Criminal appeal dismissed because it targeted the first-instance court's decision rather than the appellate court's judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued procedural violations, but the court found these claims addressed the first-instance court's rulings rather than the appellate court's judgment. Consequently, the appeal was rejected because it effectively sought a third review of factual findings instead of challenging legal errors by the appellate instance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 1 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: A criminal appeal must challenge the appellate court's judgment; claims regarding the first-instance court's procedural errors or factual findings do not constitute grounds for cassation unless the appellate court made new or different factual determinations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 175/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 lipca 2013 r., sprawy P. M. L.skazanego z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w E.z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt VI Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w I.z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II K […], postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym, co zdecydowało o jej oddaleniu w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. Na wstępie przypomnieć trzeba, że kasacja przysługuje stronie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie. Tym samym to orzeczeniu tego sądu, a nie sądu pierwszej instancji należy postawić określone zarzuty kasacyjne. Ponadto, zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k., kasacja może zostać wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Z samej istoty kasacji wynika też, że pozwala ona na kontrolę zaskarżonego orzeczenia tylko z punktu widzenia naruszenia przepisów prawa, z wyłączeniem badania ustaleń faktycznych.Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie powyższych wymagań nie realizuje. W kasacji obrońca podniósł bowiem w zasadzie zarzuty dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji. W zaistniałym w sprawie układzie procesowym w oczywistym bowiem stopniu zarzuty naruszenia art. 2 § 2 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k. i art. 7 k.p.k. nie dotyczyły orzeczenia sądu ad quem, a sądu a quo.Nie ulega wątpliwości, że skuteczność kasacyjnego zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. zależy od wykazania, że sąd odwoławczy poczynił nowe lub odmienne, niż sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne, naruszając przy tym określoną w powołanej normie zasadę swobodnej oceny dowodów.
W każdym innym wypadku podnoszenie pod adresem orzeczenia sądu drugiej instancji zarzutu obrazy art. 7 k.p.k. wymaga jednocześnie sformułowania zarzutu naruszenia art. 433 § 1 i 457 § 3 k.p.k. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2006 r., V KK 254/05, LEX Nr 176027). Wprawdzie skarżący powołał w podstawie zarzutu również przepis art. 457 § 3 k.p.k. lecz jego naruszenia przez sąd odwoławczy upatrywał – jak się zdaje - w zaakceptowaniu postanowienia sądu pierwszej instancji o oddaleniu wniosku dowodowego. Skoro więc sąd odwoławczy w sprawie niniejszej nie uzupełniał materiału dowodowego w trybie art. 452 § 1 k.p.k., nie oceniał żadnych dowodów oraz nie dokonywał nowych ustaleń faktycznych, to w takiej konfiguracji procesowej podniesiony w kasacji zarzut naruszenia przez ten sąd art. 7 k.p.k. jest bezzasadny w stopniu oczywistym.Niezależnie od tego wskazać należy, że skarżący uchybienia powołanej normie upatruje w niewłaściwej ocenie dowodów, w szczególności zeznań świadka F.K. przeprowadzonej przez sąd pierwszej instancji i zaakceptowanej przez instancję odwoławczą.
Prezentując własną ocenę tych dowodów autor kasacji podejmuje w istocie polemikę z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd Rejonowy w I., a tym samym, pod pozorem naruszenia prawa procesowego, zmierza do ominięcia określonych ustawowo podstaw kasacyjnych (art. 523 § 1 k.p.k.), kwestionując fakty a nie prawo. Taki sposób redakcji skargi kasacyjnej nie może zyskać akceptacji, ponieważ stanowi niedopuszczalną próbę wymuszenia na sądzie kasacyjnym kolejnej, niejako trzecioinstancyjnej, oceny dowodów.Podobnie ocenić należy podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k.
Zarzut obrazy tego przepisu może być skutecznie formułowany pod adresem tego sądu, który oddalił wniosek dowodowy, a więc sądu pierwszej instancji. Skarżący taki zarzut stawiał w apelacji. Został on przez Sąd odwoławczy rozpoznany i wyczerpująco uargumentowany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Obrońca skazanego, podnosząc zarzut naruszenia ponownie tego przepisu prawa procesowego, a także art. 457 § 3 k.p.k., zdaje się powyższego nie dostrzegać, gdyż w kasacji prezentuje własne stanowisko w tej kwestii, w dalszym ciągu podważając rzetelność opinii biegłej psycholog.
Pomija przy tym tak istotną okoliczność, jak to że podstawą oddalenia wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej w celu weryfikacji opinii biegłej psycholog było stwierdzenie, iż dowód ten jest nieprzydatny do oceny opinii biegłej (art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k.). W takiej sytuacji należało przede wszystkim wykazać, że przyjęta podstawa prawna oddalenia wniosku dowodowego była błędna, czego skarżący nie uczynił.Powyższe przekonuje, że kasacja w istocie skierowana jest przeciwko wyrokowi sądu pierwszej instancji, a nie sądu odwoławczego.
Jest to zatem kasacja bezzasadna w stopniu oczywistym, gdyż żadne z uchybień, o których w niej mowa, w realiach sprawy nie wystąpiło.W tym stanie rzeczy, wobec oczywistej bezzasadności zarzutów wywiedzionych przez skarżącego, kasację właśnie jako taką należało oddalić. O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art.518 k.p.k. aw