Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 148/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to double legal aid fees due to identical prior ruling and constitutional judgment.

Numero d'incarto III KK 148/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's request to increase legal aid fees by 1,476 PLN, ruling that no additional determination was necessary. The defense argued that a recent Constitutional Court judgment invalidated the fee calculation method, yet the Supreme Court noted this judgment was already factored into the original October 2023 decision. Consequently, the court held that the previously awarded fee of 1,200 PLN plus VAT remained correct and sufficient.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 626 § 2 k.p.k.; Art. 637a k.p.k.; The Supreme Court may not separately determine legal aid fees in cassation proceedings if the final judgment already addressed them, even if a subsequent constitutional ruling alters the underlying fee regulation, provided the original calculation was based on the law at the time.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal aid fees cassation proceedings Supreme Court powers Constitutional Court judgment fee determination spese di gratuito patrocinio onorari legali ripetibili dell'avvocato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 626 § 2 k.p.k.
w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
Art. 637a k.p.k.
Art. 190 ust. 4 Konstytucji RP
na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw.
Art. 262 § 2 k.p.k.
z art. 262 § 2 k.p.k. wniósł o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w pkt.
§ 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
Sąd Najwyższy wskazując na treść przepisu § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i § 11 ust.
§ 11 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 626 § 2 k.p.k
w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.
art. 190 ust. 4 Konstytucji RP
na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw.
art. 262 § 2 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19
3), uwzględniając  wbrew twierdzeniom obrońcy  tożsamy do powołanego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, na co zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia (zob.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22
Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22, uznający za niekonstytucyjny (niezgodny z art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 148/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie M. N. skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2024 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy z urzędu o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2023 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2024 r. obrońca z urzędu skazanego M. N. w postępowaniu kasacyjnym w przedmiotowej sprawie – adw. P. W. na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 262 § 2 k.p.k. wniósł o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w pkt. 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2023 r. poprzez przyznanie obrońcy od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w dodatkowej kwocie 1.200,00 zł plus VAT, tj. 1.476,00 zł. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały przez reprezentowanego uiszczone w całości ani w części.

Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22, uznający za niekonstytucyjny (niezgodny z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) przepis § 2 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, zażądał podwyższenia o kwotę 1.476,00 zł brutto przyznanego w pkt. 3 ww. postanowienia wynagrodzenia (k. 51-52).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k., jeśli w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również, gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu.

Przepis ten znajduje zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym w związku z wyraźnym odesłaniem (art. 637a k.p.k.).W orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne w sprawie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2023 r.) rozstrzygnięto co do zasady o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem (w tym zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. P. W.– Kancelaria Adwokacka w K.– kwotę 1.476 zł brutto (1.200 zł netto), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego M.

N.  pkt. 3), uwzględniając  wbrew twierdzeniom obrońcy  tożsamy do powołanego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, na co zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia (zob. ostatni akapit k. 8-9; k. 31-32 akt SN). Sąd Najwyższy wskazując na treść przepisu § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i § 11 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie przyjął prawidłową stawkę minimalną za czynność w postaci sporządzenia i wniesienia kasacji, skoro w przedmiotowej sprawie w pierwszej instancji orzeczenie wydał sąd okręgowy (Sąd Okręgowy w Krakowie), a mianowicie 1. 200 zł, naliczając stosowną kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie właściwych przepisów.W tej sytuacji  wbrew oczekiwaniom obrońcy  nie zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia wynagrodzenia za udzielenie skazanemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym (w podwójnej wysokości) bowiem przyznane, należne wynagrodzenie uwzględnia stan prawny ukształtowany również wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., SK 90/22. [PGW][ał] ‎