Supreme Court dismisses appeal request to suspend execution of final criminal sentence due to lack of exceptional circumstances.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's request to suspend the execution of a final criminal sentence pending cassation proceedings. The defense argued that immediate execution would cause severe, irreversible harm to the defendant and his son's education, while the prosecutor deemed the appeal baseless. The court declined to suspend enforcement because the likelihood of overturning the verdict was not high and the alleged hardships did not meet the strict criteria for exceptional circumstances under the relevant procedural law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1 k.k.w.: Suspension of execution of a final and enforceable judgment is an exceptional measure requiring a high probability of cassation success and proof of uniquely severe, irreversible consequences for the convicted person.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 154/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie P. M. skazanego za czyn z art. 158 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w Rzeszowie na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sądu Rejonowy w Leżajsku wyrokiem z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt II K 248/21, skazał P. M. za czyn z art. 158 § 1 k.k. i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz orzekł na rzecz pokrzywdzonego kwotę 5.000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt III Ka 364/22, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanego, zamieszczając w niej m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
W tym zakresie argumentował, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji spowoduje dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, negatywnie wpłynie też na jego rodzinę, w szczególności na sytuację studiującego syna, który bez wsparcia finansowego ze strony ojca zapewne będzie zmuszony przerwać naukę. Obrońca stwierdził również, że „doniosłość oraz zakres uchybień wytkniętych w zarzutach kasacyjnych przedmiotowemu wyrokowi, powinno bezspornie prowadzić do uchylenia wyroku oraz poprzedzającego go wyroku I instancji”.
W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w Leżajsku określił ją jako oczywiście bezzasadną, nadto sprzeciwił się wnioskowi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku twierdząc, że „nie ma ku temu najmniejszych podstaw”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przedmiotowy wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Dla zastosowania instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., mającej charakter wyjątkowy, bowiem prowadzącej do odstąpienia od obowiązku bezzwłocznego egzekwowania orzeczenia, które stało się prawomocne i wykonalne (art. 9 § 1 k.k.w.), jest konieczne zaistnienie szczególnych względów.
W pierwszej kolejności trzeba tu wskazać na sytuację, kiedy już wstępna analiza zarzutów podniesionych w kasacji, przy uwzględnieniu realiów sprawy prowadzi do wniosku, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi, skutkujące wydaniem przez Sąd Najwyższy orzeczenia kasatoryjnego. Pewne znaczenie ma przy tym stanowisko strony przeciwnej, w szczególności prokuratora, który jako rzecznik interesu publicznego jest zobowiązany do zajęcia możliwie obiektywnego stanowiska. Jak wspomniano, w niniejszej sprawie prokurator postuluje nieuwzględnienie wniosku.
Niezależnie od tego trzeba mieć na uwadze, czy wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji spowoduje dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku świadczy, że obrońcy P. M. znane są te uwarunkowania, jakkolwiek zbędnie nawiązał też do sytuacji syna skazanego, bowiem byłoby to stosowne w razie ubiegania się o odroczenie, względnie przerwę w wykonaniu kary pozbawienia wolności (art. 151 § 1, art. 153 § 2 k.k.w.). Tym niemniej obecnie nie ma powodów, by podzielić pogląd skarżącego o konieczności postąpienia po myśli art. 532 § 1 k.p.k.
Nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, wypada wyrazić opinię, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania kasacyjnego, uwzględnienie skargi nie jawi się jako prawdopodobne w stopniu bardzo wysokim. Chociaż podnosi ona formalnie poprawne zarzuty rażącego naruszenia przez Sąd odwoławczy przepisów postępowania – art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., to w niemałym stopniu zbliża się do apelacji, w uzasadnieniu koncentrując uwagę na ocenie dowodów i powtarzając argumenty przedstawione w zwykłym środku zaskarżenia mające wykazać, że wyjaśnienia skazanego, a nie zeznania pokrzywdzonego zasługiwały na wiarę.
W tym względzie prokurator odnotował „powtórzenie przez obrońcę skazanego w kasacji zarzutów wskazanych w apelacjach od wyroku Sądu Rejonowego w Leżajsku”. Jest faktem, że niektóre kwestie podjęte w apelacjach, np. dotyczące S. O. i D. K. nie znalazły odbicia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jednak przedwczesne byłoby już obecnie twierdzenie, że mogło to mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Jeżeli uchylenie (nie zmiana, jak we wniosku kasacji – zob. art. 537 § 1 k.p.k.) zaskarżonego wyroku nie jawi się jako w bardzo wysokim stopniu prawdopodobne, to zarazem dyskusyjny jest pogląd, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji spowoduje dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
Dodatkowo należy wspomnieć o niepodniesionej w kasacji kwestii orzekania w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie obsadzony przez delegowanego do tego Sądu sędziego sądu niższej instancji. Zagadnienie, czy rodzi to konsekwencje rangi bezwzględnej przyczyny odwoławczej, będzie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w sprawie o sygnaturze I KZP 3/23, których wynik zostanie wzięty pod uwagę przy orzekaniu w niniejszej sprawie, z uwagi na treść art. 536 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, rozstrzygnięto jak na wstępie.