Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 152/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for sentencing consecutive crimes as a single crime without specifying the penalty.

Numero d'incarto III KK 152/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the sentencing of consecutive crimes treated as a single crime. The defendant and prosecutor agreed to modify the charge description to include two acts of concealing stolen parts as a continuous crime under Article 91 § 1 of the Criminal Code, but the trial court failed to specify the resulting penalty. The court ruled that this omission violated procedural and substantive laws, necessitating a remand for the lower court to determine the appropriate sentence while adhering to the agreed-upon legal qualification.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 91 § 1 k.k.; Art. 343 § 6, § 7 k.p.k.; When consecutive crimes are legally merged into a single crime, the court must explicitly determine the specific penalty imposed, otherwise the judgment is void and requires remand.

Parole chiave

Generato dall'IA
consecutive crimes single crime penalty procedural violation remand for retrial Criminal Code Criminal Procedure Code sentencing omission attività criminosa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 91 § 1 k.k.
i art. 91 § 1 k.k. oraz na podstawie art.
Art. 65 § 1 k.k.
z art. 65 § 1 k.k., a nadto przyjął, iż czynów opisanych w pkt.
Art. 343 § 3 k.p.k.
Powyższe było przyczyną zastosowania przez Sąd procedury określonej w art. 343 § 3 k.p.k. i uzależnienia uwzględnienia wniosku od dokonania w nim, przez prokuratora, wskazanej przez siebie zmiany.
Art. 343 § 6 k.p.k.
P..Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 343 § 6 i § 7 k.p.k.
Art. 343 § 7 k.p.k.
P..Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 343 § 6 i § 7 k.p.k.
Art. 335 § 2 k.p.k.
291 § 1 k.k.Do aktu oskarżenia prokurator dołączył, w trybie art. 335 § 2 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonymi kar.
Art. 86 § 1 k.k.
85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art.
art. 258 § 1 k.k
skazanego z art. 258 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 91 § 1 k.k
akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karach pozbawienia wolności i grzywny orzeczonych w warunkach art. 91 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 152/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie K. P. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 8 czerwca 2022 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karach pozbawienia wolności i grzywny orzeczonych w warunkach art. 91 § 1 k.k. (pkt XXXI) i kary łącznej pozbawienia wolności (pkt XXXII) oraz rozstrzygnięć zawartych w punktach od XXXIII do XXXVI i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.

UZASADNIENIE

K. P. został oskarżony o to, że:1.w okresie od nieustalonego dnia w lipcu 2019 r. do dnia 5 grudnia 2019 r. w K., Z., P., W., M., B. i innych miejscowościach wspólnie z: P. W., A. J. i innymi ustalonymi i nieustaloną osobą, co do których postępowanie toczy się odrębnie, a w okresie od dnia 15 września 2019 r. do dnia 5 grudnia 2019 r., także wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, co do której postępowanie umorzono wobec jej śmierci, brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw w postaci kradzieży z włamaniem do samochodów głównie metodą na tzw. walizkę, polegającą na wykorzystywaniu sprzętu elektronicznego celem przechwycenia sygnału przesyłanego z oryginalnego pilota samochodu, celem pokonania zabezpieczeń fabrycznych, a w konsekwencji umożliwiającą nieautoryzowane uruchomienie pojazdu wyposażonego w tzw. system bezkluczykowy „Keyless go”, a następnie sprzedażą skradzionych pojazdów w całości nn. osobom bądź ukrywaniem, demontażem i usuwaniem numerów identyfikacyjnych w tzw. dziuplach samochodowych działających na potrzeby grupy, a następnie wypożyczaniem busów w celu przewozu części i dalszą dystrybucją części samochodowych, w ramach których poszczególni jej członkowie odpowiadali za poszczególne etapy procederu przestępczego, on zaś dokonał skontaktowania członków grupy z A.

J., pośredniczył w jego kontaktach oraz pomagał w ukryciu zdemontowanych części samochodowych, poprzez ich przewóz wypożyczonymi busami do J. K., dokonywał bezpośrednich kradzieży, to jest popełnienie przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.,2.w dniu 29 października 2019 r. w Z. i B. pomagał w ukryciu i zbyciu części i podzespołów samochodowych o wartości nie mniejszej niż 500 zł pochodzących z przestępstw kradzieży z włamaniem samochodów osobowych luksusowych marek, popełnionych w ramach działalności grupy przestępczej opisanej w pkt.

I, w okresie od dnia 14 lipca 2019 r. do dnia 28 października 2019 r., to jest popełnienie przestępstwa z art. 291 § 1 k.k.,3.w dniu 15 listopada 2019 r. w B. i N. woj. (…) i (..) pomagał w ukryciu i zbyciu części i podzespołów samochodowych wartości nie mniejszej niż 500 zł pochodzących z przestępstw kradzieży z włamaniem do samochodów osobowych luksusowych marek, popełnionych w ramach działalności grupy przestępczej opisanej w pkt. I, w okresie od dnia 14 lipca 2019 r. do dnia 28 października 2019 r., to jest popełnienie przestępstwa z art. 291 § 1 k.k.Do aktu oskarżenia prokurator dołączył, w trybie art. 335 § 2 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonymi kar.

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt III K (…), Sąd Okręgowy w K. w punktach:1.uznał K. P. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. I aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,2.orzekając w zakresie czynów zarzuconych K. P. w pkt. II i III aktu oskarżenia Sąd przyjął, że każdego z nich ww. dopuścił się działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej zarzuconej mu w pkt. I aktu oskarżenia i każdy z tych występków zakwalifikował jako przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., a nadto przyjął, iż czynów opisanych w pkt.

II i III aktu oskarżenia K. P. dopuścił się działając w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i za przestępstwa te, na podstawie art. 291 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 140 stawek dziennych ustalając, iż wartość każdej stawki wynosi 10 zł,XXXII. na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., Sąd w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego K.

P. w pkt. XXX i XXXI części dyspozytywnej wyroku, wymierzył ww. karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności,XXXIII. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił oskarżonemu K. P. wykonanie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności - wymierzonej mu w pkt. XXXII części dyspozytywnej wyroku - na okres próby wynoszący 2 lata,XXXIV. na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby Sąd oddał oskarżonego K. P. pod dozór kuratora,XXXV. na podstawie art. 72 § 1 pkt. 7 k.k. w okresie próby Sąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od przebywania w środowiskach grup przestępczych oraz osób związanych z przestępczością przeciwko mieniu,XXXVI. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny w ilości 140 stawek dziennych okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, to jest tymczasowego aresztowania od dnia 13 maja 2020 r. od godz. 06:05 do dnia 23 lipca 2020 r. do godz. 06:05, przyjmując, iż 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie odpowiada 2 stawkom dziennym grzywny.Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się wobec K.

P. z dniem 18 stycznia 2022 r.Kasację od orzeczenia Sądu Okręgowego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karach: pozbawienia wolności i grzywny orzeczonych w warunkach art. 91 § 1 k.k. (pkt XXXI) i łącznej pozbawienia wolności (pkt XXXII), na niekorzyść oskarżonego K. P..Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwie zmodyfikowanego wniosku prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego K.

P. i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar i innych środków przewidzianych za zarzucane mu przestępstwa, a następnie wydaniu wyroku, w którym wymierzono oskarżonemu, przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k., za popełnienie dwóch przestępstw z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., nieobjętą uzgodnieniem jednostkową karę grzywny w wymiarze 140 stawek dziennych po 10 zł każda i karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz połączono ostatnią z nich z karą 4 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzoną za popełnienie występku z art. 258 § 1 k.k., w konsekwencji czego, z rażącą obrazą art. 86 § 1 k.k., orzeczono karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, a więc powyżej dopuszczalnej granicy jej wymierzenia, którą określa suma kar podlegających łączeniu.W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części, a w konsekwencji również rozstrzygnięć zawartych w punktach od XXXIII do XXXVI i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w K., do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwalało rozpoznać ja na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażany jest konsekwentnie pogląd, że uwzględniając na podstawie art. 343 § 6 k.p.k., wniosek prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych za dany występek (art. 335 § 1 k.p.k.), czy też wniosek prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, dołączony do aktu oskarżenia (art. 335 § 2 k.p.k.), sąd związany jest treścią takiego wniosku.

Oznacza to, że potrzeba dokonania w tym zakresie jakichkolwiek zmian uzależniona jest od dokonania modyfikacji treści wniosku przez strony. Wydanie orzeczenia odbiegającego od uzgodnień poczynionych pomiędzy oskarżycielem publicznym, a oskarżonym stanowi zaś rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 343 § 6 i § 7 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 15 października 2013 r., III KK 265/13, LEX nr 1380961; z dnia 7 września 2017 r., IV KK 271/17, LEX nr 2390755; z dnia 24 stycznia 2018 r., III KK 252/17, LEX nr 2435622; z dnia 13 czerwca 2019 r., V KK 336/18, LEX nr 2687723).Przenosząc te poglądy na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że w toku postępowania przygotowawczego oskarżony wyraził wolę dobrowolnego poddania się karze i uzgodnił z prokuratorem warunki konsensualnego zakończenia postępowania.

Z analizy akt sprawy wynika, że prokurator do aktu oskarżenia dołączył wniosek o skazanie oskarżonego K. P. bez rozprawy i wymierzenie mu uzgodnionych kar:1.za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. (czyn I) - 4 miesięcy pozbawienia wolności,2.za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. (czyn II) - 4 miesięcy pozbawienia wolności, grzywny 100 stawek dziennych po 10 zł każda,3.za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. (czyn III) - 4 miesięcy pozbawienia wolności, grzywny 100 stawek dziennych po 10 zł każda,a następnie kary łącznej „rok - 10 m-cy pozbawienia wolności” z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby wynoszący 2 lata, grzywny 140 stawek po 10 zł każda oraz dozoru kuratora sądowego w okresie próby, obowiązku powstrzymywania się od kontaktów z osobami dokonującymi przestępstw przeciwko mieniu i grupami przestępczymi, zwolnienia z kosztów postępowania” (Tom XLI, k. 8296 verte).Powyższe jest zgodne z tym, o co wnosił K.

P., w toku jego przesłuchania w charakterze podejrzanego, w dniu 18 listopada 2021 r. (Tom XL, k. 8240 - 8242).Na posiedzeniu Sądu Okręgowego w K. w dniu 30 grudnia 2021 r., strony, prawidłowo zawiadomione, nie uczestniczyły. W jego toku, Sąd stwierdził, że zachodzi konieczność modyfikacji wniosku oskarżyciela publicznego, w odniesieniu do oskarżonego K. P. „poprzez uzupełnienie opisu czynów zarzucanych w pkt 2 i 3 w ten sposób, iż każdego z tych czynów dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej uzupełniając kwalifikację prawną poprzez przyjęcie w przypadku każdego z tych czynów również art. 65 § 1 k.k. i przyjęcie, że te dwa czyny stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 §1 k.k.” (Tom XLII, k. 8596 - 8602).Prokurator obecny na posiedzeniu oświadczył, że nie sprzeciwia się propozycji Sądu co do uzupełnienia opisu czynów zarzucanych m. in. oskarżonemu K. p., jak i kwalifikacji prawnej.

Ponadto poinformował Sąd, że jest możliwość kontaktu z oskarżonym K. P., bądź jego obrońcą i wniósł o zarządzenie przerwy. Po przerwie stawił się obrońca ww., a prokurator oświadczył, że skontaktował się z oskarżonym i „poinformował K. P., iż sąd uzależnia uwzględnienie wniosku wobec niego od modyfikacji opisu dwóch czynów, które są mu zarzucane w pkt 2 i 3, a także kwalifikacji prawnej tych czynów. K. P. oświadczył, iż wyraża zgodę na taką modyfikację pod warunkiem, iż nie wpłynie to na wymiar uzgodnionych kar, zwłaszcza kary łącznej i na wniosek o zwolnienie go w całości z kosztów”.Obrońca oskarżonego oświadczył, iż w imieniu mocodawcy wyraża zgodę na wydanie wyroku bez przeprowadzenia rozprawy i zmodyfikowanie opisu dwóch czynów zarzucanych w pkt 2 i 3, a także kwalifikacji prawnej pod warunkiem, że sąd orzeknie kary, które do tej pory zostały uzgodnione z prokuratorem i zwolni oskarżonego z kosztów.Z powyższej chronologii przebiegu postępowania sądowego wynika, że Sąd zasadnie stwierdził, iż wniosek oskarżyciela publicznego, w formie załączonej do aktu oskarżenia, nie mógł być zaakceptowany, z uwagi na obrazę art. 65 § 1 k.k., a zarazem istnienie przesłanek do przyjęcia ciągu przestępstw, czyli wymierzenia jednej kary, w trybie art. 91 § 1 k.k., za popełnienie dwóch przestępstw z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Powyższe było przyczyną zastosowania przez Sąd procedury określonej w art. 343 § 3 k.p.k. i uzależnienia uwzględnienia wniosku od dokonania w nim, przez prokuratora, wskazanej przez siebie zmiany.

Prokurator wyraził zgodę na dokonanie sugerowanych zmian, które zostały zaakceptowane przez oskarżonego. Sąd nie wskazał jednak (w związku z koniecznością zastosowania art. 91 § 1 k.k.), jakie kary (pozbawienia wolności i grzywny) uważa za zasadne do orzeczenia za ciąg przestępstw z art. 291 § 1 k.k. Do kwestii tej, w zmodyfikowanym wniosku, nie odnieśli się również prokurator, jak i oskarżony.W związku z powyższym, przyznać należy rację autorowi kasacji, że zaskarżone orzeczenie zapadło z rażącą obrazą przepisów prawa procesowego, a mianowicie doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., a także prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., co miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku.Mając powyższe na uwadze, zasadny jest wniosek Prokuratora Generalnego zawarty w petitum nadzwyczajnego środka zaskarenia i dlatego też rozstrzygnięto jak w wyroku.Procedując, we wskazanym zakresie, ponownie Sąd meriti winien kierować się treścią powołanych przepisów prawa – bacząc w szczególności, by ostateczna treść przedmiotowego wniosku była: jasna, jednoznaczna i kompletna.