Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 106/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal verdict due to improper single-judge composition violating procedural rules.

Numero d'incarto III KK 106/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's verdict because the single-judge panel was improperly constituted, violating mandatory procedural requirements. The lower court had convicted the defendant of aggravated abuse against a disabled child without conducting a formal investigation into the preparatory proceedings' legality. The court ruled that the appellate judge must verify the trial mode's legality, which necessitates a three-judge panel for this case, rendering the single-judge decision void.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 449 § 2 k.p.k.; Art. 29 § 1 k.p.k.; The appellate court must verify the legality of preparatory proceedings; a violation of this requirement necessitates a three-judge panel, invalidating a single-judge verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
improper court composition single judge verdict procedural legality abuse of power quashing of verdict three judge panel preparatory proceedings divorzio su azione di un coniuge

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 449 § 2 k.p.k.
Art. 29 § 1 k.p.k.
z art. 29 § 1 k.p.k. poprzez wydanie wyroku przez nienależycie obsadzony Sąd w składzie jednoosobowym, podczas gdy Sąd winien orzekać w składzie trzyosobowym.Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K.
Art. 325b § 1 pkt 1 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 8 czerwca 2022 r.
Art. 207 § 1a k.k.
skazanego z art. 207 § 1a k.k. w zw.
Art. 207 § 1 k.k.
bił także kablem po nogach, to jest o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w B.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art.
Art. 11 § 3 k.k.
z art. 11 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
art. 11 § 3 k.k
z art. 11 § 2 k.k.Przepis art.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA
III KK 354/24
Supreme Court quashes criminal verdict for improper investigation mode due to child abuse charge requiring three-judge panel.
V KK 68/22
Supreme Court quashes appeal verdict due to single-judge hearing when investigation ended in inquiry, violating procedural composition rules.
IV KK 465/22
Supreme Court quashes appeal verdict due to single-judge hearing violating mandatory three-judge requirement for investigation cases.
III KS 47/23
Supreme Court quashes appeal court verdict for retrial due to incomplete evidence procedure requiring full new trial.
II KK 488/23
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded regarding single-judge appellate panel validity during COVID-19 emergency. The court ruled the single-judge composition was legally correct under specific pandemic provisions. The defense's claim of unconstitutional single-judge proceedings was rejected based on statutory interpretation. The court held that the single-judge panel was valid for the specific case type and timing. The decision clarified the application of pandemic-related procedural rules in criminal appeals. The court found no violation of constitutional or procedural rights in the single-judge arrangement. The ruling emphasized strict adherence to the specific statutory framework during the epidemic period. The case established that single-judge panels were permissible under the emergency law for qualifying cases. The court determined the procedural defect was non-existent due to correct legal application. The judgment confirmed the lower court's single-judge composition was fully compliant with the law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 106/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie D. M. skazanego z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 8 czerwca 2022 r. kasacji, wniesionej przez prokuratora, na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 grudnia 2021 r., sygn. akt IX Ka (…), utrzymującego wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w B. nadzorowała dochodzenie przeciwko D. M. podejrzanemu o to, że w okresie od 2006 roku daty bliżej nieustalonej do 8 sierpnia 2017 roku w B. znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żoną M. M. i synem A. M., a w okresie od stycznia do 8 sierpnia 2017 roku w B. znęcał się także psychicznie i fizycznie nad swoim synem P. M., w ten sposób, że wszczynał w domu awantury, w trakcie których ubliżał wymienionym słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, groził im pozbawieniem życia, wyganiał ich z domu, pozostawiał bez środków do życia, a także szarpał ich i popychał, bił pięściami po głowie, żonę – M.

M. kopał po nogach, syna P. M. kopał po głowie, a syna A. M. bił także kablem po nogach, to jest o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 października 2019 roku, sygn. akt II K (…), D. M. został uznany winnym tego, że w okresie od 2006 roku daty bliżej nieustalonej do 8 sierpnia 2017 roku w B. znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żoną M. M. i synem A. M., a w okresie od stycznia do 8 sierpnia 2017 roku w B. znęcał się także psychicznie i fizycznie nad swoim synem P. M., nieporadnym ze względu na wiek, a także stan psychiczny, w ten sposób, że wszczynał w domu awantury, w trakcie których ubliżał wymienionym słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, groził im pozbawieniem życia, wyganiał ich z domu, a także szarpał i popychał, bił pięściami po głowie, a nadto żonę M.

M. kopał po nogach, syna P. M. kopał po głowie, a syna A. M. bił także kablem po nogach, to jest o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat, w okresie której oddał go pod dozór kuratora sądowego. Ponadto orzeczono wobec skazanego środek probacyjny i środek kompensacyjny.Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2021 roku, sygn. akt IX Ka (…), Sąd Okręgowy w K.

– jako Sąd odwoławczy, orzekający w jednoosobowym składzie, utrzymał w mocy zaskarżony apelacją wyrok Sądu I instancji.Kasację od tego wyroku, na niekorzyść skazanego, wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w B. zarzucając obrazę art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 29 § 1 k.p.k. poprzez wydanie wyroku przez nienależycie obsadzony Sąd w składzie jednoosobowym, podczas gdy Sąd winien orzekać w składzie trzyosobowym.Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron.

W niniejszej sprawie zaistniała konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku, bowiem Sąd Okręgowy w K., który wydał zaskarżony wyrok był nienależycie obsadzony. Z akt sprawy wynika, że postępowanie przygotowawcze w tej sprawie było prowadzone i zakończone w formie dochodzenia. Sąd Rejonowy w B. zmienił opis oraz kwalifikację prawną czynu zarzucanego oskarżonemu, przyjmując, że znęcał się on nad swoim synem P. M., nieporadnym ze względu na wiek, a także stan psychiczny, przypisując mu tym samym popełnienie typu kwalifikowanego przestępstwa znęcania z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Przepis art. 207 § 1a k.k. został dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.

U. 2017.773) zmieniającą ustawę z dnia 13 lipca 2017 roku i stanowi, że kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą nieporadną ze względu na jej wiek, stan psychiczny lub fizyczny podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przygotowawczego obligował prokuratora do zmiany zarzutu oskarżonemu, a następnie do prowadzenia postępowania w formie śledztwa z uwagi na zagrożenie karne przewidziane za popełnienie tego przestępstwa i brzmienie art. 325b § 1 pkt 1 k.p.k. a contrario, czego jednak zaniechano, a którą to błędną kwalifikację prawną oraz opis czynu konwalidował Sąd I instancji.

Jak słusznie dostrzega prokurator, Sąd odwoławczy ze względów gwarancyjnych winien każdorazowo dokonywać formalnej weryfikacji trybu postępowania przygotowawczego oraz jego legalności (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2004 roku, I KZP 43/03, baza orzeczeń Supremus), której to wynik determinuje skład sądu odwoławczego, niniejsza sprawa winna być rozpoznana przez Sąd odwoławczy w składzie trzyosobowym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2019 roku, III KK 624/17, baza orzeczeń Supremus).W niniejszym postępowaniu nie miał zastosowania przepis art. 14fa ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy Kodeks karny i niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2021 r., poz. 1023), którą znowelizowano ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID–19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842), albowiem wyjątek orzekania w jednoosobowym składzie dotyczy orzekania w sprawach o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, co nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2022 r., I KZP 15/21).Wobec wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, obowiązkiem Sądu Najwyższego było uchylenie orzeczenia bez badania związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem, a treścią orzeczenia nim dotkniętego.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.Rozpoznając ponownie sprawę Sąd II instancji winien ukształtować skład Sądu w zgodzie z przepisami prawa (art. 449 § 2 k.p.k. w zw. z art. 29 §1 k.p.k.).