Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 142/20 Generato dall'IA

Supreme Court quashes drug possession sentence for applying probationary fine to crime punishable by up to 10 years. The court ruled that Article 37a of the Criminal Code only applies to crimes punishable by up to 8 years imprisonment. Consequently, the lower court was not authorized to impose a fine for the aggravated offense, constituting a clear violation of substantive law. The Supreme Court ordered the case remanded for a new sentencing decision by the Court of Appeal, ensuring the penalty aligns with the statutory maximum of eight years for the application of the probationary fine mechanism. This decision clarifies the strict limitations on applying mitigated penalties for serious drug offenses.

Numero d'incarto III KK 142/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland partially quashed the Court of Appeal's decision regarding the sentencing of K. L. for illegal possession of drugs. The lower court had incorrectly applied Article 37a of the Criminal Code to impose a fine for an offense punishable by up to ten years imprisonment. The court held that this mitigation is only permissible for crimes with a maximum penalty of eight years, rendering the original sentencing a clear violation of substantive law. As a result, the specific sentencing portions were annulled, and the case was remanded for a new trial to ensure the penalty complies with the correct statutory limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; Art. 37a k.k.: The provision allowing for a lighter penalty in the form of a fine applies exclusively to offenses punishable by imprisonment not exceeding eight years; its application to offenses carrying a maximum penalty of ten years constitutes a clear violation of substantive law.

Parole chiave

Generato dall'IA
illegal drug possession mitigated penalty application Criminal Code Article 37a substantive law violation remand for retrial probationary fine limits aggravated offense sentencing infrazione grave alla lstup

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
L., skazanej z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i z art.
Art. 37a k.k.
o przeciwdziałaniu narkomanii, za który, po zastosowaniu art. 37a k.k., na podstawie art.
Art. 33 § 1 i § 3 k.k.
z art. 33 § 1 i § 3 k.k. wymierzona jej została kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 złotych stawka,2.z art.
Art. 85 § 1 i § 2 k.k.
na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art.
Art. 86 § 1 i § 2 k.k.
i art. 86 § 1 i § 2 k.k. w miejsce orzeczonych kar grzywny wymierzył oskarżonej karę łączną grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 10 złotych stawka, na podstawie art.
Art. 42 § 2 k.k.
w miejsce orzeczonych kar grzywny wymierzył oskarżonej karę łączną grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 10 złotych stawka, na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, na podstawie art.
Art. 43a § 2 k.k.
orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a na podstawie art.
Art. 63 § 1 k.k.
orzekł świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a na podstawie art. 63 § 1 k.k. orzekł o zaliczeniu na poczet kary okresu zatrzymania w sprawie, zaś na podstawie art.
Art. 63 § 4 k.k.
orzekł o zaliczeniu na poczet kary okresu zatrzymania w sprawie, zaś na podstawie art. 63 § 4 k.k. o zaliczeniu okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet środka karnego.Wyrokiem Sądu Okręgowego w T.
art. 535 § 5 k.p.k
178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 142/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Marek Motuk‎SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca)Protokolant Elżbieta Wawer w sprawie K. L., skazanej z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 24 lutego 2021 r., kasacji, wniesionej na niekorzyść skazanej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w T.z dnia 31 maja 2019 r, sygn. akt IX Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt VIII K (…), uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. rozstrzygnięcia o karze zawartego w pkt I ppkt 5 i 7 oraz w pkt II - w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. w odniesieniu do kary łącznej (pkt XIV).

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 16 października 2018 r., sygn. VIII K (…) K. L. została uznana winną popełnienia czynów:1.z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za który, po zastosowaniu art. 37a k.k., na podstawie art. 62 ust. 1 w/w ustawy w zw. z art. 33 § 1 i § 3 k.k. wymierzona jej została kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 złotych stawka,2.z art. 178a § 1 k.k., za który wymierzona jej została kara grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych stawka; Postępowanie karne odnośnie do czynu zarzucanego K.

L. w punkcie 2 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zostało natomiast umorzone. Jednocześnie Sąd Rejonowy w T. na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. w miejsce orzeczonych kar grzywny wymierzył oskarżonej karę łączną grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 10 złotych stawka, na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a na podstawie art. 63 § 1 k.k. orzekł o zaliczeniu na poczet kary okresu zatrzymania w sprawie, zaś na podstawie art. 63 § 4 k.k. o zaliczeniu okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet środka karnego.Wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 31 maja 2019 r., sygn.

IX Ka (…), na skutek rozpoznania apelacji wniesionych przez prokuratora oraz obrońcę, zaskarżony wyrok został zmieniony w odniesieniu do K. L. w ten sposób, że: uchylono rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a oskarżona została uznana za winną popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach 1 i 2 aktu oskarżenia, tj. przestępstw z art. 62 ust. 1 i art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii - z tym ustaleniem, że stanowią one jedno przestępstwo, kwalifikowane z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Za popełnienie tego czynu, na podstawie w/w przepisu i art. 33 § 1 i § 3 k.k., po zastosowaniu art. 37a k.k., została wymierzona jej kara 150 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda stawka; zmieniono nadto rozstrzygnięcie w zakresie zaliczenia okresu zatrzymania na poczet kary grzywny. W pozostałym zakresie, a więc m. in. w zakresie kary łącznej, wyrok Sądu I instancji został utrzymany w mocy. Od powyższego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. na niekorzyść skazanej wniósł Prokurator Generalny „w zakresie rozstrzygnięć zawartych: w pkt I ppkt 5 i 7 oraz w pkt II, w części utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zawarte w pkt XIV wyroku”.

Autor kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 37a k.k. w zw. z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, poprzez zastosowanie przepisu art. 37a k.k. i wymierzenie na jego podstawie oraz na podstawie art. 33 § 1 i § 3 k.k. kary grzywny za czyn przypisany oskarżonej spenalizowany w art. 62 ust. 2 ustawy, który jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 10. Przepis art. 37a k.k. może być natomiast stosowany tylko do przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności nie przekraczającą lat 8.

W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części, tj. w zakresie rozstrzygnięć zawartych w pkt I ppkt 5 i 7 oraz w pkt II oraz w części utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w zakresie kary łącznej zawarte w pkt XIV wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była zasadna w stopniu oczywistym, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Należało bowiem podzielić stanowisko zaprezentowane w nadzwyczajnym środku zaskarżenia o częściowej wadliwości zaskarżonego wyroku.

Przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 852, z późn. zm.), penalizujący nielegalne posiadanie znacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych, przewiduje w ramach swej sankcji zagrożenie karą pozbawienia wolności od roku do lat 10. Tak ukształtowana przez ustawodawcę sankcja wyklucza tym samym kształtowanie wymiaru kary przy zastosowaniu konstrukcji określonej w przepisie art. 37a k.k. Przepis ten pozwala na wymierzenie kary łagodniejszego rodzaju w postaci grzywny albo kary ograniczenia wolności, aczkolwiek ustawodawca zakreślił jasne kryteria jego stosowania precyzując, że może mieć to miejsce tylko w odniesieniu do przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności w rozmiarze nie przekraczającym lat 8.

Skazując zatem K. L. za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy Sąd Okręgowy w T. nie był uprawniony do wymierzenia kary przy zastosowaniu przepisu art. 37a k.k. Zastosowanie tego przepisu w podstawie wymiaru kary stanowiło tym samym rażącą obrazę prawa materialnego, przy czym to uchybienie w sposób oczywisty rzutowało na treść zaskarżonego wyroku.Powyższa okoliczność implikowała uchylenie wyroku w zaskarżonej części, tj. w zakresie orzeczenia o karze zawartego w pkt I ppkt 5 oraz powiązanych z nim rozstrzygnięć, zawartych w I ppkt 7 i w pkt II, a nadto w części utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odnośnie do kary łącznej (zawarte w pkt XIV wyroku Sądu Rejonowego w T.).

Uchyleniu nie powinien podlegać jednakowoż cały pkt I ppkt 5 zaskarżonego wyroku. Wyrok w tej części zawierał bowiem m. in. rozstrzygnięcie o winie K. L. w zakresie czynu kwalifikowanego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co wszelako nie było objęte zarzutem kasacji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd II instancji winien zatem na nowo orzec karę za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz dokonać ewentualnej oceny podstaw do orzeczenia kary łącznej i stosownych zaliczeń, bacząc, by nastąpiło to w zgodzie z przepisami prawa karnego materialnego.