Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 156/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded regarding theft charges where value was properly established.

Numero d'incarto III KK 156/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that the lower court failed to properly assess the value of stolen goods, potentially downgrading the crime to a misdemeanor, and claimed procedural violations regarding evidence evaluation. The court rejected these claims, noting that the value of the vehicles and parts was clearly established at amounts significantly exceeding the threshold for theft, and that the lower courts correctly relied on witness testimony without violating procedural rights.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 291 § 1 k.k.; Art. 306 k.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the lower courts correctly established the value of stolen property based on objective facts, thereby confirming the classification of the act as a crime rather than a misdemeanor, and when no procedural violations regarding evidence assessment are evident.

Parole chiave

Generato dall'IA
theft value assessment crime misdemeanor distinction cassation dismissal procedural violation claim witness testimony evaluation costs of proceedings objective circumstances azione mobiliare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 291 § 1 k.k.
skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw.
Art. 306 k.k.
o czyn z art. 306 k.k. w zw.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k.;2.w okresie od 30 lipca 2013 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca skazanego, który zarzucił rażącą obrazę przepisów prawa mającą istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie:1.art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nierzetelnej i należytej kontroli odwoławczej i utrzymaniu w mocy orzeczenia wydanego z obrazą prawa karnego materialnego, a mianowicie art.
Art. 535 § 3 k.p.k.
i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2020 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.
art. 291 § 1 k.k
skazanego z art. 291 § 1 k.k.
art. 91 § 1 k.k
art. 535 § 3 k.p.k
i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2020 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 156/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie P. O. skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2020 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w S. ‎z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II Ka (…) ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 30 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

P. O. został oskarżony o to, że: 1.w okresie od 4 maja 2014 roku do 13 maja 2014 roku działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami nabył w bliżej nieustalonej miejscowości i pomógł do ukrycia w miejscowości J., powiat m., województwo (…) samochód marki Ford Fiesta o nr VIN (…) o wartości 7.000 Euro wiedząc, iż pochodzi on z czynu zabronionego - kradzieży na terenie Niemiec na szkodę J. M., przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;2.w okresie od 30 lipca 2013 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami dokonał przerobienia oznaczenia samochodu marki Toyota Yaris w ten sposób, że wyciął w płycie podłogowej fragment blachy zawierającej oryginalny nr VIN i wspawał fragment blachy z numerem VIN (…), przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 306 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;3.w okresie od 14 stycznia 2014 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami dokonał przerobienia znaków identyfikacyjnych samochodu marki Mazda 3 w ten sposób, że wyciął w płycie podłogowej fragment blachy zawierającej oryginalny nr VIN i wspawał fragment blachy z numerem (…), przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 306 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;4.w okresie od 3 października 2013 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami dokonał usunięcia oznaczenia pojazdu marki Toyota Corolla Verso nr VIN (…), poprzez wycięcie blachy z numerem VIN, który następnie częściowo zeszlifował, tj. o czyn z art. 306 k.k.;5.w okresie od 29 kwietnia 2014 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K. powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami nabył samochód marki Honda Civic o nr VIN (…), wiedząc, iż pochodzi on z czynu zabronionego, tj. kradzieży na terenie Niemiec na szkodę D.

L. K., a następnie usunął oznaczenie nr VIN wycinając fragment z karoserii, a także zeszlifował numery silnika (…), przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;6.w okresie od 12 lutego 2014 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami nabył samochód marki Honda Civic o nr VIN (…) o wartości 15.000 Euro, wiedząc, iż pochodzi on z czynu zabronionego, tj. kradzieży na terenie Niemiec na szkodę H.

Z., a następnie usunął oznaczenie nr VIN wycinając fragment z karoserii, przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zb. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;7.w okresie od bliżej nieustalonego czasu 2013 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości Janów oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu usunął oznakowania z silników:1.trzech marki Honda, jednego silnika Mazda, jednego silnika Subaru oraz jednego silnika Mitsubishi brak bliższych danych, co do oryginalnych numerów.2.silnika marki Toyota nr (…) pochodzącego z samochodu nr VIN (…), utraconego w dniu 10 lutego 2014 roku na terenie Niemiec.3.silnika marki Honda o nr (…). utraconego na terenie Niemiec w dniu 3 marca 2014 roku,4.silnika marki Honda o nr (…) utraconego na terenie Niemiec w dniu 13 lutego 2014 roku.5.silnika marki Honda o nr (…) pochodzącego z samochodu o nr (…) utraconego w dniu 9 grudnia 2013 roku na terenie Niemiec,6.silnika marki Honda o nr (…) pochodzącego z samochodu o nr VIN (…), utraconego w dniu 4 czerwca 2013 roku na terenie Niemiec.7.silnika marki Honda o nr (…) pochodzącego z samochodu o nr (…). utraconego w dniu 30 października 2013 roku na terenie Niemiec,8.silnika marki Mazda nr (…) pochodzącego z samochodu nr VIN (…),9.silnika marki Honda nr (…) pochodzącego z samochodu o nr VIN (…)przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 306 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;10.w okresie od października 2012 roku do 13 maja 2014 roku działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami nabył w bliżej nieustalonej miejscowości i pomógł do ukrycia w miejscowości Janów oraz K., powiat m., województwo mazowieckie, wiedząc iż przedmioty te pochodzą z czynów zabronionych:11.silnik marki Mazda (…) pochodzący z samochodu o nr VIN (…),12.silnik marki Mazda (…) oraz komputer samochodowy (…), pochodzący z samochodu o nr VIN (…), utraconego na terenie Austrii w dniach 14-15 października 2012 roku,13.silnik Marki Mazda o nr (…), sterownik Mazda (…), kierownica Mazda z poduszką (…), pochodzące z samochodu o nr VIN (…), utraconego w dniach 12 -14 października 2012 roku na terenie Austrii.14.sterownik od samochodu marki Mazda (…) oraz poduszkę od pojazdu marki Mazda (…) pochodzące z samochodu nr VIN (…), utraconego w dniu 19 października 2013 roku na terenie Niemiec, przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2019 r.

Sąd Rejonowy w M. (…), sygn. akt II K (…) oskarżonego P. O. uznał za winnego popełnienia czynu z punktów: I i VIII aktu oskarżenia oraz w ramach punktu V aktu oskarżenia za winnego tego, że w okresie od 29 kwietnia 2014 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami nabył samochód marki Honda Civic o nr VIN (…), wiedząc, iż pochodzi on z czynu zabronionego - kradzieży na terenie Niemiec na szkodę D. L. K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, a także w ramach czynu z punktu VI aktu oskarżenia za winnego tego, że w okresie od 12 lutego 2014 roku do 13 maja 2014 roku w miejscowości J. oraz K., powiat m., województwo (…) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami nabył samochód marki Honda Civic o nr V1N (…) o wartości 15.000 Euro, wiedząc, iż pochodzi on z czynu zabronionego - kradzieży na terenie Niemiec na szkodę H.

Z.. przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, z których każdy wyczerpuje znamiona występku z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.. i za każdy z tych czynów skazał go i uznając, że czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 2 k.k. oraz w zw. z art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu tego przepisu obowiązującego przed nowelizacją Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku (Dz.

U. 2015.396) w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył za nie jedną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz jedną karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Oskarżonego P. O. uniewinnił od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach II, III, IV oraz VII aktu oskarżenia.Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i oskarżyciela publicznego Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II Ka (…) utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.

Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca skazanego, który zarzucił rażącą obrazę przepisów prawa mającą istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie:1.art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nierzetelnej i należytej kontroli odwoławczej i utrzymaniu w mocy orzeczenia wydanego z obrazą prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 122 § 1 k.w. oraz przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 413 § 2 pkt. k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k., która to obraza doprowadziła do niesłusznego przypisania Pawłowi O. sprawstwa czynów z pkt.

V i VIII aktu oskarżenia w pkt. I części dyspozytywnej wyroku Sądu Rejonowego w M. o sygn. II K (…), albowiem w opisie zarzuconych i przypisanych występków paserstwa brak, było koniecznego znamienia wartości rzeczy, a tzw. „przepołowiony" charakter czynu zabronionego opisanego w typie przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. wymagał ustalenia i wskazania takiej wartości,2.art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nierzetelnej i należytej kontroli odwoławczej zarzutu II apelacji obrońcy oskarżonego wskazującej na istotną obrazę art. art. 4 k.p.k.; art. 5 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 201 k.p.k., art. 410 k.p.k. art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k. związaną z oceną dowodów i czynionymi ustaleniami faktycznym, które uchybienia doprowadziły do skazania P. O.,W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł w zakresie czynu z pkt.

V i VIII aktu oskarżenia objętych wyrokiem Sądu Rejonowego w M. w pkt. I w ramach ciągu przestępstw o uniewinnienie P. O. od ich popełnienia.W pozostałym zakresie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M. Nadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.Prokurator Rejonowy w M. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej oddalenie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.).

Należy krytycznie odnieść się do tego, że złożona w przedmiotowej sprawie kasacja zmierzała w istocie do kolejnego zakwestionowania prawidłowości dokonanej przez sąd I instancji i zaakceptowanej przez sąd odwoławczy w toku dokonanej kontroli apelacyjnej, oceny materiału dowodowego oraz ustaleń faktycznych. Sformułowane zarzuty stanowią powielenie argumentacji przedstawionej w apelacji (zarzut I i II apelacji). W rezultacie autor kasacji stara się wymóc na Sądzie Najwyższym ponowną ocenę ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy zaakceptowanych następnie w toku kontroli odwoławczej.

Skarżący zupełnie przy tym pomija, że postępowanie kasacyjne nie może stanowić powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest „trzecią” instancją odwoławczą, która służy kolejnemu weryfikowaniu poprawności zapadłych w pierwszej i drugiej instancji orzeczeń. Istota samej kasacji i możliwość jej wniesienia „tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia”, wskazuje, że w postępowaniu tym niedopuszczalne jest dokonywanie ponownej oceny dowodów, czy też poprawności dokonanych ustaleń faktycznych.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu sformułowanego w pkt I kasacji, w którym skarżący zarzuca nierzetelną kontrolę odwoławczą w zakresie rozpoznania zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 122 § 1 k.w. wyrażającą się w błędnym przypisaniu oskarżonemu sprawstwa czynów z pkt V i VIII aktu oskarżenia wskazać należy, że skarżący stoi na stanowisku, że brak w opisie czynu z art. 291 § 1 k.k. określenia wartości mienia skutkować winien przyjęciem, że wartość ta jest najniższa z możliwych i tym samym czyn stanowi wykroczenie.

Wbrew tym twierdzeniom, Sąd odwoławczy odniósł się do tego zarzutu i szczegółowo wyjaśnił motywy, dla których nie podzielił argumentacji zawartej w apelacji. I tak, Sąd odwoławczy przyznał, że Sąd meriti winien określić w wyroku wartość mienia, którego dotyczy przestępstwo paserstwa. Brak wskazania stosownej kwoty w wyroku nie może jednak prowadzić i to w sposób automatyczny do przyjęcia, że w sprawie mamy do czynienia nie z przestępstwem, ale z wykroczeniem. O wartości rzeczy przesądzają bowiem, poza wskazaniem w wyroku, ustalenia faktyczne oraz obiektywne okoliczności odnoszące się do samej rzeczy.

Jak słusznie wywodzi prokurator w odpowiedzi na kasację, w sprawie niniejszej wartość mienia, o którym mowa w pkt V i VIII aktu oskarżenia została ustalona i nie była to bynajmniej wartość na granicy stanowiącej o przestępstwie i wykroczeniu. Jak wynika z informacji zawartych na k. 114 akt sprawy wartość pojazdu opisanego w pkt V aktu oskarżenia wynosiła 17000 euro, natomiast wartość części opisanych w pkt VIII aktu oskarżenia, z uwagi na ich pochodzenie i wiek, także przekraczała i to w sposób znaczący kwotę 552,50 zł.Nie można także doszukać się naruszenia przepisów prawa procesowego, o których mowa w zarzucie 2 skargi nadzwyczajnej, tj. art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., które to uchybienie miało polegać na nierozważeniu nierzetelnej i należytej kontroli odwoławczej zarzutu II apelacji obrońcy oskarżonego wskazującą na istotną obrazę art. 4 k.p.k., art. 5 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 201 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 pk1 k.p.k., w zakresie w jakim kwestionowano poczynienie ustaleń faktycznych w oparciu o zeznania świadków T.

K., W. S. i M. Ś.. Kwestie te były przedmiotem szczegółowych rozważań Sądu meriti, natomiast Sąd Okręgowy podzielił te zapatrywania odsyłając do treści uzasadnienia orzeczenia Sądu Rejonowego. Jak słusznie zauważono, ocenę Sądu a quo, Sąd odwoławczy w pełni zaaprobował, dlatego też uznał, że nie ma potrzeby dokonywania jej ponownej oceny w uzasadnieniu i powielania tych samych argumentów. Lektura uzasadnień prowadzi nadto do wniosku, że oba Sądy miały na względzie wszystkie ujawnione w sprawie dowody, w tym wyjaśnienia skazanego P. O. oraz zeznania świadków, zaś z faktu, iż określonym dowodom Sądy nadały walor wiarygodności, innym zaś nie, nie sposób czynić zarzutu obrazy prawa.

W przedmiotowej sprawie, nie można skutecznie stawiać zarzutu obrazy art. 7 k.p.k., w sytuacji, gdy Sąd drugiej instancji nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych, nie oceniał także na nowo zgromadzonego materiału dowodowego, a zatem nie mógł w sprawie obrazić wskazanego przepisu. Reasumując zgodzić się należy z oceną prokuratora wyrażoną w odpowiedzi na kasację, iż podniesione przez obrońcę zarzuty tylko pozornie odpowiadają wymogom przewidzianym w art. 523 § 1 k.p.k., gdyż ich treść oraz motywacyjna część skargi nie pozostawiają wątpliwości, że intencją obrońcy było doprowadzenie do przeprowadzenia w toku postępowania kasacyjnego kolejnej kontroli w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych.

Wobec uznania kasacji za oczywiście bezzasadną, bezprzedmiotowe okazało się rozpoznanie wniosku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Z tych powodów nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniesionej kasacji, Sąd Najwyższy orzekł o jej oddaleniu, jako oczywiście bezzasadnej, obciążając skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.