Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 4/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question due to subsequent binding precedent clarifying judicial transfer authority.

Numero d'incarto III CZP 4/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to rule on a legal question regarding the validity of a judicial decision made by a judge transferred to a new location. The transfer was executed by a state secretary acting in the Minister of Justice's stead, a practice previously contested but later clarified by a binding Supreme Court ruling. Since this new precedent definitively resolved the legal uncertainty, the court deemed the question moot and declined to issue a separate decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 75 § 3 in conjunction with Art. 75 § 2 point 1 of the Act on the Organization of Common Courts; A legal question concerning the validity of a judicial decision based on these provisions must be dismissed if a subsequent binding precedent of the Supreme Court has already clarified the relevant legal uncertainty.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal question dismissal binding precedent judicial transfer authority Supreme Court ruling procedural mootness

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 75 § 3 in conjunction with art. 75 § 2 point 1 of the Act on the Organization of Common Courts
na podstawie art. 75 § 3 w zw.
art. 61 § 6 and art. 62 of the Act on the Supreme Court
Najwyższego (art. 61 § 6 i art.
art. 183 paragraph 1 of the Constitution
na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust.
art. 1 point 1 of the Act on the Organization of Common Courts
na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust.
art. 390 § 1 of the Code of Civil Procedure
przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390
art. 390 § 1 k.p.c
o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
art. 183 ust. 1 Konstytucji
na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 4/14

POSTANOWIENIE

Dnia 23 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marta Romańska (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

Protokolant Bożena Kowalska

w sprawie egzekucyjnej prowadzonej przez Komornika Sądowego

przy Sądzie Rejonowym w S.

z wniosku Burmistrza Miasta R.

przeciwko P. W.

o egzekucję świadczenia pieniężnego,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 maja 2014 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy w Ł.

postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt III Cz […],

"Czy postępowanie przed sądem, w składzie którego uczestniczył

sędzia zniesionego Sądu Rejonowego, przeniesiony na swój wniosek

na inne miejsce służbowe decyzją wydaną i podpisaną w zastępstwie

Ministra Sprawiedliwości w trybie artykułu 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy

z dnia 27 lipca 2001 r., Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U.

2012.427.j.t.)

przez

Podsekretarza

Stanu,

dotknięte

jest

nieważnością?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w S.

VIII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w R. odrzucił skargę Burmistrza

Miasta R. na postanowienie Komornika Sądowego z dnia 12 marca 2013 r.

w sprawie Km […].

Postanowienie w Sądzie pierwszej instancji wydał sędzia, który w związku

ze zniesieniem z dniem 1 stycznia 2013 r. Sądu Rejonowego w R., został

przeniesiony na swój wniosek na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w S.

decyzją Ministra Sprawiedliwości podpisaną przez podsekretarza stanu, wydaną

na podstawie art. 75 § 3 w zw. z art. 75 § 2 pkt1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. –

Prawo o ustroju sądów powszechnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 427

ze zm.- dalej: „Pr. o u.s.p.”) w związku z reorganizacją sądów dokonaną

rozporządzeniami Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 października 2012 r. w sprawie

zniesienia niektórych sądów rejonowych (Dz. U. z 2012 r., poz. 1121) i z dnia

25 października 2012 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów

apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz. U. z 2012 r.,

poz. 1223).

Rozpoznając zażalenie Burmistrza Miasta R. na opisane na wstępie

postanowienie, Sąd Okręgowy w Ł. powziął poważne wątpliwości sformułowane

jako zagadnienie prawne w postanowieniu z dnia 7 listopada 2013 r., które

przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390

§ 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie prawne zostało przedstawione do rozstrzygnięcia Sądowi

Najwyższemu w czasie, gdy ujawniły się rozbieżności w orzecznictwie Sądu

Najwyższego

i

mogły

powstać

wątpliwości

dotyczące

legalności

decyzji

o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w zw.

z art. 75 § 2 pkt 1 Pr. o u.s.p., wydanej w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości

przez sekretarza lub podsekretarza stanu. Po podjęciu bowiem uchwały składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r. III CZP 46/13 (OSNC

2013, nr 12, poz. 135), stwierdzającej, że przewidziane w art. 75 § 3 w zw. z art. 75

§ 2 pkt 1 Pr. o u.s.p. uprawnienie do przeniesienia sędziego na inne miejsce

służbowe przysługuje wyłącznie Ministrowi Sprawiedliwości i nie może być

przekazane innej osobie, w tym sekretarzowi ani podsekretarzowi stanu, zapadł

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2013 r. III KK 280/13 (nie publ.)

przyjmujący, że Minister Sprawiedliwości może być zastąpiony w realizacji

uprawnienie wynikającego z art. 75 §3 w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 Pr. o u.s.p. przez

sekretarza lub podsekretarza stanu.

Rozbieżności

te

jednak

zostały

usunięte,

a

istniejące

wątpliwości

jednoznacznie wyjaśnione - także w odniesieniu do decyzji o przeniesieniu

służbowym wydanych za zgodą sędziego – w uchwale pełnego składu Sądu

Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014r. BSA-I-4110/13 (OSNC 2014, nr 5, poz. 49),

w której stwierdzono, że w wydaniu decyzji na podstawie art. 75 § 3 w zw. z art. 75

§ 2 pkt 1 Pr. o u.s.p. o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe, Minister

Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza

stanu, z zastrzeżeniem, że wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej

podjęcia.

Uchwała ta, mająca moc zasady prawnej, wiąże wszystkich sędziów Sądu

Najwyższego (art. 61 § 6 i art. 62 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie

Najwyższym (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 499), a w związku z funkcją oraz

pozycją ustrojową i jurysdykcyjną Sądu Najwyższego, wpływa także bezpośrednio

na orzecznictwo sądów powszechnych i wojskowych (art. 183 ust. 1 Konstytucji

i art. 1 pkt 1 Pr. o u.s.p.).

W tej sytuacji należy przyjąć, że podjęcie uchwały pełnego składu Sądu

Najwyższego

po

wydaniu

przez

sąd

drugiej

instancji

postanowienia

o przedstawieniu Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia – wyjaśniającej wątpliwości będące

przedmiotem przedstawionego zagadnienia – uzasadnia odmowę podjęcia uchwały

(porównaj postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., III CZP 7/00,

OSNCP 2000, nr 12, poz. 221).

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 61 § 1 ustawy

o Sądzie Najwyższym postanowił jak w sentencji.

aw