Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of specific procedural violation arguments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that the appellate court failed to properly evaluate evidence and ignored specific defense statements, but the court found these claims unsubstantiated. The decision rests on the appellant's failure to concretely demonstrate how alleged procedural errors affected the trial's outcome.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Cassation is dismissed as obviously groundless when the appellant fails to concretely demonstrate that alleged procedural violations had a significant impact on the judgment's content.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 183/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 października 2016 r.,sprawy K. R. D. skazanego z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kkz powodu kasacji wniesionej przez obrońcęod wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt II Ka (…)utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 marca 2015 r. K. D. został uznany za winnego ciągu przestępstw z art. 279 § 1 k.k., popełnionych w warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej (w zw. z art. 91 § 1 w zw. z art. 64 § 2 k.k.), za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 16 listopada 2015 r. Od powyższego prawomocnego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając temu rozstrzygnięciu rażące naruszenie prawa procesowego:„- art. 458 k.p.k. w zw. z art. 4, art.5, art. 5, art. 7, art. 410, art. 424 § 1 pkt 1 w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, przez dokonanie oceny dowodów bez dokładnej analizy całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i brak należytego uzasadnienia dla odrzucenia przez Sąd wersji prezentowanej przez oskarżonego,- art.433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. przez nieustosunkowanie się przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do wszystkich zarzutów i wniosków apelacyjnych oskarżonego, co mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, w tym niesłuszne przyjęcie, że jego wyjaśnienia z k.89 nie stanowiły żadnych ustaleń w sprawie, a tym samym naruszenie prawa do obrony.”Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu apelacyjnym.W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w Z. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, pozwalającym na jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Nadzwyczajny środek odwoławczy wniesiony w niniejszej sprawie koncentruje się na dość ogólnie postawionym (i tak też uzasadnionym) zarzucie braku należytej kontroli odwoławczej orzeczenia Sądu I instancji.
Jedynym relatywnie skonkretyzowanym zarzutem jest ten, który kontestuje uznanie przez Sąd Okręgowy, że wyjaśnienia osk. K.D., złożone w postępowaniu przygotowawczym na posiedzeniu aresztowym, zawarte na k. 89 akt sprawy, nie stanowiły podstawy wyrokowania. Oceniając powyższe należy stwierdzić, że wymieniony powyżej zarzut był przedmiotem oceny ze strony Sądu odwoławczego w odpowiedzi na stosowny zarzut apelacyjny (s. 13 uzasadnienia) i stanowisku temu autor kasacji nie przeciwstawił żadnego zrozumiałego argumentu. Zupełnie nie wiadomo, o jaką sprzeczność w rozumowaniu Sądu II instancji chodzi skarżącemu, w szczególności zaś, jakie wnioski dla istotności wpływu podniesionego przez siebie uchybienia na treść rozstrzygnięcia tego Sądu, wywodzi on z własnego stanowiska.
Można dodać, że Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku rzeczywiście nie powołał k. 89, jako materiału dowodowego, na którym oparł ustalenia faktyczne. W kasacji z kolei brak argumentacji, która miałaby przekonywać, że na tej karcie znajdują się tak istotne informacje, iż ich pominięcie prowadziło do naruszenia art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., i to w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Również pozostałe zarzuty apelacji oskarżonego, co trafnie wypunktował prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację, zostały rozważone przez Sąd Okręgowy.
Sąd ten bardzo szczegółowo zrekapitulował oceny Sądu I instancji i wcale, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie pozostał tylko na ogólnym odniesieniu się jedynie do części zarzutów i niepełnego materiału dowodowego. Takiej ocenie przeczy zresztą kolejne, własne twierdzenie autora kasacji, czyniącego Sądowi odwoławczemu wręcz zarzut z faktu dokonania ponownej oceny materiału dowodowego sprawy. Trudno dociec powody, dla których autor kasacji tak argumentuje, zwłaszcza w świetle faktu, że apelujący skarżył wyrok Sądu I instancji w całości i stawiał mu różne zarzuty naruszenia prawa procesowego (art. 366 w zw. z art. 167 k.p.k., art. 410 i art. 7 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Z całą pewnością natomiast, ocenie obrońcy podnoszącej niewskazanie przez Sąd Okręgowy konkretnych dowodów sprawy w uzasadnieniu swego stanowiska, przeczy dobitnie i wprost lektura uzasadnienia wyroku.Kasacja w formie w jakiej została wniesiona nie pozwala na bardziej wnikliwe odniesienie się do jej meritum z uwagi na jej lakoniczność. Skarżący nie wskazał zwłaszcza Sądowi Najwyższemu, które to zarzuty apelacji zostały całkowicie pominięte lub też rozpoznane w sposób dlań niesatysfakcjonujący. Brak argumentacji w tym kierunku powoduje, że Sąd Najwyższy nie jest zobligowany do czynienia dalszych w tym zakresie wywodów.
Wobec powyższego, tj. braku wykazania takich naruszeń procedury, które łącznie z ich rażącym charakterem miały istotny wpływ na treść orzeczenia, kasację należało ocenić w sposób wskazany na wstępie i orzec, jak w postanowieniu.