Supreme Court partially allowed cassation, quashing sentence for theft acts due to failure to apply mandatory confiscation rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially quashed the lower court's judgment regarding specific theft acts committed by the defendant. The prosecution argued that the trial court violated procedural rules by accepting a plea agreement without addressing mandatory confiscation of illicit gains under criminal law. The court ruled that the lower court failed to apply these mandatory provisions, necessitating a retrial on those specific counts while leaving the suspended sentence intact.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 387 § 2 k.p.k.; Art. 45 § 1 k.k.: A court must ensure a plea agreement under Art. 387 § 1 k.p.k. respects mandatory substantive law provisions; failure to do so requires the court to reject the agreement and apply the mandatory rules, otherwise the judgment is flawed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 173/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Tomasz ArtymiukSSN Włodzimierz WróbelProtokolant Ewa Sokołowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza,w sprawie J. F.skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 4 czerwca 2019 r.,kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości -Prokuratora Generalnego - na niekorzyśćod wyroku Sądu Rejonowego w B.
VIII Zamiejscowy Wydział Karny w S.z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt VIII K […], 1) uchyla orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt II zaskarżonego wyroku, 2) uchyla pkt I zaskarżonego wyroku w części dotyczącej czynów z pkt I i VI aktu oskarżenia i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w B. Zamiejscowy Wydział Karny w S. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIESąd Rejonowy w B. – Zamiejscowy Wydział Karny w S. wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt VIII K […], po akceptacji porozumienia oskarżonego i prokuratora w trybie art. 387 § 1 k.p.k., uznał J.
F. za winnego dziewięciu przestępstw pozostających w zbiegu realnym, w tym ośmiu czynów z art. 291 § 1 k.k. i jednego czynu z art. 306 k.k., w szczególności:- czynu z pkt I aktu oskarżenia, polegającego na tym, że w bliżej nieustalonym dniu w okresie od 4 października 2004 r. do 12 kwietnia 2006 r. w nieustalonym miejscu od nieustalonej osoby nabył samochód osobowy m–ki V. o nr VIN […] pochodzący z kradzieży z włamaniem dokonanej w nocy z 3/4 października 2004 r. w Brukseli na szkodę B. J., a następnie pojazd ten sprzedał M.
J. za kwotę 7.000 zł,- czynu z pkt VI a/o, opisanego w ten sposób, że oskarżony w bliżej nieustalonym dniu w okresie od 5 maja 2012 r. do lipca 2012 r. w nieustalonym miejscu działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabył od nieustalonej osoby samochód osobowy m–ki V. nr VIN […], o którym wiedział, że został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, a następnie pojazd ten przekazał K. I. K. prowadzącemu A. w S. celem pośrednictwa w jego sprzedaży i pojazd ten został sprzedany za kwotę 18.000 zł.Sąd stosując art. 4 § 1 k.k. za każdy z czynów wymierzył karę po 6 miesięcy pozbawienia wolności, nadto za osiem przypisanych przestępstw z art. 291 § 1 k.k. – kary po 10 stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną stawkę za równoważną grzywnie w kwocie 125 zł, na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i 80 stawek dziennych grzywny po 125 zł za stawkę, po czym na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby 5 lat.Wyrok uprawomocnił się w dniu 21 kwietnia 2017 r.Kasację na niekorzyść skazanego złożył Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, to jest art. 387 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu częściowo wadliwego wniosku oskarżonego J.
F. o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu kary bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, co doprowadziło, w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w pkt I i VI wyroku, do rażącej obrazy przepisów prawa karnego materialnego w postaci art. 45 § 1 k.k., poprzez brak orzeczenia wobec J. F. obligatoryjnego przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonego w kwotach – odpowiednio – 7.000 złotych i 17.000 złotych z popełnienia powyższych przestępstw”.Skarżący się wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie w zakresie, w jakim w rzeczywistości, a nie tylko deklaratywnie, zaskarżyła wyrok Sądu Rejonowego w B..
Bowiem mimo wstępnej formuły o zaskarżeniu wyroku w całości i żądania uchylenia go, kasacja wytknęła uchybienia Sądu jedynie w odniesieniu do czynów z pkt I i VI aktu oskarżenia. Tylko te czyny wymienione są z zarzucie jako osądzone z naruszeniem art. 387 § 2 k.p.k., co skutkowało niezastosowaniem wobec zachowań opisanych w nich dyspozycji art. 45 § 1 k.k. W uzasadnieniu kasacji nie tylko dokładnie omawiano, na czym poległo zaniechanie Sądu Rejonowego co do czynów z pkt I i VI a/o, ale wskazano również, dlaczego skazania za pozostałe czyny nie wymagały orzeczenia środka karnego na podstawie art. 45 § 1 k.k. Szczegółowe i przekonywujące motywy skargi nie pozostawiają wątpliwości co do zakresu zaskarżenia, korelującego z treścią zarzutu.
Nie ma potrzeby ich powtarzania, wystarczy odesłanie do treści kasacji.Stwierdzić tylko należy w ślad za tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, że Sąd Rejonowy obowiązany jest do kontroli, czy wniosek oskarżonego złożony na podstawie art. 387 § 1 k.p.k. pozwoli na osiągnięcie celów postępowania, do których należy zastosowanie obligatoryjnych przepisów prawa. Jeżeli wniosek nie uwzględnia ich dyspozycji, to zaaprobowanie go przez prokuratora nie uwalnia sądu od reakcji przewidzianej w art. 387 § 3 k.p.k. Oznacza to, że sąd musi uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od zmiany respektującej nakazy prawa materialnego.Brak stosownej reakcji Sądu Rejonowego był rażącym naruszeniem wskazanych w zarzucie kasacji przepisów, które miało oczywisty wpływ na treść wyroku w faktycznie zaskarżonej części.Dlatego orzeczono o jego uchyleniu w zakresie czynów z pkt I i VI aktu oskarżenia.
Decyzję tę poprzedziło uchylenie orzeczenia o karze łącznej, obejmującej kary jednostkowe za te czyny. Pozostawiono natomiast rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu kary, co oznacza, że dotyczy ono kar pozbawienia wolności wymierzonych za pozostałe czyny oraz kar pozbawienia wolności za czyny z pkt I i VI a/o, jeżeli takowe zapadną.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie baczyć, aby ewentualny ponowiony wniosek o poddanie się karze za te czyny uwzględniał dyspozycję art. 45 § 1 k.k., jeżeli wcześniej obowiązki wynikające z tego przepisu nie zostaną zrealizowane przez oskarżonego.