Supreme Court dismisses appeal when a full bench decision clarifies a legal issue after the lower court raised it.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appeal regarding the validity of a judge's transfer decision signed by the State Secretary. The lower court had raised a legal question about whether a State Secretary could sign such decisions in the absence of the Minister of Justice, but the Supreme Court had already issued a binding ruling on this exact issue. Consequently, the court refused to hear the case because the legal uncertainty had been resolved by its own prior decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 61 § 1 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 183 ust. 1 Konstytucji RP: A full bench ruling of the Supreme Court resolving a legal question after a lower court raises it under Art. 390 § 1 k.p.c. justifies the refusal to hear the appeal due to the binding nature of the prior ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZP 94/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)SSN Maria SzulcProtokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z powództwa G. I.przeciwko C. L.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2014 r.,na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w S.postanowieniem z dnia 23 października 2013 r. "Czy jest zgodny z przepisami prawa skład Sądu Rejonowego w Ś. VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w K. wydający orzeczenie z dnia 17 stycznia 2013 roku w sprawie … 67/13, w którym orzekał sędzia przeniesiony w trybie art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku -Prawo o ustroju sądów powszechnych, w sytuacji gdy decyzję podpisał podsekretarz stanu z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości?" odmawia podjęcia uchwały.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Ś. VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w K. uwzględnił powództwo G. I. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności - wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt … 313/06, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 września 2011 r. w odniesieniu do pozwanego G. L., w części tj. do kwoty 1315,27 zł, umarzając dalej idące powództwo i zasądzając koszty procesu. W sprawie orzekał sędzia, który w związku ze zniesieniem Sądu Rejonowego w K. z dniem 1 stycznia 2013 r. - decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 listopada 2012 r., podpisaną przez podsekretarza stanu - na podstawie art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jedn. tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 427 ze zm. - dalej: „Pr. o u.s.p.”) w związku z § 1 pkt 28 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 października 2012 r. w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych (Dz.U. z 2012 r., poz. 1121) oraz § 3 pkt 35 lit. h rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 października 2012 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz.U. z 2012 r., poz. 1223) - został przeniesiony na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Ś.Rozpoznając apelację, Sąd Okręgowy w S. przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. wątpliwości, dotyczące wykładni powyższych przepisów, ponieważ sędziowie znoszonego Sądu Rejonowego w K. nie wnioskowali o przeniesienie ich na inne miejsce służbowe, nadto podpisy pod decyzjami wydawanymi na podstawie art. 75 § 2 pkt 1 Prawa o u.s.p. nie były sygnowane podpisem Ministra Sprawiedliwości, lecz podsekretarza stanu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przytoczone na wstępie zagadnienie prawne zostało przedstawione do rozstrzygnięcia postanowieniem podjętym przez Sąd Okręgowy w dniu 23 października 2013 r., a więc w czasie, gdy - po wydaniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 135) oraz ujawnieniu się rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego spowodowanych wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., III KK 280/13 (nie publ.) - mogły powstać wątpliwości dotyczące legalności decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 Prawa o u.s.p. wydanych - w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości - przez sekretarza lub podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.
Zostały one jednak jednoznacznie wyjaśnione w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r., BSA-I-4110-4/13 (OSNC 2014, nr 5, poz. 49), w której stwierdzono, że w wydaniu wymienionej decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu, z zastrzeżeniem, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia. Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej na podstawie ustawy, wiąże wszystkich sędziów Sądu Najwyższego (art. 61 § 6 i art. 62 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, jedn. tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 499), a siłą autorytetu Sądu Najwyższego oraz jego pozycji ustrojowej i funkcji w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości wpływa także bezpośrednio na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 pkt 1 Prawa o u.s.p.). W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego po wydaniu przez sąd drugiej instancji postanowienia o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia - wyjaśniającej wątpliwości będące podłożem poważnych wątpliwości powziętych przez sąd drugiej instancji przy rozpatrywaniu apelacji (zażalenia) - uzasadnia odmowę podjęcia uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00, OSNCP 2000, nr 12, poz. 221).Z tych względów postanowiono, jak w sentencji (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).