Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 14/20 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court order for suspended sentence execution due to incorrect legal basis application.

Numero d'incarto III KK 14/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's order to execute a suspended sentence because the lower court incorrectly applied Article 75 § 2 of the Criminal Code instead of Article 75 § 2a. The defendant had failed to properly fulfill a court-ordered compensation obligation after receiving a formal warning, triggering mandatory execution under the specific provision cited by the prosecutor. The court ruled that this legal error fundamentally affected the decision's validity and necessitated remanding the case for a correct ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 75 § 2a k.k.; Art. 9 § 3 k.k.w.: A decision to execute a suspended sentence based on Art. 75 § 2a k.k. becomes immediately executable upon issuance if the execution period has not expired, regardless of the underlying judgment's status.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspended sentence execution compensation obligation formal warning mandatory execution legal basis error criminal procedure remand for retrial sospensione di pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 75 § 2 k.k.
Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 75 § 2 k.k. i art.
Art. 75 § 2a k.k.
i art. 75 § 2a k.k., polegające na błędnym przyjęciu, że pierwszy z wymienionych przepisów stanowił przywołaną przez Sąd pierwszej instancji podstawę zarządzenia wykonania orzeczonej wobec M.
Art. 75 § 4 k.k.
W środku odwoławczym skarżący podniósł zarzuty obrazy przepisów art. 75 § 2 i 2a k.k.
Art. 9 § 3 k.k.w.
było wykonalne, zgodnie z treścią art. 9 § 3 k.k.w.
art. 286 § 1 k.k
oskarżonego z art. 286 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 27 lipca 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
art. 75 § 2 k.k
Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 75 § 2 k.k.
art. 75 § 4 k.k
Jako że wyrok Sądu Rejonowego w O., wydany w sprawie VII K (…), w którym kara ta została wymierzona, uprawomocnił się 4 lipca 2013 r., a warunkowe jej zawieszenie orzeczono na 5 lat próby, zarządzenie wykonania kary było dopuszczalne – na podstawie art. 75 § 4 k.k.
art. 15 § 1 k.k
75 § 4 k.k., co nadto skutkowało rażącą obrazą art. 15 § 1 k.k.w.
art. 178 § 5 k.k
W tej sytuacji zarządzenie wykonania kary było obligatoryjne, a więc w rozpoznawanej sprawie nie miał zastosowania art. 178 § 5 k.k.w., przewidujący wykonalność postanowień z chwilą uprawomocnienia, gdyż odnosi się on tylko do orzeczeń wydanych na podstawie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 14/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący)‎SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Elżbieta Wawer w sprawie M. W. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 27 lipca 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt VI Kzw (…), uchylającego postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt XI Ko (…) i umarzającego postępowanie wykonawcze o zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt VII K (…), M. W. skazany został za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in. na karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby. Ponadto wobec skazanego orzeczono karę grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10,00 zł oraz obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego R. K. kwoty 80.000,00 zł. Oddano go też pod dozór kuratora sądowego.Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 4 lipca 2013 r.

Z uwagi na uchylanie się skazanego od wykonania obowiązku naprawienia szkody, kurator sądowy w dniu 4 maja 2016 r. udzielił mu pisemnego upomnienia.Pomimo przeprowadzonych ze skazanym licznych rozmów mobilizujących, nie przystąpił on w sposób prawidłowy do realizacji orzeczonego obowiązku naprawienia szkody, bowiem w sposób dowolny i nieregularny dokonywał wpłat na rzecz pokrzywdzonego. Kwoty wpłacane przez M. W. były zbyt niskie, aby obowiązek ten mógł zostać w całości zrealizowany w okresie próby, na co wielokrotnie zwracał uwagę kurator sprawujący dozór.W zaistniałej sytuacji, kurator sądowy w dniu 31 lipca 2018 r. wystąpił ‎z wnioskiem o zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary łącznej 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt XI Ko (…), uwzględnił wniosek kuratora zawodowego i zarządził wykonanie kary łącznej 3 (trzech) lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanego M.

W. wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. akt VII K (…).Postanowienie to zostało zaskarżone przez obrońcę M. W.. W środku odwoławczym skarżący podniósł zarzuty obrazy przepisów art. 75 § 2 i 2a k.k. oraz błędu w ustaleniach faktycznych, do których to nieprawidłowości miało dojść - zdaniem autora zażalenia - poprzez niezasadne przyjęcie, że skazany (ur. 11 grudnia 1950 r.) uchylał się od wykonania obowiązku naprawienia szkody, podczas gdy ze względu na wiek i brak zdolności kredytowej, nie miał on już od uprawomocnienia się wyroku możliwości podjęcia zatrudnienia zapewniającego mu wyższe dochody, ani nie mógł zaciągnąć kredytu, a więc nie wykonał nałożonego na niego obowiązku w całości z uwagi na sytuację finansową i wiek.Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt VI Kzw (…), uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie wykonawcze o zarządzenie wykonania kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie VII K (…).Od tego orzeczenia kasację wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając je ‎w całości, na niekorzyść skazanego.

Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 75 § 2 k.k. i art. 75 § 2a k.k., polegające na błędnym przyjęciu, że pierwszy z wymienionych przepisów stanowił przywołaną przez Sąd pierwszej instancji podstawę zarządzenia wykonania orzeczonej wobec M. W. kary pozbawienia wolności, podczas gdy faktycznie podstawę tego orzeczenia stanowił przepis art. 75 § 2a k.k., co skutkowało błędnym stwierdzeniem, iż zapadłe w stosunku do skazanego postanowienie było wykonalne dopiero z chwilą uprawomocnienia i co doprowadziło do błędnego ustalenia, że nie mogło być ono skuteczne wobec nieuzyskania waloru prawomocności w okresie, o którym mowa w art. 75 § 4 k.k., co nadto skutkowało rażącą obrazą art. 15 § 1 k.k.w. z powodu niezasadnego umorzenia postępowania wykonawczego i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co przemawiało za uwzględnieniem jej w całości na posiedzeniu w trybie przewidzianym w art. 535 § 5 k.p.k.

Trafny bowiem okazał się zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 75 § 2 k.k. i art. 75 § 2a k.k., które miało istotny wpływ na treść postanowienia.Jak słusznie wywiódł autor kasacji popełniony przez Sąd Okręgowy w G. błąd wynikał z nieprawidłowego przyjęcia, że postanowienie Sądu Rejonowego w G. o zarządzeniu wykonania orzeczonej wobec M. W. kary pozbawienia wolności, wydano na podstawie art. 75 § 2 k.k. Jednakże z lektury tego postanowienia jednoznacznie wynika, że faktyczną podstawą tego rozstrzygnięcia był przepis art. 75 § 2a k.k., w myśl którego sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli okoliczności przewidziane w art. 75 § 2 k.k. zaistnieją po udzieleniu skazanemu pisemnego upomnienia przez sądowego kuratora zawodowego, chyba że przemawiają przeciwko temu szczególne względy.Sąd Rejonowy w G. w podstawie prawnej postanowienia z dnia 27 listopada 2018 r. wskazał art. 75 § 2a k.k., uwzględniając to, że rozstrzygał w przedmiocie wniosku kuratora po udzieleniu przez niego M.

W. w dniu 4 maja 2016 r. pisemnego upomnienia, z powodu niewywiązania się przez skazanego z obowiązku naprawienia szkody. W tej sytuacji zarządzenie wykonania kary było obligatoryjne, a więc w rozpoznawanej sprawie nie miał zastosowania art. 178 § 5 k.k.w., przewidujący wykonalność postanowień z chwilą uprawomocnienia, gdyż odnosi się on tylko do orzeczeń wydanych na podstawie art. 75 § 2 i 3 k.k., co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca, a w odniesieniu do postanowień wydanych na podstawie art. 75 § 1, § 1a i § 2a k.k. stosuje się wyłącznie w sytuacji wstrzymania wykonania orzeczenia, co także nie zaistniało w tej sprawie.W tej sytuacji trzeba uznać, że postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 27 listopada 2018 r. było wykonalne, zgodnie z treścią art. 9 § 3 k.k.w.

– w momencie wydania, jak również zapadło w czasie umożliwiającym skuteczne zarządzenie wykonania orzeczonej wobec M. W. kary. Jako że wyrok Sądu Rejonowego w O., wydany w sprawie VII K (…), w którym kara ta została wymierzona, uprawomocnił się 4 lipca 2013 r., a warunkowe jej zawieszenie orzeczono na 5 lat próby, zarządzenie wykonania kary było dopuszczalne – na podstawie art. 75 § 4 k.k. – do dnia 4 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy rozpoznający przedmiotową sprawę podziela stanowisko wyrażone w przytoczonym przez skarżącego postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2013 r., I KZP 3/13, z którego wynika, że „Postanowienie o zarządzeniu wykonania kary wydane na podstawie art. 75 § 1, § 1a i § 2a k.k. staje się wykonalne z chwilą wydania przed upływem okresu wskazanego w art. 75 § 4 k.k., chyba że sąd wydający postanowienie albo sąd powołany do rozpoznania zażalenia wstrzyma jego wykonanie; w wypadku takiego wstrzymania wykonanie postanowienia może nastąpić dopiero po jego uprawomocnieniu, o ile nastąpi przed upływem terminu do zarządzenia wykonania kary”.Błąd, który popełnił Sąd Okręgowy w G., polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że Sąd Rejonowy w G. zarządził wobec M.

W. wykonanie kary na podstawie art. 75 § 2 k.k., podczas gdy w rzeczywistości podstawą był przepis art. 75 § 2a k.k., jest rażący i miał istotny wpływ na treść wydanego postanowienia. W jego następstwie doszło bowiem do niezasadnego umorzenia prowadzonego w stosunku do M. W. postępowania wykonawczego.W tej sytuacji Sąd Najwyższy, uwzględniając kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania.W postępowaniu ponownym Sąd podda analizie treść zaskarżonego postanowienia oraz argumentację zawartą w zażaleniu obrońcy M.

W. i orzeknie, unikając błędów, których wystąpienie spowodowało wydanie orzeczenie kasatoryjnego.Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.