Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 141/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses prosecutor's appeal as inadmissible due to lack of statutory grounds for appeal against conviction.

Numero d'incarto III KK 141/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the prosecutor's cassation appeal inadmissible and dismissed it without substantive review. The court found that the defendant was convicted of a crime punishable by absolute deprivation of liberty, which restricts the public prosecutor's right to appeal unless specific statutory grounds are met. Since the prosecutor failed to cite any of the required legal grounds for appeal, the appeal was procedurally invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 3 k.p.k.; Art. 523 § 4 k.p.k.: In cases involving absolute deprivation of liberty, the public prosecutor may file a cassation appeal only upon the occurrence of specific statutory grounds listed in Art. 439 k.p.k., otherwise the appeal is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility absolute deprivation of liberty public prosecutor appeal rights statutory grounds requirement procedural dismissal criminal law riabilitazione responsabilità scemata precedenti penali rilevanti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 531 § 1 k.p.k.
W związku z tym, że została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, a to stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k.Zgodnie z art.
Art. 523 § 3 k.p.k.
530 § 2 k.p.k.Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść może być wniesiona jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania.
Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
(art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz podmiotów określonych w art.
Art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.
Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich (§ 1), a także w sprawach, w których doszło do naruszenia praw dziecka, Rzecznik Praw Dziecka (§ 2) – art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.J.
Art. 439 k.p.k.
Ograniczenie powyższe nie dotyczy strony, która w kasacji podnosi wystąpienie jednego z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art.
Art. 637a k.p.k.
nie wskazuje również część motywacyjna kasacji.Obligowało to, wobec wcześniejszej niezasadnej decyzji o jej przyjęciu do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy jak w części dyspozytywnej postanowienia oraz w konsekwencji tego również do obciążenia Skarbu Państwa – art. 637a k.p.k. w zw.
Art. 637 § 1 k.p.k.
z art. 637 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Art. 430 § 2 k.p.k.
– kosztami postępowania kasacyjnego.Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 141/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie J. Z. skazanego z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 marca 2018 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji Prokuratora Okręgowego w Łodzi od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt II Ka …/17, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt II K …/17, p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w Ł. wyrokiem z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt II K …/17, po rozpoznaniu sprawy J. Z. i S. J., pierwszego ze wskazanych oskarżonych uznał za winnego popełnienia czynów: z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za co – przy zastosowaniu art. 60 § 3 i 6 pkt 3 k.k. – wymierzył mu karę roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I wyroku) oraz z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za co wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności (pkt II wyroku).

Łącząc wymierzone kary jednostkowe orzeczono wobec wyżej wymienionego karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności (pkt III wyroku), a nadto wydano szereg rozstrzygnięć w oparciu o przepis art. 46 § 1 k.k. (pkt. V, VI, i VII wyroku) oraz art. 46 § 2 k.k. (pkt VIII wyroku).Orzeczenie sądu meriti zaskarżone zostało apelacjami wniesionymi przez obrońców oskarżonych i prokuratora oraz zażaleniem pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E.Ł.Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt II Ka 205/17, zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w zakresie pkt.

III oraz pkt. V, VI, VII i VIII przez przyjęcie za podstawę poszczególnych rozstrzygnięć, przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., przepisów prawa karnego materialnego w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 396), a także w zakresie pkt. XI (co do zwrotu kosztów przejazdu na rozprawę E. Ł.), natomiast w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego na niekorzyść skazanego J. Z. wniósł Prokurator Okręgowy w Ł. zarzucając w niej „rażące naruszenie prawa materialnego w postaci art. 60 § 3 k.k., które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegające na nieprawidłowym zastosowaniu art. 60 § 3 k.k., w wyniku dokonania nieprawidłowej wykładni tego przepisu, a w konsekwencji przyjęciu, że:

1. do przesłanek nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60 § 3 k.k. koniecznym jest przekazanie przez sprawcę wszystkich informacji o osobach współdziałających z nim w popełnieniu tego przestępstwa oraz o istotnych okolicznościach jego dokonania bez względu na to, czy składając wyjaśnienia sprawca wiedział, że organy prowadzące postępowanie mają już informacje, które są przez niego przekazywane;

2. do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie tego przepisu wystarczającym jest wskazanie przez sprawcę co najmniej jednej osoby, w zakresie której organy ściganie nie posiadały wiedzy, bez jednoczesnego podania istotnych okoliczności popełnionego czynu zabronionego”. W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd odwoławczy nie uwzględnił apelacji prokuratora oraz utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania.Kasacja ta przyjęta została zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 stycznia 2018 r., i przedstawiona do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.

W związku z tym, że została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, a to stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść może być wniesiona jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Ograniczenie powyższe nie dotyczy strony, która w kasacji podnosi wystąpienie jednego z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz podmiotów określonych w art. 521 k.p.k. tj.

Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich (§ 1), a także w sprawach, w których doszło do naruszenia praw dziecka, Rzecznik Praw Dziecka (§ 2) – art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.J. Z. skazany został w niniejszej sprawie na bezwzględną karę pozbawienia wolności w związku z czym wywiedzenie przez oskarżyciela publicznego – występującego w sprawie jako strona – dopuszczalnej kasacji było możliwe wyłącznie w wypadku wskazania na wystąpienie w toku przedmiotowego postępowania bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Zarzut taki w nadzwyczajnym środku zaskarżenia sporządzonym i podpisanym przez Prokuratora Okręgowego w Łodzi podniesiony nie został o czym przekonuje zacytowana wyżej in extenso jego treść. Na wystąpienie okoliczności wymienionych w art. 439 k.p.k. nie wskazuje również część motywacyjna kasacji.Obligowało to, wobec wcześniejszej niezasadnej decyzji o jej przyjęciu do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy jak w części dyspozytywnej postanowienia oraz w konsekwencji tego również do obciążenia Skarbu Państwa – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

– kosztami postępowania kasacyjnego.Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)