Supreme Court holds Art 165(2) CPC applies to filing a claim in a public operator's branch.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ruled that Article 165 § 2 of the Civil Procedure Code applies to the filing of a claim submitted at a public operator's branch. The lower court had dismissed a lawsuit regarding the exemption from execution of a seized vehicle because the claim arrived after the statutory deadline, despite being filed before it expired. The court distinguished between procedural acts tied to the act of filing and those tied to service, concluding that the filing deadline rule governs the submission of the claim itself.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 165 § 2 k.p.c.; Art. 466 k.p.c.: The provisions of Article 165 § 2 of the Civil Procedure Code apply to the filing of a claim, establishing that the deadline for filing is calculated from the date of submission to the court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Uchwała z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 54/08
Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)
Sędzia SN Zbigniew Strus
Sędzia SN Dariusz Zawistowski
Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa „V.B.P.” S.A. w W. przeciwko "G.M.B."
S.A. w G., "N." S.A. w W. i Renacie K. o zwolnienie od egzekucji, po rozstrzygnięciu
w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 27 czerwca 2008 r. zagadnienia
prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z dnia
31 stycznia 2008 r.:
"Czy przepis art. 165 § 2 k.p.c. dotyczy również oddania pozwu w polskiej
placówce operatora publicznego?"
podjął uchwałę:
Przepis art. 165 § 2 k.p.c. ma zastosowanie także do pozwu.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 września 2007 r. Sąd Rejonowy w Lublinie oddalił
powództwo „V.B.P.” S.A. w W. przeciwko Renacie K., "G.M.B." S.A. w G. i „N.” S.A.
w W. o zwolnienie spod egzekucji samochodu marki „Seat Alhambra”, zajętego w
sprawie egzekucyjnej prowadzonej przez komornika sądowego przy Sądzie
Rejonowym w Lublinie, wszczętej na wniosek pozwanej Renaty K. przeciwko
dłużnikowi Jerzemu F.
Rozpoznając apelację strony powodowej, Sąd Okręgowy w Lublinie zwrócił
uwagę, że pozew został wniesiony w polskiej placówce operatora publicznego
przed upływem terminu określonego w art. 841 § 3 k.p.c., ale do Sądu wpłynął już
po jego upływie. W związku z tym powziął poważną wątpliwość wyrażoną w
przytoczonym na wstępie zagadnieniu prawnym, przedstawionym Sądowi
Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W nauce prawa oraz w judykaturze wyraźnie odróżnia się sytuacje, w których
określone skutki materialnoprawne wywołuje czynność prawna tkwiąca implicite w
podejmowanej czynności procesowej (np. wezwanie do spełnienia świadczenia
zawarte w pozwie, jeżeli powód wcześniej nie wezwał pozwanego do spełnienia
żądanego świadczenia), od sytuacji, w których prawo materialne wiąże określone
skutki bezpośrednio z samą czynnością procesową (np. art. 123 § 1 pkt 1 k.c.).
W pierwszym wypadku skutki materialnoprawne podjętej czynności oraz czas
ich wystąpienia określa się według przepisów prawa materialnego (por. art. 61 k.c.,
z wyjątkiem przewidzianym np. w art. 563 § 3 k.c.). Jeżeli zatem wezwanie do
spełnienia świadczenia, o którym mowa w art. 455 k.c., zostało zawarte w pozwie,
jego skutek następuje z chwilą doręczenia pozwanemu odpisu pozwu.
W dawniejszym orzecznictwie wskazywano również, że skutek ten występuje już w
chwili wytoczenia powództwa, ale odstąpiono od tego stanowiska (por. np.
orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 1962 r., 3 CR 524/61, OSNCP
1963, nr 3, poz. 66, i z dnia 24 listopada 1962 r., III PR 55/62, OSPiKA 1963, nr 9,
poz. 239, z dnia 7 września 1965 r., I CR 183/65, "Przegląd Ustawodawstwa
Gospodarczego" 1966, nr 4, s. 135, lub wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja
1980 r., II CR 131/80, OSNCP 1980, nr 11, poz. 223).
Inaczej natomiast należy ocenić skutki czynności procesowej wiązane
bezpośrednio z jej dokonaniem. Przyjmuje się, że chwila wystąpienia skutku
materialnoprawnego zależy od tego, z jaką czynnością lub zdarzeniem procesowym
prawo wiąże skutek materialnoprawny, chodzić więc może albo o wytoczenie
powództwa (np. art. 367 § 2, art. 482 i 891 § 2 k.c. lub art. 136 k.r.o.), albo o
doręczenie odpisu pozwu (np. art. 573, 665 lub 884 k.c.), z tym że ostateczna
ocena w tym zakresie dokonywana jest według przepisów prawa procesowego.
W sprawie, w której przedstawiono rozstrzygane zagadnienie prawne, chodzi
o skutek materialnoprawny związany z czynnością procesową w postaci wytoczenia
(verbum legalia – wniesienia) powództwa, które następuje przez wniesienie pozwu
do sądu, a wyjątkowo – w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń
społecznych – przez zgłoszenie go ustnie do protokołu sądowego (art. 466 k.p.c.).
Nie ma przy tym wątpliwości, że pozew jest pismem procesowym (art. 125 i 126 w
związku z art. 187 § 1 in principio k.p.c.), a zatem wniesienie go do sądu –
podobnie jak wszystkich innych pism procesowych – może nastąpić w sposób
określony w art. 165 § 2 k.p.c. (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 20
stycznia 1937 r., C.I. 1011/36, Zb.Urz. 1938, poz. 36, i z dnia 3 i 17 marca 1938 r.,
C.I. 2587/37, „Polski Proces Cywilny” 1938, nr 13-15, s. 465).
Z tych względów podjęto uchwałę, jak na wstępie.