Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 98/13 Generato dall'IA

Supreme Court refuses to rule on judge transfer legality due to a later binding Supreme Court ruling.

Numero d'incarto III CZP 98/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to issue a ruling on the legality of a judge's transfer decision because a subsequent full bench ruling had already clarified the legal issue. The lower court had raised doubts about whether a State Secretary could sign a transfer decision under specific statutory provisions, but these doubts were resolved by a new binding precedent. Consequently, the Supreme Court deemed its own intervention unnecessary and declined to form a panel to decide the question.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 61 § 6 i art. 62 ustawy o Sądzie Najwyższym; When a full bench of the Supreme Court issues a binding ruling clarifying a legal issue previously raised by a lower court, the Supreme Court must decline to form a panel to rule on that same issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal question presentation binding precedent full bench ruling judge transfer legality Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych
oraz ujawnieniu się rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego spowodowanych wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., III K 280/13 (nie publ.) - mogły powstać wątpliwości dotyczące legalności decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art.
art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
221).Z tych względów postanowiono, jak w sentencji (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).[aw]
art. 61 § 6 i art. 62 ustawy o Sądzie Najwyższym
Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej na podstawie ustawy, wiąże wszystkich sędziów Sądu Najwyższego (art. 61 § 6 i art.
art. 183 ust. 1 Konstytucji
, a siłą autorytetu Sądu Najwyższego oraz jego pozycji ustrojowej i funkcji w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości wpływa także bezpośrednio na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji i art.
art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.
1 Konstytucji i art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.).
art. 390 § 1 k.p.c
W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 46/13
Supreme Court ruled that a judge's transfer decision by a non-minister violates the law and invalidates the court composition.
III K 280/13
Court convicts defendants of embezzlement and fraud, imposing combined prison sentences and professional bans.
BSA –I – 4110 – 4/13
BSA –I – 4110 – 4/13 (OSNC 2014, nr 5, poz.
III CZP 7/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 98/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Strzelczyk‎SSN Maria Szulc (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta S.‎przeciwko M. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 14 maja 2014 r.‎na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w S.‎postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], "Czy jest zgodny z przepisami prawa skład Sądu Rejonowego w S. wydający orzeczenie z dnia 14 listopada 2012 roku w sprawie I C […], w którym orzekał Sędzia przeniesiony w trybie art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych, w sytuacji gdy decyzję podpisał Podsekretarz Stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości?" odmawia podjęcia uchwały.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w S. uwzględnił powództwo Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta S. przeciwko M. P. w zakresie odsetek ustawowych od należności głównej, oddalił je co do kwoty 6502,53 zł i umorzył w pozostałej części.W sprawie orzekał – w składzie jednoosobowym - sędzia, który decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 grudnia 2008 r., podpisaną przez podsekretarza stanu – na podstawie art. 75 § 2 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2009 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (jedn. tekst Dz.

U. z 2013 r., poz. 427 ze zm. – dalej: „Pr. o u.s.p.”) w związku z § 1 i § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 marca 2008 r. w sprawie zniesienia Sądu Rejonowego w S., utworzenia Sądu Rejonowego w S. i Sądu Rejonowego w X. oraz zmiany rozporządzenia w sprawie sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 54, poz. 334 ze zm.) - został przeniesiony z dniem 1 stycznia 2009 r., w związku ze zniesieniem Sądu Rejonowego w S., na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w S..

Rozpoznając apelację powoda Sąd Okręgowy w S. powziął poważne wątpliwości, które przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przytoczone na wstępie zagadnienie prawne zostało przedstawione do rozstrzygnięcia postanowieniem podjętym przez Sąd Okręgowy w dniu 5 listopada 2013 r., a więc w czasie, gdy – po wydaniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 135) oraz ujawnieniu się rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego spowodowanych wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., III K 280/13 (nie publ.) - mogły powstać wątpliwości dotyczące legalności decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 Pr. o u.s.p. wydanych – w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości – przez sekretarza lub podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Zostały one jednak jednoznacznie wyjaśnione w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. BSA –I – 4110 – 4/13 (OSNC 2014, nr 5, poz. 49), w której stwierdzono, że w wydaniu wymienionej decyzji o przeniesieniu sędziego o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu, z zastrzeżeniem, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia. Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej na podstawie ustawy, wiąże wszystkich sędziów Sądu Najwyższego (art. 61 § 6 i art. 62 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, jedn. tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 499) , a siłą autorytetu Sądu Najwyższego oraz jego pozycji ustrojowej i funkcji w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości wpływa także bezpośrednio na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji i art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.). W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § k.p.c. zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia – wyjaśniającej wątpliwości będące podłożem poważnych wątpliwości powziętych przez sąd drugiej instancji przy rozpatrywaniu apelacji uzasadnia odmowę podjęcia uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz. 221).Z tych względów postanowiono, jak w sentencji (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).[aw]