu, czy skazany miał realną możliwość wywiązania się z obowiązku alimentacyjnego, co jest elementem znamienia przestępstwa uporczywego uchylania się od alimentacji, ujętego w art. 209 k.k. Stosownie do utrwalonego orzecznictwa sądowego uporczywym uchylaniem się od płacenia alimentów w rozumieniu art. 209 k.k. jest tylko taka sytuacja, gdy sprawca, mając ku temu realne i faktyczne możliwości, alimentów nie płaci i czyni to celowo. Tymczasem w postępowaniu przeciwko Ł.

N. nie przeprowadzono dowodu wskazującego na tę realną możliwość wykonania przez niego obowiązku alimentacyjnego. Przeciwnie, z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynikało, że w okresie objętym aktem oskarżenia skazany był tylko przez 1 miesiąc, tj. od 1 czerwca 2009 r. do 2 lipca 2009 r. zgłoszony do ubezpieczenia społecznego jako osoba zatrudniona w czasie odbywania kary pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy nie ustalił też precyzyjnie okresów, w których skazany był pozbawiony wolności, co pozwalałoby wnioskować o możliwościach podjęcia przez niego zatrudnienia w okresie objętym zarzutem.

Konkludując, w niniejszej sprawie nie było podstaw do przyjęcia, że uporczywość nieuiszczania przez skazanego świadczeń alimentacyjnych nie budziła wątpliwości, co w konsekwencji stało na przeszkodzie rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu przy zastosowaniu art. 335 k.p.k. i art. 343 k.p.k. W sprawie doszło zatem do rażącego naruszenia art. 335 k.p.k., które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. W konsekwencji Sąd Najwyższy zdecydował o uchyleniu zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w L. w całości i przekazaniu sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. r.g.