Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 9/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question due to prior binding precedent on HOA lawyer fees.

Numero d'incarto III CZP 9/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to decide the legal question regarding the calculation of lawyer fees for HOA matters. The Court of Appeal raised the issue because it favored a higher fee schedule over a lower one without presenting serious doubts. The Supreme Court dismissed the question because the same legal issue had already been authoritatively resolved by a prior Supreme Court ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 390 § 1 k.p.c.; Art. 61 § 1 ust. 1 u.s.n.; The Supreme Court will not decide a legal question if the matter has already been authoritatively settled by a prior Supreme Court ruling and the lower court does not present serious doubts or alternative interpretations.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal question submission Supreme Court precedent binding judicial decision lawyer fees HOA procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 390 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie
Art. 61 § 1 ust. 1 u.s.n.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia
art. 390 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 9/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Aleksandry W. i Krzysztofa W.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. D. [...] w G.

o uchylenie uchwały,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 maja 2011 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Apelacyjny

postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r.,

"Czy wynagrodzenie pełnomocnika procesowego strony (radcy

prawnego) w sprawie o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej

w sprawie majątkowej należy ustalać na podstawie § 6

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez

radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349

ze zm.) w zależności od wartości przedmiotu sporu, czy też na

podstawie § 10 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia stosowanego

w drodze analogii?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Sąd

Apelacyjny

przedstawił

do

rozstrzygnięcia

Sądu

Najwyższego

zagadnienie prawne, ujęte w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2010 r., w związku z

poważnymi wątpliwościami prawnymi, jakie powziął przy rozpoznawaniu apelacji w

sprawie z powództwa Aleksandry W. i Krzysztofa W. przeciwko Wspólnocie

Mieszkaniowej przy ul. D. [...] w G. o uchylenie uchwały nr 9/2008 z dnia 20 maja

2008 r. Według tej uchwały, w 2008 r. miały zostać wykonane określone prace

remontowe, których koszt miał wynieść 530.050 zł i miał zostać sfinansowany z

posiadanych środków na funduszu remontowym i z zaciągniętego kredytu. W

pozwie i apelacji nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia. Opłata od pozwu

została ustalona na podstawie art. 27 pkt 9 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz.

594 ze zm., dalej: „u.k.s.c.”). Sąd Okręgowy oddalił powództwo i zasądził od

powodów na rzecz pozwanej, reprezentowanej przez radcę prawnego, kwotę 7 200

zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie § 6 pkt 7

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę pranego ustanowionego z urzędu

(Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), przyjmując, że sprawa ma charakter majątkowy,

a wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 200.000 zł.

Zdaniem

Sądu

Apelacyjnego,

wątpliwość

ujęta

w

przedstawionym

zagadnieniu prawnym, wynika z tego, że w u.k.s.c. określona jest jednolita, niska

(200 zł) opłata sądowa od pozwu (i od apelacji) o uchylenie jakiejkolwiek uchwały

wspólnoty mieszkaniowej bez rozróżnienia, czy dotyczy ona sprawy majątkowej,

czy niemajątkowej; w tej samej wysokości została ustalona, na podstawie art. 27

pkt 8 u.k.s.c. opłata sądowa od pozwu o uchylenie uchwały organu spółdzielni;

wynagrodzenie pełnomocnika procesowego – radcy prawnego w sprawie

o uchylenie uchwały organu spółdzielni zostało ustalone w § 10 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego

z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej: „rozporządzenie”) w wysokości

180 zł; brak jest przepisu szczególnego o wysokości wynagrodzenia radcy

prawnego w sprawie o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej, mimo

że istnieje podobieństwo obu rodzajów spraw. Ponadto, skoro rozpoznawana

sprawa ma charakter majątkowy, a w rozporządzeniu nie ma przepisu

szczególnego o wysokości wynagrodzenia radcy prawnego w tego rodzaju

sprawach, to można dojść do wniosku, iż należy je ustalić na podstawie § 6

rozporządzenia stosownie do wartości przedmiotu sporu. Jednakże z uwagi na

podobieństwo w określeniu przez ustawodawcę wysokości opłaty od pozwu w obu

rodzaju spraw, u podstaw czego leżało zapewnienie ochrony majątkowej członków

spółdzielni, (co było także podstawą ustalenia w rozporządzeniu umiarkowanego

wynagrodzenia radcy prawnego w takich sprawach), ta sama zasada powinna mieć

zastosowanie przy ustaleniu wysokości wynagrodzenia radcy prawnego w sprawie

o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej. Sąd Apelacyjny podkreślił,

że bardzo często członkami wspólnoty mieszkaniowej są niezamożni emeryci

i renciści, dla których poniesienie wysokich kosztów wynagrodzenia zastępstwa

procesowego przekracza możliwości finansowe i może stanowić barierę dostępu do

sądu. Uwzględniając powyższe Sąd wyraził przekonanie, że w sprawach

o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej powinna obowiązywać jednolita

zasada ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika procesowego na

podstawie § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stosowanego przez analogię.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie

zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić

to zagadnienie

do

rozstrzygnięcia

Sądowi

Najwyższemu.

Ze

względu

na

wymagania zawarte w tym przepisie przedstawienie do rozstrzygnięcia Sądu

Najwyższego zagadnienia prawnego może nastąpić wówczas, gdy zagadnienie to

budzi – w ocenie sądu odwoławczego – poważne wątpliwości. Nie jest

wystarczającą przesłanką, uzasadniającą przedstawienie zagadnienia prawnego,

gdy budzi ono jedynie wątpliwości sądu odwoławczego, które powinny być

wyjaśnione przez ten sąd we własnym zakresie w ramach sądowego stosowania

prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2005 r.,

III CZP 68/05, Lex nr 175457). O poważnych wątpliwościach można mówić

wówczas, gdy możliwa jest różna wykładnia budzących wątpliwości interpretacyjne

przepisów, przy czym za każdą z możliwych interpretacji przemawiają doniosłe,

w ocenie sądu odwoławczego, argumenty prawne, gdy ponadto brak jest

wypowiedzi Sądu Najwyższego, odnoszących się do dostrzeżonego zagadnienia

prawnego, albo, w tym zakresie, orzecznictwo tego Sądu jest sprzeczne, czy też

brak jest jednolitego, i przekonującego sąd odwoławczy, stanowiska doktryny

dotyczącego przedstawionego zagadnienia prawnego (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 27 maja 2010 r., III CZP 32/10, Lex nr 590616). Taki stan

rzeczy nie zachodzi wówczas, gdy wprawdzie sąd odwoławczy dostrzega

możliwość różnych rozwiązań sformułowanego zagadnienia prawnego, jednakże

nie dostrzega istotnych argumentów prawnych przemawiających za jednym

z możliwych rozwiązań. Przedstawienie zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia

Sądu Najwyższego nie może zmierzać jedynie do potwierdzenia i wsparcia przez

Sąd Najwyższy sposobu rozwiązania przedstawionego zagadnienia prawnego,

za którym opowiada się sąd odwoławczy (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 13 czerwca 2006 r., II UZP 6/06, Lex nr 189258, z dnia 17 września 2008 r.,

III CZP 84/08, Lex nr 470907, z dnia 27 maja 2010 r., III CZP 32/10, Lex nr

590616).

Z uzasadnienia postanowienia przedstawiającego zagadnienie prawne do

rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego nie wynika, aby były spełnione przesłanki

określone w art. 390 § 1 k.p.c. Wprawdzie Sąd Apelacyjny wskazał na możliwe

kierunki wykładni przepisów mogących mieć zastosowanie do ustalenia wysokości

wynagrodzenia radcy prawnego w sprawie o uchylenie uchwały wspólnoty

mieszkaniowej,

jednakże,

zdaniem

tego

Sądu,

za

zastosowaniem

§

rozporządzenia przemawia tylko wykładnia językowa. Inne natomiast argumenty,

wynikające z zastosowania zasad wykładni systemowej oraz funkcjonalnej,

przemawiają za zastosowaniem § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W związku z tym

Sąd ten wyraził przekonanie, że właśnie ten przepis powinien mieć zastosowanie,

nie

wskazując

argumentów przemawiających

za

inną

wykładnią. W tych

okolicznościach nie można przyjąć, że Sąd Apelacyjny miał poważne wątpliwości

dotyczące sformułowanego zagadnienia prawnego, skoro stanowisko prawne tego

Sądu w zakresie przedstawionego zagadnienia prawnego było jednoznaczne.

Należy mieć także na uwadze to, że wątpliwość prawna Sądu Apelacyjnego

była już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 25 czerwca

2009 r., III CZP 40/09 (OSNC 2010, nr 2, poz. 26), w której przyjęto, że podstawę

zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego strony reprezentowanej przez radcę

prawnego w sprawie o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej stanowi stawka

minimalna, przewidziana w § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W uzasadnieniu tej

uchwały Sąd Najwyższy wyjaśnił, że rozporządzenie choć nie określa stawki

minimalnej w sprawach o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej, to

ze względu na charakter prawny wspólnoty mieszkaniowej najbliższej - stosunkom

wewnątrzspółdzielczym i cel jej działalności (z reguły niezarobkowy), do ustalenia

wysokości stawki minimalnej w sprawie

mieszkaniowej

powinno

mieć

o uchylenie uchwały wspólnoty

zastosowanie

unormowanie

dotyczące

wynagrodzenia radcy prawnego w sprawach o uchylenie uchwały spółdzielni.

Nie ma potrzeby udzielenia odpowiedzi na pytanie prawne w sytuacji, w której

wykładnia wskazanych w nim przepisów została już dokonana przez Sąd

Najwyższy, a Sąd przedstawiający zagadnienie prawne nie powołał się na

możliwość odmiennej interpretacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25

listopada 2005 r., I UZP 3/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 253).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia

23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.)

postanowił, jak w sentencji.