Supreme Court dismisses request to resolve legal issue due to lack of causal link to appeal and trivial claim value.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to rule on a legal question submitted by the Court of Appeal regarding the enforceability of bank interest clauses. The lower court had rejected the creditor's request because the loan contract lacked a certified copy of the debtor's submission to execution, and the Supreme Court found the appellate court's doubts were not causally linked to the appeal's resolution. Furthermore, the court deemed the request improper because the disputed amount was merely 4.71 PLN, making the public cost of judicial intervention disproportionate to the trivial interest.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 390 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: A legal question may be submitted to the Supreme Court only if the appellate court's doubts are essential to resolving the appeal and the claim is not trivial or disproportionate in value.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZP 90/09
POSTANOWIENIE
Dnia 20 listopada 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z wniosku wierzyciela GE Money Bank S.A. w G.
przeciwko dłużnikowi Dominice Ł.-B.
o nadanie klauzuli wykonalności,
na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 listopada 2009 r.,
na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego
przez Sąd Okręgowy w K.
postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r.,
"Czy określenie w bankowym tytule egzekucyjnym wysokości
odsetek według stopy procentowej odsetek maksymalnych, to jest
w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego spełnia
wymogi formalne z art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn.
zm.) jeżeli wskazano także aktualną stopę tych odsetek właściwą na
chwilę wystawienia tytułu?"
odmawia podjęcia uchwały.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r. oddalił wniosek
wierzyciela o nadanie sądowej klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi
egzekucyjnemu w części, w jakiej dotyczył on odsetek umownych za okres od dnia
8 listopada 2008 r. do dnia 7 kwietnia 2009 r., odsetek karnych za okres od dnia 7
maja 2008 r. do dnia 20 kwietnia 2009 r. oraz dalszych odsetek żądanych za okres
od dnia 21 kwietnia 2009 r. do dnia zapłaty. W ocenie sądu w tym zakresie ujęcie
wysokości odsetek nie spełnia wymogów zawartych w art. 96 ust. 2 Prawa
bankowego.
Rozpoznając zażalenie wierzyciela na to postanowienie, Sąd Okręgowy w K.
powziął poważne wątpliwości, którym dał wyraz w zagadnieniu prawnym
przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie na
podstawie art. 390 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 390 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c., sąd drugiej instancji
może przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne
budzące poważne wątpliwości tylko wówczas, gdy jest to niezbędne do
rozpatrzenia zażalenia. Z tego stwierdzenia, wspartego także art. 61 § 1 ustawy
z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052
ze zm.),
wynika,
że
niezbędne
jest
wskazanie
przez
sąd
odwoławczy
szczegółowego uzasadnienia, na czym polegają jego wątpliwości i dlaczego uważa
je za poważne, oraz wykazanie, że stwierdzone przezeń wątpliwości prawne
pozostają w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem zażalenia.
W myśl art. 7862 § 1 k.p.c. w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności
bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, sąd bada, czy dłużnik poddał się egzekucji,
oraz czy roszczenie objęte tytułem wynika z czynności bankowej dokonanej
bezpośrednio z bankiem lub z zabezpieczenia wierzytelności banku wynikającej
z tej czynności. Przepis ten pozostaje w związku z art. 96-98 pr. bank., które
normują zasady wystawiania przez banki tytułów egzekucyjnych, ich treść oraz
skuteczność. Oznacza to, że w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności
bankowemu tytułowi egzekucyjnemu sąd bada nie tylko przesłanki z art. 7862
k.p.c., ale także czy dokument przedłożony przez bank spełnia wynikające
z przepisów prawa bankowego przesłanki ważności i skuteczności bankowego
tytułu egzekucyjnego, a nadto inne wymogi, które dotyczą każdego tytułu
egzekucyjnego. Oczywistym jest, że poczynienie wymaganych powyższymi
przepisami ustaleń możliwe jest jedynie w oparciu o dokumenty zawierające
powyższe oświadczenia i informacje.
W aktach sprawy natomiast brak jest oryginału lub poświadczonego odpisu
oświadczenia o poddaniu się egzekucji przez dłużnika Dominikę Ł.-B., a także
oryginału lub poświadczonego odpisu umowy kredytu pozwalającej ocenić, czy
spełnia ona wymogi art. 7862 § 1 k.p.c. oraz art. 97 ust. 1 i 2 pr. bank.
Umowa kredytu, w której treści zawarte jest oświadczenie o poddaniu się egzekucji,
załączona została jedynie w formie kserokopii niepoświadczonej przez uprawnione
osoby za zgodność z oryginałem. Ten brak uniemożliwia nadanie klauzuli
wykonalności, co oznacza, że nie został spełniony wymóg istnienia związku
przyczynowego między rozstrzygnięciem przedstawionego zagadnienia prawnego
a rozstrzygnięciem zażalenia, a tylko wówczas zachodziłaby potrzeba podjęcia
uchwały rozstrzygającej to zagadnienie.
Poza tym, z uzasadnienia postanowienia o przedstawieniu zagadnienia
prawnego wynika, że Sądowi odwoławczemu w istocie chodzi o zajęcie przez Sąd
Najwyższy stanowiska odmiennego od wyrażonego w uchwale z 12 lutego 2009 r.
(sygn. akt III CZP 145/08, Biul. SN 2009/2/7), na co wskazują zwłaszcza argumenty
sprowadzające się do pewnej polemiki z tym stanowiskiem oraz wykazywanie, iż
kategoria „stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego" nie jest
dłużnikowi obca. Nie jest to jednak wystarczająca podstawa do przedstawienia
Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego w trybie art. 390 § 1 w związku z art.
397 § 2 k.p.c.
Dalej, Sąd odwoławczy nie dostrzegł, iż na obecnym etapie postępowania,
wobec jednoznacznego żądania zawartego w treści zażalenia (k. 14 akt), dłużnik
nie domaga się już nadania klauzuli wykonalności odnośnie odsetek z odesłaniem
do treści b.t.e., tj. do „wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku
Polskiego", stąd też wszelkie rozważania w tym zakresie, zawarte w uzasadnieniu
postanowienia, pozostają bez związku z rozpatrywaną sprawą.
Na koniec, trzeba zauważyć, że proces cywilny zapewnia ochronę jednostce
tylko w ramach określonych zasad społecznych; nie można zatem absorbować
środków publicznych w celach zbędnych i nadużywania uprawnień. Nie podlega
ochronie taki interes jednostki, który zgodnie z ogólnym postrzeganiem, jest aż tak
nikły, iż nie usprawiedliwia absorbowania pracy sądu. Wartość przedmiotu
zaskarżenia określono w zażaleniu na 4,71 zł. Kwota ta jest rażąco niska, a realne
koszty postępowania - ponoszone przez społeczeństwo - wysokie. W tych
okolicznościach za nieporozumienie należy uznać angażowanie Sądu Najwyższego
w rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r.
o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.), postanowiono jak
w sentencji.