Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KB 136/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge's request to retry disqualification motion in fast-track appeal cases.

Numero d'incarto III KB 136/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the judge's request to retry a disqualification motion regarding a fast-track appeal case. The defense had sought to exclude the judge, but the appellate court denied the request and the judge subsequently asked for a new hearing. The court ruled that the test procedure for disqualification only applies to cases with longer timelines, not those requiring decisions within 48 hours.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 42a § 6 p.u.s.p.; Art. 45a § 4 p.u.s.p.; Art. 463 § 2 k.p.k.; Art. 252 § 3 k.p.k.: The test procedure for disqualifying a judge is limited to cases where the trial duration exceeds one month, excluding fast-track appeal proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
disqualification motion test procedure fast-track appeal judicial impartiality procedural timeline Supreme Court retrial request ritiro dell'effetto sospensivo

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 42a § 4, 13 i 14 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
o ponowne rozpoznanie wniosku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności, na podstawie art. 42a § 4, 13 i 14 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn.
art. 430 § 1 k.p.k.
z art. 430 § 1 k.p.k. w zw.
art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k., postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.
art. 41 § 1 k.p.k.
obrońca oskarżonej, działając na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y.
art. 42a § 13 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
sędzia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y., na podstawie art. 42a § 13 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej: „p.u.s.p.”), wniosła o ponowne rozpoznanie wniosku obrońcy oskarżonej z 10 września 2025 r.
art. 42a § 6 p.u.s.p.
o ponowne rozpoznanie wniosku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności, na podstawie art. 42a § 4, 13 i 14 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
art. 45a § 4 p.u.s.p.
42a § 6 p.u.s.p.), ale także poprzez kryterium funkcjonalne – wniosek taki może być złożony w sprawach, w których termin rozpoznania i wydania orzeczenia jest dłuższy niż miesiąc począwszy od złożenia pisma wszczynającego postępowanie w sprawie (art. 45a § 4 p.u.s.p. a contrario).
art. 463 § 2 k.p.k.
Tego rodzaju sprawy powinny być natomiast przedstawione sądowi odwoławczemu w ciągu 48 godzin (art. 463 § 2 k.p.k.) i rozpoznane przed upływem 7 dni od przekazania sądowi zażalenia z niezbędnymi aktami (art.
art. 252 § 3 k.p.k.
463 § 2 k.p.k.) i rozpoznane przed upływem 7 dni od przekazania sądowi zażalenia z niezbędnymi aktami (art. 252 § 3 k.p.k.).
art. 148 § 2 pkt 1 k.k
oskarżonej o popełnienie przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2025 r.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KB 136/25 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie A.P. oskarżonej o popełnienie przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2025 r. wniosku sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y. o ponowne rozpoznanie wniosku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności, na podstawie art. 42a § 4, 13 i 14 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 334 ze zm.) w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Dnia 10 września 2025 r. obrońca oskarżonej, działając na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y. od rozpoznania sprawy II AKz 265/25, dot. zażalenia obrońcy oskarżonej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2025 r., sygn. II AKp 25/25, o przedłużeniu tymczasowego aresztowania.Postanowieniem z 16 września 2025 r., II AKo 130/25, Sąd Apelacyjny w Rzeszowie wyłączył sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y. od rozpoznania sprawy II AKz 265/25. Pismem z 22 września 2025 r. sędzia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie X.Y., na podstawie art. 42a § 13 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej: „p.u.s.p.”), wniosła o ponowne rozpoznanie wniosku obrońcy oskarżonej z 10 września 2025 r. oraz o uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 16 września 2025 r. sygn. II AKo 130/25 i oddalenie wniosku obrońcy oskarżonej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Możliwość przeprowadzenia tzw. postępowania testowego wobec sędziego sądu powszechnego limitowana jest nie tylko poprzez określenie, kto może taki wniosek złożyć (art. 42a § 6 p.u.s.p.), ale także poprzez kryterium funkcjonalne – wniosek taki może być złożony w sprawach, w których termin rozpoznania i wydania orzeczenia jest dłuższy niż miesiąc począwszy od złożenia pisma wszczynającego postępowanie w sprawie (art. 45a § 4 p.u.s.p. a contrario). Sprawa, w której sędzia złożyła pismo zarejestrowane pod sygnaturą III KB 136/25 dotyczyła rozpoznania w postępowaniu odwoławczym zażalenia na postanowienie w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania.

Tego rodzaju sprawy powinny być natomiast przedstawione sądowi odwoławczemu w ciągu 48 godzin (art. 463 § 2 k.p.k.) i rozpoznane przed upływem 7 dni od przekazania sądowi zażalenia z niezbędnymi aktami (art. 252 § 3 k.p.k.). Stąd, w tego rodzaju sprawach, procedura testowa przewidziana w przepisach Prawa o ustroju sądów powszechnych nie ma zastosowania. W konsekwencji, sędzia sądu powszechnego nie dysponuje prawem do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie wniosku o wyłączenie, o jakim mowa w art. 42a § 13 p.u.s.p.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.[WB][a.ł] ‎