Supreme Court quashes summary offense verdict due to lack of criminal capacity and statute of limitations expiry.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's summary verdict against the defendant, K.K., finding it procedurally flawed and substantively time-barred. The defendant had been hospitalized for severe psychiatric conditions at the time of the alleged theft, raising doubts about his criminal capacity, and the offense occurred over two years prior to the trial. Consequently, the court declared the proceedings inadmissible under the statute of limitations for minor offenses.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 93 § 2, 4 k.p.s.w.; Art. 45 § 1 k.w.: Summary proceedings are inadmissible when criminal capacity is doubtful or the limitation period for prosecution has expired.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 183/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Anna Korzeniecka-Plewka w sprawie K. K. obwinionego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. z dniu 16 lipca 2013 r. kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 stycznia 2011 r., I. uchyla wyrok w zaskarżonej części i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umarza postępowanie przeciwko K.K.;
II. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym z dnia 28 stycznia 2011 roku, Sąd Rejonowy w B. uznał K. K. za winnego, tego że w dniu 23 października 2010 r. około godziny 11.50 w B., przy ul. T., wspólnie i w porozumieniu z W. M. dokonał kradzieży jednej kraty stalowej okiennej o wartości 82 zł na szkodę M. R., to jest czynu z art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 20 § 1 i § 2 k.w. i art. 21 § 1 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując go w okresie jej trwania do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin.
Przedmiotowy wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny z dniem 10 lutego 2011 r.Od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego z dnia 28 stycznia 2011 r., kasację wywiódł Rzecznik Praw Obywatelskich.Na podstawie art. 110 § 1 k.p.s.w. zaskarżył powyższy wyrok w części, dotyczącej obwinionego K. K., na jego korzyść, w całości. W oparciu o treść art. 111 k.p.s.w. i art. 112 k.p.s.w. w zw. z art. 106 a k.p.s.w. wyrokowi temu zarzucił rażące i mogące mieć istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 93 § 2 k.p.s.w., poprzez wydanie w stosunku do obwinionego K.
K. wyroku nakazowego w sytuacji, gdy w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina i okoliczności przypisanego obwinionemu czynu budziły wątpliwości i wniósł o :1)dopuszczenie dowodu z Karty Leczenia Szpitalnego obwinionego K. K., wystawionych przez Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w […], co do okoliczności leczenia się psychiatrycznego przez obwinionego;2)uchylenie zaskarżonego wyroku, w części dotyczącej obwinionego K. K. i umorzenie postępowania przeciwko niemu z powodu ustania karalności przypisanego mu czynu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.Zgodnie z treścią art. 93 § 2 k.p.s.w. orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości.Materiały dotyczące przypisanego obwinionemu wykroczenia zostały wyłączone z postępowania prowadzonego w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstw z art. 278 § 1 k.k. K.
K. przesłuchany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie było go na miejscu zdarzenia. W protokole przesłuchania wskazano również, że K. K. leczy się psychiatrycznie.Jak wynika z dowodu ujawnionego w postępowaniu kasacyjnym - Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego K. K., w okresie od 22 października 2010 roku do 26 października 2010 roku oraz od 26 października 2010 roku do 10 listopada 2010 roku przebywał on w Wojewódzkim Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych […].
W karcie widnieje zapis: „W wywiadzie liczne próby samobójcze, samookaleczenia. Osobowość głęboko zaburzona. Podaje, że słyszy głosy, które namawiają go do samobójstwa”. Z Karty tej wynika również, że K. K. został przeniesiony na oddział psychiatryczny w celu kontynuowania diagnostyki i leczenia. Informacje te pozwalają na przyjęcie, że zaburzenia czynności psychicznych, które wystąpiły u obwinionego były poważne. K. K. przebywając w dniu 23 października 2010 roku w Szpitalu Psychiatrycznym nie mógł dopuścić się przypisanego mu wykroczenia.
Ponadto istniały uzasadnione wątpliwości co do poczytalności obwinionego.Stosownie do treści art. 93 § 4 k.p.s.w. postępowanie nakazowe jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 21 § 1 k.p.s.w czyli sytuacje w których obwiniony musi mieć obrońcę w toku postępowania (jest głuchy, niemy lub niewidomy albo zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności).Wskazane wyżej okoliczności dowodzą, iż zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą art. 93 § 2 i § 4 k.p.s.w., która mogła mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż wina oraz okoliczności przypisanego obwinionemu czynu budziły wątpliwości.Z treści art. 45 § 1 k.w. wynika, że karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Ponieważ przypisany obwinionemu czyn popełniony został w dniu 23 października 2010 roku, to jego karalność ustała w dniu 23 października 2012 roku.Podsumowując, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umorzył postępowanie w sprawie wobec upływu terminu przedawnienia orzekania.Na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w. kosztami postępowania w sprawie obciążono Skarb Państwa.