Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 174/12 Generato dall'IA

Supreme Court quashes electronic parole permit due to failure to verify total sentence length under one year.

Numero d'incarto III KK 174/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision granting electronic parole to a defendant whose combined sentences exceeded one year. The prosecution argued the lower court violated statutory conditions by approving the permit without checking the total duration of non-mergeable sentences. The court ruled that the lower court ignored the mandatory one-year cap, necessitating a remand for a correct assessment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 1, 2, 4 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego: electronic parole permits are strictly limited to sentences not exceeding one year in total, regardless of whether they are single or multiple non-mergeable terms.

Parole chiave

Generato dall'IA
electronic parole sentence length limit non-mergeable sentences parole conditions statutory violation remand for retrial Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 1, 2, 4 of the Act of 7 September 2007 on the execution of a sentence of imprisonment outside a prison in the electronic surveillance system
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w L., po rozpoznaniu wniosku skazanego, postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r., na mocy art. 6 ust.
Art. 50 of the Act of 7 September 2007 on the execution of a sentence of imprisonment outside a prison in the electronic surveillance system
art. 244 k.k
C.‎skazanego z art. 244 k.k.
art. 75 § 1 k.k
z dnia 4 marca 2010 r, zarządzono na podstawie art. 75 § 1 k.k.
art. 85 k.k
z dnia 11 października 2006 r., i z dnia 4 marca 2009 r., wymierzono kary pozbawienia wolności, wobec braku przesłanek z art. 85 k.k., niepodlegające łączeniu, które skazany miał odbywać kolejno, a ich suma wynosi rok i 6 miesięcy, a więc przekracza ustalony w ustawie rok pozbawienia wolności.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 174/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)‎SSN Jarosław Matras‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Teresa Jarosławska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga‎w sprawie J. C.‎skazanego z art. 244 k.k. i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 grudnia 2012 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego,‎od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 21 listopada 2011 r, uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w L. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEW dniu 22 października 2011 r. do Sądu Okręgowego w L. wpłynął wniosek skazanego J. C. o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 marca 2009 r. Wobec skazanego była orzeczona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, jednakże postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 marca 2010 r, zarządzono na podstawie art. 75 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w L., po rozpoznaniu wniosku skazanego, postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r., na mocy art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, udzielił J.

C. zezwolenia na odbycie poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego, kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 marca 2009 r. w sprawie o sygn. IV K … .Postanowienie to, wobec niezaskarżenia go przez strony, uprawomocniło się bez postępowania odwoławczego. Kasację od prawomocnego postanowienia, na niekorzyść skazanego J. C., wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając to postanowienie w całości, zarzucił mu:„rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa - art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (j. t.

Dz. U. z 2010, Nr 142, poz. 960), polegające na udzieleniu skazanemu J. C. zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego w oparciu o art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, przy jednoczesnym bezpodstawnym pominięciu warunku określającego wysokość kary pozbawienia wolności – wskazanego w art. 6 ust. 2 tejże ustawy”. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w L.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.Warunki, od spełnienia których uzależnione jest odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, określa art. 6 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.

U. z 2010, Nr 142, poz. 960). Stosownie do ust. 1 art. 6 tej ustawy, sąd penitencjarny, w przypadku spełnienia szczegółowo wymienionych w tym przepisie warunków podmiotowo-przedmiotowych, uprawniony jest do udzielenia zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej jednego roku. Przepis ten stosuje się odpowiednio, zgodnie z ust. 4 art. 6 (uprzednio, do dnia 4 lipca 2012 r., ust. 2 art. 6), do skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbyć kolejno, nieprzekraczających w sumie jednego roku.

W świetle tych przepisów, sąd penitencjarny może udzielić zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego, tylko wówczas, gdy orzeczona kara pozbawienia wolności nie przekracza jednego roku i to niezależnie od tego, czy skazanemu wymierzono jedną karę czy też dwie lub więcej kar pozbawienia wolności niepodlegających łączeniu. W przypadku wydania wyroku łącznego, zgodnie z art. 50 ustawy, niezbędnym warunkiem do udzielenia przez sąd takiego zezwolenia, jest również to, aby wymierzona kara łączna nie była wyższa od roku pozbawienia wolności.W niniejszej sprawie omawiany warunek co do wysokości orzeczonych kar pozbawienia wolności nie został spełniony.

Wskazać należy, że zarówno z treści protokołu posiedzenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 listopad 2011 r., jak i wydanego w tym dniu postanowienia, zaskarżonego obecnie kasacją, wynika, że sąd dysponował dokumentami procesowymi niezbędnymi do wydania prawidłowego, merytorycznego orzeczenia. Z uzasadnienia postanowienia bowiem jednoznacznie wynika, że orzekający w sprawie Sąd posiadał wiedzę o wcześniejszym skazaniu J. C. wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 października 2006 r., na karę roku pozbawienia wolności, a co do której Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r., udzielił zgodę skazanemu na odbywanie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.

Karę tą w tym systemie skazany J. C. zaczął odbywać od dnia 16 czerwca 2011 r. Z akt sprawy wynika więc jednoznacznie, że skazanemu J. C. dwoma wyrokami Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 października 2006 r., i z dnia 4 marca 2009 r., wymierzono kary pozbawienia wolności, wobec braku przesłanek z art. 85 k.k., niepodlegające łączeniu, które skazany miał odbywać kolejno, a ich suma wynosi rok i 6 miesięcy, a więc przekracza ustalony w ustawie rok pozbawienia wolności. W tej sytuacji doszło do rażącego naruszenia przez Sąd Okręgowy w L. przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, poprzez zastosowanie wobec skazanego art. 6 ust. 1 z pominięcie treści ust. 4 art.

6. Opisane uchybienie sądu miało istotny wpływ na treść postanowienia, albowiem prawidłowo dokonana w niniejszej sprawie ocena przesłanek statuujących możliwość udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, winna doprowadzić sąd do odmiennego rozstrzygnięcia. Zaszła więc konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wniosku skazanego. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.