Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 153/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes conditional dismissal due to prior intentional conviction violating Art. 66 § 1 K.K.

Numero d'incarto III KK 153/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's decision to conditionally dismiss criminal proceedings against the defendant. The lower court granted a conditional dismissal despite the defendant having been previously convicted of an intentional crime, a fact the Supreme Court found violated Article 66 § 1 of the Criminal Code. Consequently, the case was remanded to the District Court for a new trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 66 § 1 k.k.; Conditional dismissal of criminal proceedings is impossible if the offender was previously convicted of an intentional crime.

Parole chiave

Generato dall'IA
conditional dismissal prior conviction intentional crime Criminal Code remand for retrial procedural violation criminal record

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 66 § 1 k.k.
G., wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P.
art. 58 § 3 k.k.
na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 20 zł (art. 58 § 3 k.k.), w ten sposób, że: na podstawie art.
art. 67 § 1 k.k.
oraz art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec m.
art. 158 § 1 k.k.
G., pomimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż w dacie orzekania oskarżony był już skazany za popełnienie przestępstwa umyślnego określonego w art. 158 § 1 k.k. i art.
art. 157 § 2 k.k.
i art. 157 § 2 k.k. w zw.
art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k..Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S.
art. 191 § 1 k.k
z dnia 21 czerwca 2012 r., skazujący tego oskarżonego za czyn z art. 191 § 1 k.k.
art. 58 § 3 k.k
na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 20 zł (art. 58 § 3 k.k.), w ten sposób, że: na podstawie art.
art. 67 § 1 k.k
art. 66 § 1 k.k
G., wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 50/07
IV KK 50/07, OSNwSK 2007/1/923; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2013 r., sygn.
III KK 39/13
Supreme Court dismisses conditional suspension due to defendant's prior intentional convictions violating Art. 66 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 153/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)‎SSN Jarosław Matras‎SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwa‎w sprawie P. G.‎oskarżonego z art. 191 § 1 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 września 2013 r. ‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 10 stycznia 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w C.‎z dnia 21 czerwca 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S. w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w S. wyrokiem dnia 10 stycznia 2013 r., zmienił m.in. w stosunku do P. G. wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 21 czerwca 2012 r., skazujący tego oskarżonego za czyn z art. 191 § 1 k.k. na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 20 zł (art. 58 § 3 k.k.), w ten sposób, że: na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec m. in. P. G. o czyn mu przypisany z art. 191 § 1 k.k. warunkowo umorzył na okres próby roku. Nadto, zasądził od ww. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 100 zł.

Wyrokiem tym rozstrzygnięto także w przedmiocie wydatków i opłaty za obie instancje.Kasację od orzeczenia Sądu Okręgowego w S., na niekorzyść skazanego P. G., wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. G., pomimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż w dacie orzekania oskarżony był już skazany za popełnienie przestępstwa umyślnego określonego w art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k..Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i zawarty w niej postulat uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania zasługuje w całej rozciągłości na uwzględnienie.Istotnie w przedmiotowej sprawie, na etapie postępowania odwoławczego, doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 66 § 1 k.k., polegającego na warunkowym umorzeniu postępowania w stosunku do skazanego P. G., podczas gdy nie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące zapadłe rozstrzygnięcie.Przypomnieć wypada, że warunkowe umorzenie postępowania jest możliwe jeśli szczegółowe przesłanki związane z czynem oraz z osobą sprawcy uzasadniają dodatnią prognozę kryminologiczną wobec niego.

Jedną z przesłanek, warunkującą takowe rozstrzygnięcie - zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. - jest ustalenie, że sprawca nie był uprzednio karany za przestępstwo umyślne. Oznacza to wyraźny wymóg dotychczasowej niekaralności danego sprawcy za przestępstwo umyślne. Takiego warunku nie spełniają osoby, które w czasie orzekania były już prawomocnie skazane za jakiekolwiek przestępstwo umyślne, bez względu na ich podobieństwo do aktualnego czynu i rodzaju wcześniej wymierzonej kary (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn.

IV KK 50/07, OSNwSK 2007/1/923; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt III KK 39/13, Lex 1312366).Tymczasem, jak wskazuje lektura akt, w przedmiotowej sprawie doszło do warunkowego umorzenia postępowania pomimo, że oskarżony w dniu 10 stycznia 2013 r., tzn. w dniu wydania zaskarżonego kasacją wyroku, był prawomocnie skazany za przestępstwo umyślne. Co więcej był już osobą skazaną w czasie wyrokowania przez Sąd I instancji (przed 21 czerwca 2012r.). P. G. został bowiem skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w C. z dnia 15 maja 2012 r.,– wyrok zyskał prawomocność w dniu 8 czerwca 2012 r.

– za czyn z art. 158 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k., na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki na kwotę 20 zł. O ile nieznajomość tej okoliczności nie wywierała zasadniczego wpływu na rozstrzygnięcie Sądu I instancji, o tyle niewiedza Sądu II instancji w omawianym zakresie miała bezpośredni i istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia. Podkreślić należy, że dla oceny czy do warunkowego umorzenia postępowania doszło z rażącym naruszeniem art. 66 § 1 k.k., nie ma znaczenia to, czy orzekający w tym przedmiocie sąd dysponował informacją o uprzedniej karalności sprawcy za przestępstwo umyślne, czy - jak w niniejszej sprawie - akta sprawy takiej informacji nie zawierały.

Trudno przy tej okazji jednak nie dostrzec, że w niniejszej sprawie istniała możliwość i zachodziła konieczność sprawdzenia powyższej okoliczności przez Sąd Okręgowy, co niesłusznie zostało zaniechane, albowiem zawarte w aktach informacje z Krajowego Rejestru Karnego przedstawiały stan na dzień 9 maja 2012 r. (k. 359).Z tych względów Sąd Najwyższy, orzekła jak w sentencji wyroku.