Supreme Court quashes sentence for exceeding statutory combined penalty limits under Art. 86 § 1 Criminal Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially allowed the cassation appeal, quashing the appellate court's decision on the combined prison sentence. The defendant argued that the total sentence of one year and eight months exceeded the legal maximum allowed by summing the individual sentences of one year and seven months. The court found this a flagrant violation of Article 86 § 1 of the Criminal Code, as the combined penalty legally could not exceed the sum of the individual penalties.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; The combined penalty imposed for multiple crimes must not exceed the sum of the individual penalties, and any sentence exceeding this sum constitutes a flagrant violation of the law requiring the case to be remanded for a new determination.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 112/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)SSN Barbara SkoczkowskaSSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Czartoryska w sprawie R. G.skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in.,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2021 r.,kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt II Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…), 1) uchyla pkt 1 lit. e zaskarżonego wyroku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania;
2) kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 stycznia 2020 r. (sygn. akt II K (…)) R. G. został uznany za winnego szeregu czynów z art. 279 § 1 k.k. i 278 § 1 k.k., za które orzeczono mu karę łączną w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 stawek dziennych grzywny w wysokości 15 zł każda. Wyrok ten został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 8 października 2020 r. (sygn. akt II Ka (…)) w ten sposób, że oskarżony został uniewinniony od części z przypisanych przez Sąd I instancji czynów, a w przypadku czynu z art. 279 § 1 (pkt VI aktu oskarżenia, pkt 1.11 wyroku) wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny 80 stawek dziennych w wysokości 15 zł każda oraz w przypadku czynu z art. 278 § 1 k.k. (pkt XIII aktu oskarżenia, pkt 1.16 wyroku) obniżono pierwotnie wymierzoną karę do 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny po 15 zł każda.
Wobec powyższego orzeczono na nowo karę łączną w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Od powyższego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię i orzeczenie łącznej kary pozbawienia wolności przekraczającej sumę kar jednostkowych albowiem Sąd II instancji skazał R. G. za czyn z pkt. VI aktu oskarżenia na karę 1 (słownie: jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny 80 (słownie: osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej dziennej stawki na kwotę 15,00 zł. (słownie: piętnaście złotych).
Sąd II instancji skazał R. G. za czyn z pkt. XIII aktu oskarżenia na karę 7 (słownie: siedem) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 80 (słownie: osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15,00 zł. (słownie: piętnaście złotych). Sąd Okręgowy orzekł wobec skazanego R. G. karę łączną w wymiarze 1 (słownie: jeden) roku i 8 (słownie: osiem) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 120 (słownie: sto dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15,00 zł. (słownie: piętnaście złotych).
A zatem stwierdzić należy, iż wymiar kary orzeczony skazanemu R. G. jest niezgodny z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 k.k., gdyż orzeczona kara pozbawienia wolności przekracza sumę kar jednostkowych.”Biorąc powyższe zarzuty pod uwagę, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu Okręgowego w Z. i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi II instancji celem właściwego rozpoznania apelacji wobec skazanego R. G. Prokurator w odpowiedzi na przedmiotową kasację wniósł o jej uwzględnienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się zasadna w stopniu pozwalającym na jej rozpoznanie na posiedzeniu.Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 k.k. obowiązującego w dniu orzekania przez Sąd II instancji - sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. W sprawie niniejszej suma kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa wynosiła 1 rok i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Mając to na uwadze należy skonstatować, że w istocie doszło do rażącego naruszenia przepisów wskazanych w kasacji obrońcy, gdyż orzeczono karę łączną wykraczającą poza dopuszczalne jej granice wynikające z art. 86 § 1 k.k. Jest oczywiste, że w żadnej znanej kodeksowi karnemu konfiguracji, połączenie kary 1 roku pozbawienia wolności i kary 7 miesięcy pozbawienia wolności nie może prowadzić do orzeczenia kary łącznej w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Nie może więc budzić żadnej wątpliwości, że uchybienie to mogło, a wręcz wywarło istotny wpływ na treść zaskarżonej części wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że obraza art. 86 § 1 k.k. jest rażącym naruszeniem prawa, jako że w wypadku wydania wyroku łącznego skazany ponosi dolegliwość inną niż została przewidziana w ustawie - albo zbyt łagodną, albo zbyt surową (tak np. w wyroku z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt IV KK 176/16).W powyższej sytuacji powstała konieczność uchylenia zaskarżonego kasacją wyroku w omówionej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, w celu wyeliminowania stwierdzonych, opisanych powyżej uchybień, i orzeczenia na nowo kary łącznej.