Supreme Court dismisses appeal on rape charge but quashes conviction due to lack of victim's prosecution request under old law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the rape charge but quashed the conviction for that specific offense. The victim had not requested prosecution during the investigation or trial, which was mandatory under the law applicable at the time of the crime. Consequently, the court ordered the proceedings for that charge to be terminated and the combined sentence adjusted.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 205 k.k.; Art. 197 § 2 k.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.: A prosecution request is a mandatory prerequisite for charging rape under the law in force at the time of the offense, rendering the case inadmissible if the victim did not file such a request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 124/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)SSN Dariusz KalaProtokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry w sprawie R. S.skazanego z art. 258 § 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 14 grudnia 2016 r.,kasacji, wniesionej przez obrońcęod wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II AKa …/15utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł.z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt II K …/13, p o s t a n o w i ł 1) oddala kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2) uchyla zaskarżony wyrok w części, w jakiej utrzymano nim w mocy skazanie za czyn z art. 197 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz odnośnie tego skazania wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie II K …13 (pkt III) i w tym zakresie na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. i art. 537 § 2 k.p.k. postępowanie o ten czyn umarza, 3) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.
M. F. - Kancelaria Adwokacka - kwotę 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) zł w tym 23 % VAT tytułem wynagrodzenia za sporządzenie kasacji i udział w rozprawie przed Sądem Najwyższym w ramach obrony R. S. świadczonej z urzędu, 4) zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa, 5) kosztami procesu w części w jakiej umorzono postępowanie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEWobec oddalenia kasacji i uznania jej za oczywiście bezzasadną, zgodnie z dyspozycją art. 535 § 3 k.p.k., uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego w części odnoszącej się do tego rozstrzygnięcia, nie zostanie sporządzone.Jednocześnie, z urzędu, Sąd Najwyższy dostrzegł zachodzenie w niniejszej sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej.Jak wynika z akt sprawy, pokrzywdzona czynem z art. 197 § 2 k.k., którego popełnienie przypisano skazanemu R.
S. – A. C. była słuchana w toku postępowania przygotowawczego tylko raz. Miało to miejsce w dniu 21 października 2013 roku – k. 50 – 53 akt sprawy. Podczas tego przesłuchania nie złożyła ona wniosku o ściganie dokonanego z jej pokrzywdzeniem przestępstwa zgwałcenia (zakwalifikowanego z art. 197 § 2 k.k.). Jej zeznania nie zawierają też jakiegokolwiek stwierdzenia, że jej wolą jest ściganie sprawcy tego czynu. W pozostałej części akt, w tym również w aktach dołączonych, także brak takiego wniosku. Omawianego wniosku pokrzywdzona nie złożyła również na rozprawie – k. 2920v – 2923, co więcej, zaprzeczyła wówczas, aby opisywane wcześniej przez nią zdarzenia miały w ogóle miejsce.Bezsprzecznie w czasie wyrokowania – w dniu 10 kwietnia 2015 r., art. 205 k.k. już nie obowiązywał, a ściganie przestępstwa z art. 197 k.k. nie wymaga obecnie złożenia wniosku.
Zauważyć jednak należy, że przepis ten uchylony został ustawą z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 849), która weszła w życie z dniem 27 stycznia 2014 r. Tak więc w chwili sporządzania aktu oskarżenia w niniejszej sprawie, przepis ten nadal obowiązywał, co oznacza, że nie było możliwości postawienia R.S. zarzutu popełnienia czynu z art. 197 § 2 k.p.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. bez zgody na ściganie ze strony pokrzywdzonej. Niezależnie od powyższego, art. 3 cytowanej ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. wprost stanowi, że do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, art. 205 k.k. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że w odniesieniu do czynu zarzuconego i opisanego w pkt III aktu oskarżenia zaistniała przesłanka z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. Zgodnie zatem z treścią tego przepisu, należało uchylić zaskarżony wyrok w części w jakiej utrzymano nim w mocy skazanie R. S. za popełnienie przestępstwa z art. 197 § 2 k.p.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., a także wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie II K …/13, w części rozstrzygającej o skazaniu za wymienione wyżej przestępstwo (pkt III wyroku SO) i w tym zakresie na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. i art. 537 § 2 k.p.k. postępowanie o ten czyn umorzyć.
Konsekwencją tego rozstrzygnięcia jest rozwiązanie kary łącznej orzeczonej w pkt V wyroku Sądu Okręgowego i konieczność wydania w tym zakresie wyroku łącznego. Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. kc