Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 87/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question as factual, ruling seller's continued operation irrelevant to buyer's qualification.

Numero d'incarto III CZP 87/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to issue a ruling on the legal question regarding whether a business buyer can claim acquired knowledge if the seller continues the same business. The court determined that the seller's continued operation was a factual matter rather than a legal issue requiring interpretation. Consequently, the court decided not to address the legal question, leaving the factual assessment to the lower court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych: The question of whether a buyer of a business can claim acquired knowledge and experience is a matter of fact, not law, and the seller's continued operation of the business is irrelevant to the buyer's qualification.

Parole chiave

Generato dall'IA
public procurement law business transfer knowledge and experience legal question dismissal factual determination buyer qualification seller continued operation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych
niezbędną wiedzę i doświadczenie w rozumieniu art. 22 ust.
Art. 551 k.c.
zaliczone w art. 551 k.c. do składników niematerialnych przedsiębiorstwa,
Art. 23 k.c.
zbliżone do wymienionych w art. 23 k.c. takich dóbr jak twórczość naukowa,
art. 552 k.c
art. 551 k.c
zaliczone w art. 551 k.c.
art. 23 k.c
zbliżone do wymienionych w art. 23 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CR 359/71
(wyrok z dnia 10 stycznia 1972, I CR 359/71, OSPiKA 1972, nr 12, poz.
I CKN 850/98
wyrok SN z dnia 17 października 2000 r., I CKN 850/98 i z dnia 8 kwietnia 2003 r.,
IV CKN 51/01
IV CKN 51/01, niepubl.). Przy ubieganiu się przez nabywcę przedsiębiorstwa

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 87/08

POSTANOWIENIE

Dnia 7 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w S.

przeciwko zamawiającemu Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w T.

przy interwencji ubocznej po stronie zamawiającego P. S.A. w W.

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 października 2008 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy w T.

postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r.,

"Czy nabywca przedsiębiorstwa może ubiegać się o udzielenie

zamówienia, powołując się na nabyte wraz z przedsiębiorstwem

niezbędną wiedzę i doświadczenie w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz.U. Nr 223 poz. 1655 ze zm.) w sytuacji, w której zbywca przedsiębiorca jednoosobowy - prowadzi nadal tę samą działalność

gospodarczą ?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Przy rozpoznawaniu skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia

22 lutego 2008 r. Sąd Okręgowy w T. powziął wątpliwości odnośnie do

zagadnienia prawnego sformułowanego w sentencji postanowienia, którym

przekazał je Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przedstawione zagadnienie dotyczy wykładni art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy

z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. Nr 223, poz.

1655 ze zm.; dalej – ustawa), zgodnie z którym o udzielenie zamówienia mogą

ubiegać się wykonawcy, którzy posiadają niezbędną wiedzę i doświadczenie oraz

dysponują potencjałem technicznym i osobami zdolnymi do wykonania zamówienia.

Wątpliwości Sądu Okręgowego dotyczą tego, czy nabywca przedsiębiorstwa może

ubiegać

się

o

udzielenie

zamówienia,

powołując

się

na

nabyte

wraz

z przedsiębiorstwem niezbędną wiedzę i doświadczenie, w sytuacji, w której

zbywca przedsiębiorstwa nadal prowadzi tę samą działalność gospodarczą. Przede

wszystkim należy podkreślić, że źródłem wątpliwości Sądu jest wyrok Zespołu

Arbitrów przy Urzędzie Zamówień Publicznych z dnia 28 stycznia 2005 r., w którym

stwierdzono, że wykonawca będący spółką z o.o. nie może ująć w wykazie

doświadczenia usług świadczonych przez zbywcę przedsiębiorstwa prowadzonego

przez osobę fizyczną, jeżeli przedsiębiorca ten nadal prowadzi działalność

gospodarczą. Teza ta nie ma jednak ogólnego znaczenia, dotyczy bowiem

specyficznej sytuacji, w której przedsiębiorstwo osoby fizycznej wniesione zostało

jako aport do spółki z o.o., a po tym zdarzeniu w dalszym ciągu prowadził je

przedsiębiorca – zbywca, a nie nabywca. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że

Zespół Arbitrów przyjął, że w takiej sytuacji w ogóle nie doszło do zbycia

przedsiębiorstwa. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. W istocie

zresztą kwestia ta pozbawiona jest znaczenia, przedstawione zagadnienie prawne

należy sprowadzić wyłącznie do tego, czy nabywca przedsiębiorstwa nabywa

jednocześnie wiedzę i doświadczenie, o jakim mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy,

czy też przymioty te nie wchodzą w skład pojęcia przedsiębiorstwa, pozostając

cechami osobistymi zbywcy.

Nie może ulegać wątpliwości, że w przypadku skutecznego nabycia

przedsiębiorstwa

składniki

niematerialne,

w

tym

związane

z

wiedzą

i doświadczeniem przechodzą na nabywcę. Konieczne jest zatem w każdym

wypadku rozstrzygnięcie, czy doszło do nabycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art.

552 k.c. Nabycie przedsiębiorstwa ma miejsce bowiem wówczas, gdy możliwe jest

kontynuowanie dotychczasowej działalności gospodarczej. W każdym zatem

przypadku zbycia przedsiębiorstwa dochodzi do przejścia na nabywcę także

składnika niemajątkowego, jakim jest wiedza i doświadczenie.

Należy zwrócić uwagę, że przepis art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może być

rozumiany dosłownie, bowiem gdy zamawiającym jest osoba prawna lub jednostka

organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, nie można stwierdzić, czy

posiada niezbędną wiedzę i doświadczenie. Przez „posiadanie niezbędnej wiedzy

i doświadczenia” trzeba zatem rozumieć stan, w którym wykonawca dysponuje

osobami zapewniającymi prawidłowe wykonanie zamówienia. Pojęcie to obejmuje

jednak

także

takie

składniki

przedsiębiorstwa,

jak

know-how,

tajemnice

przedsiębiorstwa, dokumentacja, goodwill, renoma itp. Reasumując, pojęcie

„niezbędna wiedza i doświadczenie” w rozumieniu powołanego przepisu obejmuje

zarówno składniki niematerialne przedsiębiorstwa, jak i dobra osobiste związane

z przedsiębiorcą lub pracownikami przedsiębiorstwa.

Należy również zwrócić uwagę, że „wiedza i doświadczenie” nie zostały

zaliczone w art. 551 k.c. do składników niematerialnych przedsiębiorstwa,

a w orzecznictwie i doktrynie nie wyróżnia się również takiego składnika. Są to

bowiem przymioty związane nie z przedsiębiorstwem, ale z przedsiębiorcą lub

pracownikami przedsiębiorstwa, które zaliczyć należy do dóbr osobistych, jako

zbliżone do wymienionych w art. 23 k.c. takich dóbr jak twórczość naukowa,

artystyczna,

i

wynalazcza

doświadczenie

i

pozostają

racjonalizatorska.

Takie

oczywiście

przedsiębiorcy

przy

cechy,

jak

wiedza

zbywającym

przedsiębiorstwo i nie podlegają zbyciu. Należy zatem odróżnić wiedzę

i doświadczenie związane z osobą przedsiębiorcy i pracowników od składników

niematerialnych przedsiębiorstwa związanych z wiedzą i doświadczeniem, takimi

jak know-how, tajemnice przedsiębiorstwa, dokumentacje, patent itp.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazano, że zbycie przedsiębiorstwa

nie oznacza tylko zbycia mienia, ale zbycie swoistego organizmu gospodarczego

(wyrok z dnia 10 stycznia 1972, I CR 359/71, OSPiKA 1972, nr 12, poz. 232). Nie

jest kwestionowane, że zbycie przedsiębiorstwa obejmuje także składniki

niemajątkowe niezbędne do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej (por.

wyrok SN z dnia 17 października 2000 r., I CKN 850/98 i z dnia 8 kwietnia 2003 r.,

IV CKN 51/01, niepubl.). Przy ubieganiu się przez nabywcę przedsiębiorstwa

o udzielenie zamówienia publicznego nie jest zatem istotne, czy zbywca

przedsiębiorstwa nadal wykorzystuje w prowadzonej przez siebie (innej niż

w oparciu o zbyte przedsiębiorstwo) działalności gospodarczej zdobytą wiedzę

i doświadczenie, ale to, czy umowa zbycia przedsiębiorstwa obejmuje takie

składniki niematerialne związane z wiedzą i doświadczeniem, jak np. tajemnice

przedsiębiorstwa, dokumentacja, know-how, kontakty, patenty, które pozwalają na

ocenę, że jest w stanie wykonać zamówienie tak, jak by to uczynił zbywca. Kwestia

ta jednak należy do sfery ustaleń faktycznych, podobnie jak to, czy nabywca

dysponuje pracownikami, posiadającymi wiedzę i doświadczenie niezbędne do

wykonania zamówienia. To zaś, czy zbywca przedsiębiorstwa nadal prowadzi taką

samą działalność gospodarczą, pozostaje dla tej oceny obojętne.

Wobec tego zatem, że przedstawione zagadnienie w istocie nie dotyczy

kwestii prawnych, ale jedynie faktycznych, orzeczono jak w sentencji.