Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 164/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation by accessory prosecutor for obviously unfounded appeal challenging factual findings.

Numero d'incarto III KK 164/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the accessory prosecutor as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The prosecutor argued for a retrial based on alleged violations of substantive and procedural law, but the Court found these arguments merely questioned the lower courts' established facts. Since the appellate court thoroughly addressed all arguments and the prosecutor's claims did not affect the factual basis of the acquittal, the appeal was rejected without further review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation is inadmissible if it merely questions factual findings established by lower courts, as such challenges do not constitute a ground for cassation under Article 439 of the Criminal Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
accessory prosecutor cassation appeal factual findings obviously unfounded acquittal Criminal Procedure Code procedural violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 164/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 listopada 2015 r., sprawy Z.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Przepis art. 523 § 1 k.p.k. stanowi natomiast, że kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art.
Art. 439 k.p.k.
stanowi natomiast, że kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k. oraz obrazę art.
Art. 7 k.p.k.
oraz obrazę art. 7 k.p.k. W konkluzji pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Art. 637a k.p.k.
Art. 636 § 1 k.p.k.
z art. 636 § 1 k.p.k., obciążając oskarżyciela posiłkowego obowiązkiem ich poniesienia.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 164/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 listopada 2015 r., sprawy Z.
art. 286 § 1 k.k
S., oskarżonego z art. 286 § 1 k.k.
art. 13 § 1 k.k
286 § 1 k.k., z art. 13 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 164/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 listopada 2015 r., sprawy Z. S., oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt II AKa 408/14, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku, z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt XIV K 219/13, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnym obciążyć oskarżyciela posiłkowego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt XIV K 219/13, Z. S. został uniewinniony od popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 k.k., z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt II AKa 408/14, po rozpoznaniu apelacji wniesionej między innymi przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego W.C., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.Kasację od tego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego W.

C. zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego tj. art. 286 § 1 k.k. oraz art. 13 § 2 k.k., rażące naruszenie prawa procesowego tj. art. 457 § 3 k.p.k. oraz obrazę art. 7 k.p.k. W konkluzji pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Odnosząc się do zarzutu pierwszego skargi kasacyjnej nie sposób nie podzielić stanowiska prokuratora, wyrażonego w pisemnej odpowiedzi na kasację, że cała argumentacja mająca uzasadnić ten zarzut kasacyjny pozostaje wyłącznie w płaszczyźnie kwestionowania ustaleń faktycznych, które legły u podstaw wyroku Sądu Okręgowego, a które następnie zostały zaakceptowane przez Sąd Apelacyjny.

Przepis art. 523 § 1 k.p.k. stanowi natomiast, że kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, co z kolei oznacza, iż niedopuszczalne jest kwestionowanie w trybie kasacji zasadności dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego podnosząc w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego podjął jednak próbę zakwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, które nie potwierdziły sprawstwa Z.S. w zakresie zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów.

W szczególności, dokonując kontroli orzeczenia Sądu I instancji, Sąd odwoławczy w pisemnych motywach wyroku zamieścił obszerny i przekonujący wywód, którego efektem był brak podstaw do przypisania oskarżonemu zamiaru bezpośredniego kierunkowego w zakresie stawianych mu zarzutów. To zaś, że skarżący wciąż kontestuje tego rodzaju ustalenie nie może automatycznie implikować uwzględnienia jego argumentów.Jeżeli chodzi o zarzut naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., który – w ocenie skarżącego – miał przejawiać się wadliwym sposobem sporządzenia uzasadnienia Sądu Apelacyjnego, to stwierdzić należy, że Sąd odwoławczy wypowiedział się na temat wszystkich podniesionych w apelacji okoliczności i w sposób wszechstronny się do nich ustosunkował dokładnie wyjaśniając, z jakich powodów nie można uznać winy oskarżonego w zakresie żadnego z trzech zarzucanych mu czynów.

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego podnosi natomiast obecnie z jednej strony, że w uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd Apelacyjny zaniechał określenia, czym kierował się uznając za niezasadne zarzuty i wnioski apelacji, by następnie stwierdzić w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że „w wyroku Sądu odwoławczego pojawiły się kontrargumenty na zarzuty apelacyjne”. Tym samym dalsze wywody w przedmiocie bezzasadności tego zarzutu kasacyjnego uznać należy za bezprzedmiotowe.Również podniesienie w kasacji przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. nie mogło osiągnąć oczekiwanego skutku, skoro Sąd Odwoławczy nie oceniał zebranych w sprawie dowodów i nie czynił własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od tych, które stanowiły podstawę orzeczenia pierwszoinstancyjnego, a jedynie kontrolował prawidłowość procedowania Sądu I instancji.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.O kosztach procesu w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k., obciążając oskarżyciela posiłkowego obowiązkiem ich poniesienia.