Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 111/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal decision for failing to review victim's separate appeal in criminal proceedings.

Numero d'incarto III KK 111/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's decision to dismiss the prosecutor's motion to drop the criminal investigation. The victim filed two separate appeals, but the lower court only examined the lawyer's appeal while ignoring the victim's personal appeal. The court ruled that this failure to consider all appeals constituted a serious procedural violation requiring a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 94 § 1 k.p.k.; Art. 98 § 1 k.p.k.: The appellate court must examine all admissible appeals filed in the case; failure to consider any of them constitutes a serious procedural violation.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural violation appellate review multiple appeals criminal proceedings duty of care

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 94 § 1 k.p.k.
i art. 94 § 1 k.p.k. i art.
Art. 98 § 1 k.p.k.
i art. 98 § 1 k.p.k., polegającego na nierozpoznaniu zarzutów podniesionych w zażaleniu pełnomocnika procesowego pokrzywdzonego R.
art. 300 § 2 k.k
podejrzanej o czyn z art. 300 § 2 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
H., a w ogóle nie badał, nie rozważał i nie brał pod uwagę treści zarzutów zażalenia wniesionego przez samego pokrzywdzonego Rafała Michalskiego.W sposób oczywisty Sąd Rejonowy w Kołobrzegu nie sprostał w tej sprawie obowiązkowi rzetelnej kontroli odwoławczej, o którym mowa w art. 433 § 2 k.p.k.
art. 94 § 1 k.p.k
art. 98 § 1 k.p.k
i art. 98 § 1 k.p.k., polegającego na nierozpoznaniu zarzutów podniesionych w zażaleniu pełnomocnika procesowego pokrzywdzonego R.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 111/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie M. M. podejrzanej o czyn z art. 300 § 2 k.k. po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na niekorzyść podejrzanej od postanowienia Sądu Rejonowego w Kołobrzegu z dnia 18 marca 2022 r., sygn. akt II Kp 471/21 utrzymującego w mocy postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kołobrzegu z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt PR Ds.[...] p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kołobrzegu.

UZASADNIENIE

Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535 § 5 k.p.k., co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu.Rzecznik Praw Obywatelskich postawił w kasacji zarzut rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego tj. art. 433 § 2 k.p.k. i art. 94 § 1 k.p.k. i art. 98 § 1 k.p.k., polegającego na nierozpoznaniu zarzutów podniesionych w zażaleniu pełnomocnika procesowego pokrzywdzonego R. M. i odrębnym zażaleniu pokrzywdzonego R. M., co skutkowało przeprowadzeniem nieprawidłowej kontroli odwoławczej postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kołobrzegu o umorzeniu dochodzenia PR Ds. [...] przeciwko M.

M., podejrzanej o popełnienie przestępstwa określonego w art. 300 § 2 k.k.Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kołobrzegu.Uchybienie wskazane w kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich rzeczywiście w niniejszej sprawie wystąpiło.Postanowieniem z dnia 10 listopada 2021 roku prokurator Prokuratury Rejonowej w Kołobrzegu umorzył dochodzenie w sprawie o sygn. akt PR Ds. [...] przeciwko M. M., podejrzanej o popełnienie przestępstwa określonego w art. 300 § 2 k.k., tj. o to, że w dniu 12 grudnia 2019 r. w Kołobrzegu, w celu udaremnienia wykonania postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 5 marca 2019 r. w sprawie o sygnaturze akt I Acz 42/19 uszczupliła zaspokojenie swojego wierzyciela R.

M. w ten sposób, iż na podstawie faktury nr […] z dnia 12 grudnia 2019 r. zbyła na rzecz R. K. samochód osobowy marki V. o numerze rejestracyjnym […] - podlegający zajęciu w sprawie I Acz 42/19, przy czym działanie to naraziło na uszczuplenie roszczeń wierzyciela R. M. w kwocie 49 200 zł. Podstawą rozstrzygnięcia procesowego prokuratora było stwierdzenie braku znamion czynu zabronionego określonego w art. 300 § 2 k.k., w ocenianym zachowaniu podejrzanej.Na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kołobrzegu o umorzeniu dochodzenia złożono dwa zażalenia - zarówno pełnomocnika procesowego pokrzywdzonego, jak też osobiste pokrzywdzonego R.

M.. W obydwu zażaleniach podniesiono szereg zarzutów. W szczególności w osobistym zażaleniu pokrzywdzonego wskazano szczegółowo liczne zarzuty dotyczące błędnej oceny materiału dowodowego, obrazy przepisów prawa materialnego, obrazy przepisów prawa procesowego wraz z ich uzasadnieniem. Postanowieniem z dnia 18 marca 2022 r. Sąd Rejonowy w Kołobrzegu o utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kołobrzegu o umorzeniu dochodzenia. Treść przedstawionego uzasadnienia nie odnosi się do żadnego z przedstawionych w obu zażaleniach zarzutów.

Jest kilkuzdaniowa i niezwykle ogólnikowa. Zawiera niewiele ponad stwierdzenie, że zaskarżone orzeczenie nie jest dotknięte „jakąkolwiek obrazą prawa materialnego i błędem w ustaleniach faktycznych” i że „wskazane przez żalącą zarzuty nie mogą zostać uwzględnione”. Uzupełnione jest przez trzy zdania o charakterze abstrakcyjnym, nie wykazujące związku z konkretną sprawą i zarzutami. Rację ma Rzecznik, gdy podnosi, że treść uzasadnienia, w tym użycie liczby pojedynczej na oznaczenie środka odwoławczego jako „zażalenie” oraz określenie „żaląca” świadczy nadto jednoznacznie, że Sąd miał w polu widzenia jedynie zażalenie wniesione przez pełnomocnika procesowego pokrzywdzonego R.

M. w osobie adw. E. H., a w ogóle nie badał, nie rozważał i nie brał pod uwagę treści zarzutów zażalenia wniesionego przez samego pokrzywdzonego Rafała Michalskiego.W sposób oczywisty Sąd Rejonowy w Kołobrzegu nie sprostał w tej sprawie obowiązkowi rzetelnej kontroli odwoławczej, o którym mowa w art. 433 § 2 k.p.k. Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że nie tyle obszerność uzasadnienia wydanego orzeczenia, co jego jakość wskazują na poziom kontroli odwoławczej. Sąd odwoławczy jest zobowiązany rozważyć wszystkie wnioski i zarzuty wskazane w środku odwoławczym.

Co więcej, jeśli w sprawie wniesiono i przyjęto do rozpoznania więcej niż jeden dopuszczalny środek zaskarżenia to obowiązek ten dotyczy ich wszystkich. Pisemne uzasadnienie wydanego przez sąd orzeczenia jest wprawdzie tylko potwierdzeniem i odzwierciedleniem realizacji spoczywającego na sądzie odwoławczym obowiązku kontroli. Jednak brak uzasadnienia (gdy jest wymagane), albo jego sporządzenie w taki sposób - jak w niniejszej sprawie - który uniemożliwia zrozumienie czym kierował się sąd wydając orzeczenie i dlaczego zarzuty oraz argumenty podnoszone w środkach odwoławczych uznał za zasadne lub niezasadne, stanowi rażące naruszenie obowiązków kontrolnych sądu.

Podkreślić należy przy tym, że niemożliwe jest abstrakcyjne i dokładne wskazanie zakresu szczegółowości rozważań sądu odwoławczego, ilości poświęconych temu zdań czy stron tekstu. Odpowiadać muszą one bowiem układowi procesowemu sprawy, przedmiotowi i zakresowi kontroli, podniesionym zarzutom i ich uzasadnieniu. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał na obowiązujące w tym zakresie standardy. Nie każde też subiektywne przekonanie strony o braku dostatecznie szczegółowego uzasadnienia jest trafne. Z pewnością także nie musi być ono równie szczegółowe i obszerne co podnoszone zarzuty.

Musi jednak być konkretne, odnosić się do okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy oraz pozwalać na poznanie motywów wydanego rozstrzygnięcia. W tej sprawie mamy do czynienia z uzasadnieniem, z którego nie tyle wynika, że pominięto którykolwiek z zarzutów środka odwoławczego, lecz, że nie odniesiono się do żadnego z nich. Motywy rozstrzygnięcia Sądu pozostają nieznane, a nadto wskazują na rozpoznanie jedynie jednego z dwóch wniesionych zażaleń. Tymczasem to właśnie drugi środek odwoławczy, osobiste zażalenie pokrzywdzonego zawiera szczegółowe zarzuty, także o charakterze procesowym, o których w uzasadnieniu kontrolowanego postanowienia próżno szukać choćby słowa.

Sposób postąpienia Sądu odwoławczego czyni zasadnym twierdzenie o fasadowej i pozornej kontroli odwoławczej w tym przypadku. Uchybienie to ma niewątpliwie rażący charakter i mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia. Powyższe nie wskazuje jeszcze samoistnie, co oczywiste, na zasadność wniesionych zażaleń, a jedynie na obowiązek rzetelnej ich oceny. Obowiązek ten, spoczywa na Sądzie Rejonowym w Kołobrzegu, który przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien mieć w polu swej uwagi oba wniesione środki odwoławcze i zawarte w nich zarzuty.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[SOP] [ł.n]