Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for challenging facts in cassation proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the assistant prosecutor's representative as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The prosecutor argued that the lower court acquitted the defendant despite the act meeting the statutory elements of the offense of abuse under Article 207 § 1 of the Criminal Code. The court rejected this because the appeal essentially challenged established facts, which is inadmissible in cassation, and noted that the lower courts' reasoning regarding the spouses' conduct was sufficient and correct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.; Cassation appeals challenging factual findings are inadmissible, and appeals must be dismissed as obviously unfounded when the lower court's reasoning sufficiently addresses the arguments without needing to restate undisputed facts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 lipca 2014 r.,sprawy R. G. oskarżonego z art. 207 § 1 kkz powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowejod wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt II Ka (…)utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1/ oddalić kasację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej M.G. jako oczywiście bezzasadną; 2/ obciążyć oskarżycielkę posiłkową M. G. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w O., wyrokiem z dnia 16 października 2013 r. w sprawie II Ka (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 maja 2013 r. wydany w sprawie II K (…), którym R. G. został uniewinniony od dokonania czynu zakwalifikowanego w akcie oskarżenia z art. 207 § 1 k.k.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w O. , kasację na niekorzyść oskarżonego R. G. wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej M. G. i, zarzucając „rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające na uniewinnieniu R.
G. , pomimo że ustalony w wyroku czyn zawiera ustawowe znamiona przestępstwa znęcania się z art. 207 § 1 k.k.”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej w O., w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej M.G. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k., i jako taka została oddalona, natomiast M.
G. została obciążona kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.W uzasadnieniu kasacji (s.3), pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, w istocie, formułuje drugi zarzut – naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisu art. 457 § 3 k.p.k., wobec niewystarczająco szczegółowego i nieprzekonującego odniesienia się przez Sąd odwoławczy do zarzutów apelacji. Także ten zarzut jest oczywiście bezzasadny, gdyż, co prawda, uzasadnienie tego ostatniego Sądu nie odznacza się obszernością, to jednak zawiera wystarczające i przekonujące odniesienie się do wszystkich zarzutów apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej.
Tak syntetyczne uzasadnienie było możliwe w sytuacji, gdy nie były kwestionowane ustalenia faktyczne dotyczące zachowania obojga małżonków G., a rozważania Sądu Rejonowego w W., w uzasadnieniu wydanego w tej sprawie orzeczenia, dotyczące ustaleń faktycznych, oceny dowodów i oceny prawnej zachowania oskarżonego były pełne i trafne (s. 11-13 uzasadnienia SR). Nie było więc potrzeby ich powtarzania w uzasadnieniu orzeczenia Sądu odwoławczego, a podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, Sąd Okręgowy w wystarczającym zakresie wykazał dlaczego było to możliwe i procesowo konieczne.Tymczasem, pomimo sformułowania w kasacji zarzutu naruszenia prawa materialnego – art. 207 § 1 k.k., pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej w wywodach uzasadnienia kasacji, w istocie, kwestionuje ustalenia faktyczne, co w kasacji w ogóle jest niedopuszczalne, tym bardziej, że jest to zarzut wobec orzeczenia Sądu pierwszej instancji, gdyż Sąd odwoławczy nie dokonywał ustaleń we własnym zakresie (art. 519 k.p.k. i art. 523 k.p.k.).
Wszystko to w sytuacji, gdy pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej w uzasadnieniu kasacji jednoznacznie deklaruje, że nie kwestionuje ustaleń faktycznych, a te, przyjęte przez Sądy obu instancji są jednoznaczne jeżeli chodzi o wzajemne wobec siebie zachowanie małżonków G., co doprowadziło Sąd Rejonowy do trafnej prawnej oceny, że oskarżony R. G. nie dopuścił się przestępstwa znęcania się na szkodę żony M .G., którą to ocenę Sąd Okręgowy podzielił, podając w uzasadnieniu swego orzeczenia dlaczego tak właśnie postąpił.
Taka ocena prawna, na tle konkretnych okoliczności tej sprawy, nie pozostaje w sprzeczności z konsekwentną od lat linią orzecznictwa Sądu Najwyższego co do przestępstwa określonego w art. 207 § 1 k.k.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.