Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendant was fined, not imprisoned, violating statutory appeal limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because the defendant was sentenced only to a fine, not imprisonment. The defense argued for a legal reclassification of the offense, but the prosecutor deemed the appeal obviously unfounded. The court ruled that under Polish law, appeals for the benefit of the accused are strictly limited to cases involving imprisonment, rendering this specific appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: An appeal for the benefit of the accused is inadmissible if the defendant was sentenced only to a fine or other penalty not involving deprivation of liberty.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 189/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie R. J. skazanego z art. 171 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 kwietnia 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII K (…), p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego R. J. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy w R. wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII K (…), którym to wyrokiem R. J. skazany został za występek określony w art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 zł.Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 271 par. 1 k.k., poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy błędnej kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego i przypisanego oskarżonemu R.
J. ”. Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R..W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w R. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta, konieczne było nie – jak to sugeruje w odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny – jej oddalenie, lecz pozostawienie bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 524 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, w którym oskarżonemu R. J. za przypisany mu czyn wymierzono wyłącznie karę grzywny. W kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., w związku z czym konieczne było – wobec niedopuszczalności kasacji w takiej postaci – orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
– kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.) l.n